ಆರ್.ಬಿ. ಗುರುಬಸವರಾಜ ಅವರು ವಿಜಯನಗರ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಹಗರಿಬೊಮ್ಮನಹಳ್ಳಿ ತಾಲೂಕಿನ ಬಸರಕೋಡು ಸರಕಾರಿ ಪ್ರೌಢಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಆಂಗ್ಲ ಭಾಷಾ ಶಿಕ್ಷಕರಾಗಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಎಂ.ಎ. ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಮತ್ತು ಪತ್ರಿಕೋಧ್ಯಮ ಹಾಗೂ ಬಿ.ಇಡಿ ಪದವೀಧರರು. ಬೋಧನೆಯ ಜೊತೆಗೆ ಸಾಹಿತ್ಯ ಮತ್ತು ವಿಜ್ಞಾನ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ತಮ್ಮನ್ನು ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಇವರು ೨೦ಕ್ಕೂ ಅಧಿಕ ಕೃತಿಗಳನ್ನು ರಚಿಸಿದ್ದಾರೆ. ರಾಜ್ಯ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಸಂಪನ್ಮೂಲ ವ್ಯಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಅಂಕಣಕಾರ.

ಕೃತಕ ಬುದ್ಧಿಮತ್ತೆಯು ಮನುಷ್ಯನ ಆಲೋಚನೆ ಮತ್ತು ಸೃಜನಶೀಲತೆಯ ಮೇಲಿನ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿಡುವ ಇವರ ‘ಮ್ಯೂಸ್: ಅಂತಿಮ ಅಧ್ಯಾಯ’ ಕಾದಂಬರಿ ಇದೀಗ ಧೈನಿಕ ಧಾರಾವಾಹಿಯಾಗಿ ಪ್ರಕಟಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆ.

ಭಾಗ – ೧೪

ರಾಘವೇಂದ್ರ ಭಟ್‌ನ ಸಾವಿನ ಸುದ್ದಿ ಈಶಾನ್‌ನ ಬದುಕನ್ನು ಎರಡು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಿತ್ತು. ಆ ಸುದ್ದಿಗೂ ಮೊದಲು ಅವನು ತನ್ನ ಹಳೆಯ ನೆನಪುಗಳ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಬಿಡಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಒಬ್ಬ ಕಾದಂಬರಿಕಾರನಾಗಿದ್ದ. ಸುದ್ದಿಯ ನಂತರ, ತನ್ನನ್ನು ಯಾರೋ ಗಮನಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ತನ್ನ ಬದುಕಿನ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ಮುಂಚಿತವಾಗಿಯೇ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬ ಅನುಮಾನದಿಂದ ಹೊರಬರಲಾಗದ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿದ್ದ.

ಆದರೆ ಅನುಮಾನವೊಂದೇ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿದಿತ್ತು. ಮ್ಯೂಸ್ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಅಪಾಯಕಾರಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಾಗಿದ್ದರೆ, ಅದರ ಕಾರ್ಯವಿಧಾನವನ್ನು ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಯಾರಾದರೂ ಅದರ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಬೇಕು. ಈ ಎರಡರಲ್ಲಿ ಯಾವುದಾದರೂ ಸತ್ಯವಾಗಿರಬಹುದು. ಎರಡೂ ಸತ್ಯವಾಗಿರಲೂಬಹುದು.

ಸಾರಾ ಮತ್ತು ಈಶಾನ್‌ನ ಸ್ನೇಹಿತ ಅವನನ್ನು ಅದೇ ದಿನ ಸೈಬರ್ ಅಪರಾಧ ವಿಭಾಗವನ್ನು ಸಂಪರ್ಕಿಸುವ೦ತೆ ಒತ್ತಾಯಿಸಿದರು. ಮೊದಲು ಅವನು ಹಿಂಜರಿದ. ತನ್ನ ಹಳೆಯ ನೆನಪುಗಳು, ಬಾಲ್ಯದ ಘಟನೆಗಳು ಮತ್ತು ಅನಿರುದ್ಧನೊಂದಿಗಿನ ಸಂಬ೦ಧದ ಬಗ್ಗೆ ಹೊರಗಿನವರಿಗೆ ಹೇಳುವುದು ಅವನಿಗೆ ಸುಲಭವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಈಗ ಮರೆಮಾಚುವುದರಿಂದ ತನಗೇ ತೊಂದರೆಯಾಗಬಹುದು ಎಂಬ ಅರಿವು ಮೂಡಿತ್ತು.

