ಕಾವ್ಯಾ ಕಡಮೆ ನಾಗರಕಟ್ಟೆ
ಕಣ್ಣೀರಿಗೂ ಒಂದು ಬಣ್ಣ ಇರುತ್ತಿದ್ದರೆ..
ಕಣ್ಣೀರಿಗೂ ಒಂದು
ಬಣ್ಣವಿರಬೇಕಿತ್ತು
ನೀಲಿ ಎಂದಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳೋಣ
ಕೆಂಪಿಗಿಂಥ ನೀಲಿ ಘೋರವೆಂದು
ಸ್ಯಾನಿಟರಿ ನ್ಯಾಪಕಿನ್ ಜಾಹಿರಾತಿನವರು
ಪ್ಯಾಡುಗಳ ಮೇಲೆ ನೀಲಿದೃವ ಹುಯ್ಯುವುದ
ಮೊದಲು ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತಿದ್ದರು
ನೀಲ ಆಗಸ ನೀಲಿ ನದಿ ತಿಳಿ ನೀಲಿ ಸೀರೆ
ಕಡು ನೀಲಿ ಶಾಯಿ ನೀಲಿಮಳೆ ನೀಲ ಮೈ
ನವಿಲ ನರ್ತನ ನೀಲ ಮೇಘ ಶ್ಯಾಮ
ಎಲ್ಲ ಭಯಂಕರವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದವು
ಪುಟಾಣಿ ನೀಲಿ ಹಕ್ಕಿ ಹಾಡದಿದ್ದರೂ ನಡೆದೀತು
ಎಂದು ಸುಮ್ಮನಾಗುತ್ತಿದ್ದರು ಮೂರ್ತಿ ಸರ್
ರೊಟ್ಟಿ ಕಾಣದವನ ಅಂಗೈ ಸುಳಿಯಲ್ಲಿ
ಹಟ ಮುಗಿದ ಮಗುವ ಕೆನ್ನೆ ಗುಳಿಯಲ್ಲಿ
ಹೆಣ್ಮನದ ಯುವಕನ ಬನಿಯನ್ನಿನ ಮೇಲೆ
ಮಾಲಿಕನ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ನಾಯಿಯ
ರೆಪ್ಪೆ ತುದಿಗೆ ಗೃಹಿಣಿಯ ದಿಂಬಿನ ಕೆಳಗೆ
ಒಣಗಿದ ನೀಲಿ ಸುಕ್ಕು
ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೊಳಗೂ ಅವರವರದೇ
ನೀಲಿ ಕಡಲ ಬಿಕ್ಕು
ಹಾಗಂತ ಅಳುವಿಗೆ ಬಣ್ಣ ಕೊಟ್ಟಂತೆ
ನಗುವಿಗೂ ವರ್ಣ ತೊಡಿಸುವ
ತುಂಟತನ ಮಾಡಬೇಡಿ ಮತ್ತೆ!
ಅಳು ಉಳಿಸುವ ಕಲೆಯ
ನಗು ಭರಿಸುವುದಿಲ್ಲ
ಅಳು ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ತೇಲುವುದಿಲ್ಲ
ಒಂದು ಸ್ನಿಗ್ಧ ಮುಗುಳಿನಂತೆ.
ಅವರಿಬ್ಬರೂ
ನನ್ನೊಳಗೆ ಎಂದಿಗೂ ಇಬ್ಬರಿದ್ದರು
ಅವಳು ತುಂಬ ಅತ್ತಾಗ ಇವಳು ಸಮಾಧಾನಿಸುತ್ತ
ಇವಳು ಅತೀ ನಕ್ಕಾಗ ಅವಳು ಎಚ್ಚರಿಸುತ್ತ
ನನ್ನನ್ನು ವಿಶ್ರಾಂತಿಯಲ್ಲಿಟ್ಟಿದ್ದರು
ಥಟ್ಟನೆ ಅದೇನಾಯಿತೋ ಕಾಣೆ
ಇಬ್ಬರೂ ಸದ್ದಿಲ್ಲದೇ ಒಂದಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ
ಒಟ್ಟಿಗೆ ಬಿದ್ದುಬಿದ್ದು ನಗಲು
ಜೊತೆಗೆ ತಬ್ಬಿ ಅಳಲು
ಶುರುವಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ
ಇಬ್ಬರನ್ನೂ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ನಾನು
ಅನಾಥಳಾಗಿರುವೆ ಈಗ ಹೊಸದಾಗಿ
ಅವರಿಬ್ಬರ ನಡುವೆ ಜಗಳ ಹತ್ತಿಸಲು
ಕ್ರೂರ ಕಾರಣದ ತಲಾಶಿನಲ್ಲಿರುವೆ.
ಬಣ್ಣದ ಕವಿತೆ ಸೂಪರ್…ಖುಷಿಯಾಯ್ತು .
ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟವಾಯಿತು…ಥ್ಯಾಂಕ್ಸ್..ಕಾವ್ಯ
ತುಂಬಾ ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿದೆ ಕವಿತೆ ಕಾವ್ಯರವರೇ…ಇಷ್ಟವಾಯಿತು ನೀಲಿ ಕವಿತೆ
ಅದ್ಭುತ
ಸುಂದರವಾಗಿದೆ.
ಕಾವ್ಯಾ………….. ಕಡಮೆಯಲ್ಲ ನಿನ್ನ ಕವಿತೆ. ಅದೊಂದು ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಸುಂದರ ದುಡಿಮೆ. ಮನ ಕಲಕುವ ಪ್ರತಿಮೆ.
Kavya nice
ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ….
ಅಳು ಉಳಿಸುವ ಕಲೆಯ ನಗು ಭರಿಸುವುದಿಲ್ಲ….:) 🙂
ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿದ ನಿಮಗೆಲ್ಲ ತುಂಬಾ ಧನ್ಯವಾದಗಳು:)
ಸೊಗಸಾಗಿದೆ….
ಸೊಗಸಾಗಿದೆ