ಬಾ ಕವಿತಾ ಲೇಖನಗಳು
ಲೋಕವೃಕ್ಷ ನಗುತ್ತಿದೆ
ಬರುವುದೆಂದರೆ ಇದೇ ಇರಬೇಕು
ನಡುರಾತ್ರಿಯ ಕೆಟ್ಟ ಕನಸುಗಳೂ
ಲಂಕೇಶರು ಸೋತದಿನ
ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿ ಕೇಳುವ ಸಂಕಟ
ಪ್ರೀತಿ…ದಿಗಂತದಲಿ ಕಂಡಿತ್ತು
ಕೇಕೆ ಹಾಕುವ ಕುದುರೆಯನೇರಿ
ದಿನಾ ಸಾಯೋರಿಗೆ ಅಳರ್ಯಾರು?
ನಮ್ಮ ಕಥೆಗಳಲ್ಲೂ ಅವರಿಲ್ಲ ಬಿಡಿ
ಸೊಗವೇರಲಿ ರೈತರ ಕನಸು
ನಲಿದು ಅರಳಿಹಳು ಇಳೆ
ಮಣ್ಣಲಿ ಬೆರೆತು ಕರೆಯತ್ತಿದೆ..
ಅವಳೇ ಸದಾ ಕಾಲ ‘ಅಪೂರ್ಣ’
ಬಹಳಷ್ಟು ದಿನ ಬರೆಯಲಿಲ್ಲ..
ನನ್ನಜ್ಜ ತಲಿ ಮ್ಯಾಲ ಹೊತ್ತು
ತೊಳೆಯುತ್ತ
ಅದೊಂದು ವಿದಾಯದ ಬಯಲು
ಕರ್ಬಲಾದ ಕಣ ಕಣಗಳು ಬರೆದಿಹವು
ನನ್ನೆದೆಯೇ ನಿನ್ನ ಪಾದದ ನೆಲವಾಗಿ..
ಮಲಗಿ ಮರೆತಿದ್ದಾರೆ ಲೋಕವನು
