ಡಾ.ಬ್ರಹ್ಮಾನಂದ ನಾಯಕ್ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಆಯುರ್ವೇದ ವೈದ್ಯರು.
ಜೊತೆಗೆ ಅವರು ಉತ್ಸಾಹಭರಿತ ಲೇಖಕರು, ಆರೋಗ್ಯ ರಕ್ಷಣಾ ತಂತ್ರಜ್ಞರು ಮತ್ತು ದಾರ್ಶನಿಕರು.
ಡಾ. ನಾಯಕ್ 1994 ರಲ್ಲಿ ಬೆಳಗಾವಿಯ ಕೆಎಲ್ಇ’ಎಸ್ ಬಿಎಂಕೆ ಆಯುರ್ವೇದ ಮಹಾವಿದ್ಯಾಲಯದಿಂದ ಬಿಎಎಂಎಸ್ ಮತ್ತು 1998 ರಲ್ಲಿ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಸರ್ಕಾರಿ ಆಯುರ್ವೇದ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕಾಲೇಜಿನಿಂದ ಎಂಡಿ (ಆಯುರ್ವೇದ) ಪದವಿ ಪಡೆದರು.
ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಅತ್ಯಂತ ಯಶಸ್ವಿ ಆಯುರ್ವೇದ ಅಂಗಡಿಗಳ ಸರಪಳಿಯಾದ ಆಯುರ್ ಸೆಂಟ್ರಲ್ ಅನ್ನು ಸಹ-ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು.
ಇದೀಗ ‘ಅವಧಿ’ಯಲ್ಲಿ ‘ಕಾಂಗರೂ ನಾಡಿನಲ್ಲಿ’ ಶೀರ್ಷಿಕೆಯ ಹೊಸ ಸರಣಿಯೊಂದಿಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಸರಣಿ – ೧
ಫೋಟೋ ಕೃಪೆ : ಪ್ರವೀಣ್ ಮೂರ್ತಿ
ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾದ ನಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ರಸ್ತೆ ಇದೆ. ಆದರೆ ಅದು ರಸ್ತೆಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಒಂದು ಅನುಭವ. ಸಮುದ್ರದ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ ಯಾರೋ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಬರೆದ ದೀರ್ಘ ಕವಿತೆಯಂತೆ ಅದು ಸಾಗುತ್ತದೆ. ಒಂದು ಕಡೆ ಬಂಡೆಗಳು. ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ ಅಪಾರ ದಕ್ಷಿಣ ಮಹಾಸಾಗರ. ಮಧ್ಯೆ ಮೌನ, ಗಾಳಿ, ತಿರುವುಗಳು. ಅದೇ ಗ್ರೇಟ್ ಓಷನ್ ರೋಡ್.
ಮೆಲ್ಬೋರ್ನಿನಿಂದ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ನಾವು ಹೊರಟಾಗ ಕಾರಿನ ಸ್ಟಿಯರಿಂಗ್ ಬಳಿ ನನ್ನ ಕೋ-ಬ್ರದರ್ ಪ್ರವೀಣ್ ಮೂರ್ತಿ. ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಪತ್ನಿ ರಂಜನಾಳ ಸಹೋದರಿ ನೈನಾ. ಇಬ್ಬರೂ ಮೆಲ್ಬೋರ್ನಿನ ನಿವಾಸಿಗಳು. ಈ ರಸ್ತೆಯನ್ನು ಈಗಾಗಲೇ ಹಲವಾರು ಬಾರಿ ಕಂಡವರು. ಆದರೆ ಅವರ ಮುಖದಲ್ಲಿ “ಮತ್ತೆ ಇದೇ ಜಾಗ” ಎನ್ನುವ ಬೇಸರ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಕೆಲ ಸ್ಥಳಗಳು ಪ್ರವಾಸಿ ತಾಣಗಳಾಗಿಯೇ ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಅವು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಜೀವನದ ಭಾಗವಾಗುತ್ತವೆ.
“ಇನ್ನೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಮುಂದೆ ಹೋಗೋಣ,” ಎಂದು ಪ್ರವೀಣ್ ನಕ್ಕ. “ಅಲ್ಲಿ ಸಮುದ್ರ ಹಠಾತ್ ಶುರುವಾಗುತ್ತದೆ.” ಆ ಮಾತು ಸರಿಯಾಗಿತ್ತು.
ಒಂದು ತಿರುವಿನ ನಂತರ ದಕ್ಷಿಣ ಮಹಾಸಾಗರ ಸಂಪೂರ್ಣ ಕಣ್ಣಮುಂದೆ ತೆರೆದಿತು. ಆ ಸಮುದ್ರದ ಬಣ್ಣ ನಮ್ಮ ಕರಾವಳಿಯ ನೀಲಿಯಲ್ಲ. ಅದು ಸ್ವಲ್ಪ ಉಕ್ಕಿನಂತೆ. ಸ್ವಲ್ಪ ಬೂದು. ಸ್ವಲ್ಪ ಚಳಿ. ಗಾಳಿ ಕಾರನ್ನೇ ತಳ್ಳುವಷ್ಟು ಬಲವಾಗಿತ್ತು. ಕನ್ನಡಕದ ಮೇಲೆ ಉಪ್ಪಿನ ಸಣ್ಣ ತೇವ ಕುಳಿತಿತು.