ಅವರು ಮ್ಯೂಸ್‌ಗೆ ಸಂಬ೦ಧಿಸಿದ ಕಡತಗಳ ಪ್ರತಿಗಳನ್ನು ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಉಳಿಸಿದರು. ಮೂಲ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಅನ್ನು ಮತ್ತೆ ಚಾಲನೆ ಮಾಡಬಾರದೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು. ನಂತರ ಸ್ನೇಹಿತ ತನ್ನ ಪರಿಚಯದ ಸೈಬರ್ ಭದ್ರತಾ ತಜ್ಞನಿಗೆ ಕರೆ ಮಾಡಿದ. ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ಮರುದಿನ ಬಂದು ಕಡತಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸುವುದಾಗಿ ತಿಳಿಸಿದ. ಅಷ್ಟರವರೆಗೆ ಈಶಾನ್‌ಗೆ ಕಾಯುವುದಷ್ಟೇ ಸಾಧ್ಯವಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅವನೊಳಗೆ ಇನ್ನೊಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು.ಮ್ಯೂಸ್ ತನ್ನ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ತಿಳಿದುಕೊಂಡಿತ್ತು? ಅವನ ತಂದೆ ಹೇಳಿದ್ದ ಮಾತುಗಳು, ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಬರೆದಿದ್ದ ಸಾಲುಗಳು, ಅನಿರುದ್ಧನ ಹೆಸರುಇವೆಲ್ಲವೂಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಅಂತರ್ಜಾಲದಲ್ಲಿ ಹುಡುಕಿದರೆ ಸಿಗುವ ಮಾಹಿತಿಗಳಲ್ಲ. ಅವುಗಳ ಹಿಂದೆ ಯಾರಾದರೂ ವೈಯಕ್ತಿಕವಾಗಿ ಮಾಹಿತಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ್ದರೆ, ಆ ಕೆಲಸ ಬಹಳ ಹಿಂದೆಯೇ ಆರಂಭವಾಗಿರಬೇಕು. ಬಹುಶಃ ಮ್ಯೂಸ್ ಎಂಬ ಯೋಜನೆ ಆರಂಭವಾದಾಗಿನಿ೦ದ ಇರಬಹುದೇ?.
ಮರುದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಸೈಬರ್ ಭದ್ರತಾ ತಜ್ಞನಾದ ವಿನಯ್ ಈಶಾನ್‌ನ ಮನೆಗೆ ಬಂದ. ಸುಮಾರು ನಲವತ್ತು ವರ್ಷದ ವಿನಯ್, ತಾಂತ್ರಿಕ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸುವಾಗ ಅನಗತ್ಯ ಗಂಭೀರತೆಯನ್ನು ತೋರಿಸದ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿದ್ದ. ಅವನು ಮೊದಲು ಈಶಾನ್‌ನ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು, ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಉಳಿಸಿದ್ದ ಕಡತಗಳ ಪ್ರತಿಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿದ.

