ಭವ್ಯ ಗೌಡ 

ಫೋಟೋ: ರವಿ ಕುಲಕರ್ಣಿ

“ದಕ್ಕುವುದಿಷ್ಟೇ ದೇಹಕೆ,

ನೆಲಮಾಳಿಗೆಯ ಮಣ್ಣು,

ಕೊನೆಗೆ”

ಆತ್ಮವೊಂದು ಜಾಗೃತವಾಯಿತು,

ಚಿವುಟಿ ಹೇಳಿತು-

“ಸುಳಿದಾಡುವ ನನಗೆ ಕೊನೆಯೆಲ್ಲಿ?!

ನಿರಂತರ ಐಕ್ಯ

ಅನಂತದಲಿ;

ಕವಿತೆಯ ಸಾಲುಗಳಂತೆ,

ಅವುಗಳೊಳಗಿನ

ಅರ್ಥದಂತೆ”

ಇದು,ಸಾವಿನಾಚೆಯ ಬದುಕು

‘ಕವಿ’ತೆ ಬೆಳಗುವ ಬೆಳಕು

ಯಾವ ನಾಮದಿ ಕರೆದರೇನು..?

ಅಡ್ಡನಾಮಕೆ ಹರನಂತೆ

ಉದ್ದನಾಮಕೆ ಹರಿಯಂತೆ

ಇಟ್ಟ ನಾಮದ ದಿಕ್ಕು ಯಾವುದಾದರೇನು?!

‘ದೇ’ಹವಿಲ್ಲದವನು

‘ವ’ರ್ಣನೆಗೂ ಸಿಗದವನು

‘ರೂ’ಪವನೂ ತೋರದವನು

ಸರ್ವಶಕ್ತನು ಅವನು;

ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿಯು ಅವನು.

ಸೃಷ್ಟಿಗೆಲ್ಲಾ ಒಬ್ಬನೇ ದೈವ ಅವನು

ಯಾವ ನಾಮದಿ ಕರೆದರೇನು

ಎಷ್ಟು ನಾಮದಿ ಮೆರೆಸಿದರೇನು

ತಿರುಗಿ ಬರುವವನು ಅವನೊಬ್ಬನೇ…

ಅವನೊಬ್ಬನೇ|