ಗೋಕರ್ಣ ಮತ್ತು ಅಂಕೋಲದ ಸಮುದ್ರದ ಜೊತೆ ಬೆಳೆದವನಾಗಿ, ಸಮುದ್ರದ ಸ್ವಭಾವ ನನಗೆ ಹೊಸದಲ್ಲ ಎಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ನಮ್ಮ ಕರಾವಳಿಯ ಸಮುದ್ರ ಮನುಷ್ಯರ ಜೊತೆ ಬೆರೆತು ಬದುಕುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಚಹಾದ ವಾಸನೆ ಇರುತ್ತದೆ. ಮೀನುಗಾರರ ಕೂಗು ಕೇಳುತ್ತದೆ. ದೂರದ ದೇವಸ್ಥಾನಗಳಿಂದ ಘಂಟಾನಾದ ತೇಲಿ ಬರುತ್ತದೆ. ಮಕ್ಕಳು ಮರಳಿನಲ್ಲಿ ಓಡಾಡುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ. ಸಮುದ್ರದ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಜನಜೀವನ ಹರಿಯುತ್ತಿರುತ್ತದೆ.
ಇಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆ ಮನುಷ್ಯರ ಬಗ್ಗೆ ವಿಶೇಷ ಆಸಕ್ತಿಯೇ ಇಲ್ಲದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ

ಹಾರ್ನ್ ಕೇಳಿಸಲಿಲ್ಲ ಅದೇ ಮೊದಲ ಆಶ್ಚರ್ಯ. ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ರಸ್ತೆ ಎಂದರೆ ಶಬ್ದ. ಇಲ್ಲಿ ಮೌನ. ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾದಲ್ಲಿ ಜನರು ಪ್ರಕೃತಿಯ ಬಳಿ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಲು ಕಲಿತವರಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಾರೆ. ಕೆಲ viewpoint ಗಳಲ್ಲಿ ಜನರು ಮೊಬೈಲ್ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಮೊದಲು ಐದು ನಿಮಿಷ ಸಮುದ್ರವನ್ನೇ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು. ನಮ್ಮ ಕಡಲತೀರಗಳಲ್ಲಿ ಜನರು ಸಮುದ್ರದ ಕಡೆ ಬೆನ್ನು ಮಾಡಿ selfie ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಇಲ್ಲಿ ಅವರು ಸಮುದ್ರದ ಕಡೆ ಮುಖ ಮಾಡಿ ಮೌನವಾಗುತ್ತಾರೆ.
“ಇಲ್ಲಿ weather ಮೇಲೆ ನಂಬಿಕೆ ಇಡಬೇಡಿ,” ಎಂದು ನೈನಾ ನಕ್ಕಳು. ಐದು ನಿಮಿಷದ ನಂತರ ಸೂರ್ಯ ಮಾಯವಾಯಿತು. ಚಳಿಗಾಳಿ ಶುರುವಾಯಿತು. ದೂರದಲ್ಲಿ ಮಳೆ ಕಾಣಿಸಿತು. ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾದ coastal weather ಕೆಲವರ mood swing ಗಿಂತ ವೇಗವಾಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಗ್ರೇಟ್ ಓಷನ್ ರೋಡ್ ಕೇವಲ ಪ್ರವಾಸಿ ರಸ್ತೆ ಅಲ್ಲ. ಸುಮಾರು 240 ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ಉದ್ದದ ಈ ರಸ್ತೆ ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾದ ವಿಕ್ಟೋರಿಯಾ ಕರಾವಳಿಯ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತದೆ. ಒಂದು ಕಡೆ ಬಂಡೆಗಳು. ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಅಪ್ಪಳಿಸುವ ದಕ್ಷಿಣ ಮಹಾಸಾಗರ. 1919ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಥಮ ವಿಶ್ವಯುದ್ಧದಿಂದ ಮರಳಿದ ಸೈನಿಕರು ಇದನ್ನು ಕೈಯಿಂದ ನಿರ್ಮಿಸಿದರು. ಜಗತ್ತಿನ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ war memorial ಎಂದು ಇದನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಆ ಕ್ಷಣ ರಸ್ತೆ ಬೇರೆ ರೀತಿ ಕಾಣಿಸಿತು. ಅಸ್ಫಾಲ್ಟ್ ಅಲ್ಲ. ದಣಿವು.ಮಧ್ಯೆ ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ಕಫೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಫಿ ಕುಡಿಯಲು ನಿಂತೆವು. ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾದಲ್ಲಿ barista ಗಳು ಕಾಫಿ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಸಂಶೋಧನೆ ನಡೆಸುವಂತೆ seriousness ಇರುತ್ತದೆ. ಒಂದು flat white ಬರಲು ಏಳು ನಿಮಿಷ ಬೇಕು. ಅದು ಸರಿ ಎನ್ನಿಸುತ್ತದೆ.