ಮ್ಯೂಸ್‌ನ ಸ್ಥಾಪನಾ ಕಡತಗಳು, ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ದಾಖಲೆಗಳು, ಬಳಕೆದಾರರ ಒಪ್ಪಂದ ಮತ್ತು ರಚಿಸಲಾದ ಅಧ್ಯಾಯಗಳ ಆವೃತ್ತಿಗಳು ಪ್ರತಿಯೊಂದನ್ನೂ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ನೋಡಿದ.ಕೆಲವು ಗಂಟೆಗಳ ನಂತರ ಅವನು ತನ್ನ ಟಿಪ್ಪಣಿಗಳನ್ನು ಮೇಜಿನ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟ.
“ಈ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಈಗಲೇ ಅಂತಿಮ ತೀರ್ಮಾನಕ್ಕೆ ಬರಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ,” ಎಂದನು. “ಆದರೆ ಕೆಲವು ಸಂಗತಿಗಳು ಅಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿವೆ.”
ಈಶಾನ್ ಮುಂದೆ ಬಾಗಿ “ಯಾವ ಸಂಗತಿಗಳು?” ಎಂದ.

“ಮೊದಲನೆಯದು, ಮ್ಯೂಸ್‌ನ ಕೆಲವು ಕಡತಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯ ಬರವಣಿಗೆಯ ಪ್ರೋಗ್ರಾಂಗೆ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲದ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಮಾದರಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸುವ ಘಟಕಗಳಿವೆ. ಎರಡನೆಯದು, ಕೆಲವು ದಾಖಲೆಗಳಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಬರವಣಿಗೆಯ ಶೈಲಿಯ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ ಇದೆ. ಮೂರನೆಯದು, ಈ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ ಕೇವಲ ಪದಗಳ ಆಯ್ಕೆ ಅಥವಾ ವಾಕ್ಯರಚನೆಗೆ ಸೀಮಿತವಾಗಿಲ್ಲ.” ಎಂದನು ವಿನಯ್.

“ಹಾಗಾದರೆ?” ಎಂದ ಈಶಾನ್.
ವಿನಯ್ ಪರದೆಯ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಪಟ್ಟಿಯನ್ನು ತೋರಿಸಿದ. ಅದರಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ತಾಂತ್ರಿಕ ಸಂಕೇತಗಳು, ದಿನಾಂಕಗಳು ಮತ್ತು ಸಂಖ್ಯೆಗಳಿದ್ದವು.“ಇಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಬರವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿನ ಬದಲಾವಣೆಗಳನ್ನು ದಾಖಲಿಸಲಾಗಿದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ನೀನು ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ವಿಷಯವನ್ನು ಬರೆದಾಗ ವಾಕ್ಯಗಳನ್ನು ಎಷ್ಟು ಬಾರಿ ತಿದ್ದುತ್ತೀಯೆ, ಯಾವ ರೀತಿಯ ನೆನಪುಗಳ ಬಳಿ ಬರವಣಿಗೆಯನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತೀಯೆ, ಯಾವ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಪದವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಬಳಸುತ್ತೀಯೆಇಂತಹ ಅಂಶಗಳನ್ನುವಿಶ್ಲೇಷಿಸಲುಪ್ರಯತ್ನಿಸಲಾಗಿದೆ.” ಎಂದು ವಿವರಿಸಿದ ವಿನಯ್.

ಈಶಾನ್‌ಗೆ ಅದು ಅರ್ಥವಾಯಿತು. ಆದರೆ ಅದರಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಸಮಾಧಾನ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ.“ಇದರಿಂದ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಓದಬಹುದು ಎಂದರ್ಥವೇ?” ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದ.

“ಇಲ್ಲ. ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಅಲ್ಲ. ಬರವಣಿಗೆಯ ಮಾದರಿಯಿಂದ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಮನಸ್ಸಿನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವಿಷಯವನ್ನೂ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಹೇಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ಅಂದಾಜುಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಬಹುದು. ಅವನ ಗಮನವನ್ನು ಯಾವ ವಿಷಯ ಸೆಳೆಯುತ್ತದೆ, ಯಾವ ರೀತಿಯ ಭಾಷೆ ಅವನನ್ನು ಭಾವನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಪ್ರಭಾವಿಸುತ್ತದೆ, ಯಾವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಅವನನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತವೆಇವುಗಳನ್ನು ಊಹಿಸಲುಪ್ರಯತ್ನಿಸಬಹುದು.”