ರಸ್ತೆ ಮುಂದೆ ಸಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಒಂದು ಕಡೆ ಯೂಕಲಿಪ್ಟಸ್ ಕಾಡು. ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ ಸಾವಿರ ಅಡಿ ಕೆಳಗೆ ಅಲೆಗಳು. ಕೆಲ ತಿರುವುಗಳಲ್ಲಿ ರಸ್ತೆ ಅಷ್ಟು ಸುಂದರವಾಗಿ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡಿತ್ತು, ಅದು engineering ಗಿಂತ ಸಂಗೀತದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಹಠಾತ್ ಸಮುದ್ರದ ಮಧ್ಯೆ ಕಲ್ಲಿನ ದೈತ್ಯಗಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡವು.

Twelve Apostles. ಪ್ರವೀಣ್ ಕಾರು ನಿಲ್ಲಿಸಿದ. ನಾಲ್ವರೂ ಇಳಿದೆವು. ಯಾರೂ ಏನೂ ಅಂದಿಲ್ಲ. ಕೇಳಿಸಿದ್ದು ಅಲೆಗಳ ಶಬ್ದ ಮಾತ್ರ. ಮತ್ತು ಒಳಗೆ ಏನೋ ಒಂದು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಸಣ್ಣವಾಗುತ್ತಿರುವ ಅನುಭವ.
ಆ limestone ಕಲ್ಲುಸ್ತಂಭಗಳು ಒಮ್ಮೆ mainland ಭಾಗವಾಗಿದ್ದವು. ಲಕ್ಷಾಂತರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ದಕ್ಷಿಣ ಮಹಾಸಾಗರ ಮೊದಲು ಗುಹೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿತು. ನಂತರ ಕಮಾನುಗಳನ್ನು. ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಕಲ್ಲುಸ್ತಂಭಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟಿತು. ಪ್ರಕೃತಿ ಇಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ.
ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕತ್ತರಿಸುತ್ತದೆ.
ಈ ಭಾಗವನ್ನು Shipwreck Coast ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಎರಡು ನೂರಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಹಡಗುಗಳು ಇಲ್ಲಿ ನಾಶವಾಗಿವೆ. ಇಂದು ಪ್ರವಾಸಿಗರು sunset ನೋಡುತ್ತಿರುವ ಜಾಗದಲ್ಲೇ ಒಮ್ಮೆ ನಾವಿಕರು ತಮ್ಮ ಕೊನೆಯ ಆಕಾಶವನ್ನು ನೋಡಿದ್ದರು. ಅದರಿಂದ ಇರಬಹುದು, ಈ ಸಮುದ್ರ ಸುಂದರವಾಗಿದ್ದರೂ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸ್ನೇಹಪರವಾಗಿ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ.
“ಮೊದಲ ಸಲ ನೋಡಿದವರಿಗೆ ಹೇಗನಿಸುತ್ತದೆ?” ಎಂದು ನೈನಾ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕೇಳಿದಳು. ನಾನು ತಕ್ಷಣ ಉತ್ತರ ಕೊಡಲಿಲ್ಲ. ಯಾಕೆಂದರೆ ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಅರಬ್ಬೀ ಸಮುದ್ರ ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣ ಮಹಾಸಾಗರದ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ನಮ್ಮ ಸಮುದ್ರ ಮನೆಯ ಹಿರಿಯರಂತೆ. ಪರಿಚಿತ. ಆತ್ಮೀಯ. ಆದರೆ ಇದು — ಇದು ಪುರಾತನ ರಾಜನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಸುಂದರ. ಅಪಾರ. ಸ್ವಲ್ಪ ಭಯಾನಕವೂ.
ಸಂಜೆ ವೇಳೆಗೆ ಆಕಾಶ ಕಿತ್ತಳೆ ಬಣ್ಣಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿತು. ಕಾರಿನೊಳಗೆ ಮಾತುಗಳು ಕಡಿಮೆಯಾದವು. ಹೊರಗೆ ಸಮುದ್ರ ಕತ್ತಲಿನಲ್ಲಿ ಕರಗುತ್ತಿತ್ತು.
ಗ್ರೇಟ್ ಓಷನ್ ರೋಡ್ ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾದ ಒಂದು ರಸ್ತೆ ಮಾತ್ರ ಅಲ್ಲ.
ಮನುಷ್ಯನು ಪ್ರಕೃತಿಯ ಕೇಂದ್ರವಲ್ಲ ಎಂಬ ಸತ್ಯವನ್ನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ನೆನಪಿಸುವ ದೀರ್ಘ ಪಾಠ.
। ಮುಂದುವರೆಯುವುದು ।






0 Comments