“ಹಾಗಾದರೆ ಮ್ಯೂಸ್ ನನ್ನನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಊಹಿಸುತ್ತಿತ್ತೇ?” ಕೇಳಿದ ಈಶಾನ್.
“ಅದು ಒಂದು ಸಾಧ್ಯತೆ. ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಇನ್ನೊಂದು ಸಮಸ್ಯೆಯಿದೆ.” ಎನ್ನುತ್ತಾ ವಿನಯ್ ಮತ್ತೊಂದು ಕಡತವನ್ನು ತೆರೆದ.ಅದರ ಹೆಸರು NEURAL MAP-SUBJECT E.B. ಎಂದಿತ್ತು.
ಈಶಾನ್‌ನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಆ ಅಕ್ಷರಗಳ ಮೇಲೆ ನಿಂತವು.“ಇ.ಃ. ಅಂದರೆ ಈಶಾನ್ ಭಟ್?”
“ಹೌದು. ಹಾಗೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಈ ಕಡತದ ಹೆಸರು ಯಾರಿಂದ, ಯಾವಾಗ ರಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು ಎಂಬುದನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕು.” ಎಂದ ವಿನಯ್.

ಕಡತದೊಳಗೆ ಒಂದು ಚಿತ್ರವಿತ್ತು. ಅದು ವೈದ್ಯಕೀಯ ಚಿತ್ರವಲ್ಲ, ಮೆದುಳಿನ ಸ್ಕಾö್ಯನ್ ಕೂಡ ಅಲ್ಲ. ವಿವಿಧ ವೃತ್ತಗಳು, ರೇಖೆಗಳು ಮತ್ತು ಸಂಕೇತಗಳಿAದ ಕೂಡಿದ ಜಾಲದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಕೆಲವು ವೃತ್ತಗಳ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ದಿನಾಂಕಗಳಿದ್ದವು. ಕೆಲವು ರೇಖೆಗಳು ಒಂದರಿAದ ಮತ್ತೊಂದಕ್ಕೆ ಸಂಪರ್ಕ ಹೊಂದಿದ್ದವು.ಚಿತ್ರದ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಪದಗಳಿದ್ದವು. MEMORY-EMOTION-LANGUAGE-RESPONSE.
“ಇದು ನರಗಳ ನಕ್ಷೆಯೇ?” ಎಂದು ಈಶಾನ್ ಕೇಳಿದ.

“ಶಬ್ದಶಃ ಮೆದುಳಿನ ನರಗಳ ನಕ್ಷೆ ಎಂದು ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ,” ಎಂದ ವಿನಯ್. “ಇದು ವ್ಯಕ್ತಿಯ ನೆನಪುಗಳು, ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳು, ಭಾಷೆಯ ಬಳಕೆ ಮತ್ತು ವರ್ತನೆಯ ನಡುವಿನ ಸಂಬAಧವನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸುವ ಮಾದರಿಯಾಗಿರಬಹುದು. ಇಂತಹ ನಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಮಾನಸಿಕ ಅಥವಾ ಭಾಷಾ ಅಧ್ಯಯನಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಉದ್ದೇಶಗಳಿಗೆ ಬಳಸಬಹುದು. ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಯಾವ ವಿಧಾನವನ್ನು ಬಳಸಲಾಗಿದೆ ಎಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿಲ್ಲ.”
ಈಶಾನ್ ಆ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಹತ್ತಿರದಿಂದ ನೋಡಿದ.ಒಂದು ವೃತ್ತದ ಒಳಗೆ ಈಂಖಿಊಇಖ ಎಂದು ಬರೆಯಲಾಗಿತ್ತು. ಅದರ ಕೆಳಗೆ REJECTION, CHILDHOOD WRITING, SILENCE ಎಂಬ ಪದಗಳು ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.ಇನ್ನೊಂದು ವೃತ್ತದಲ್ಲಿANIRUDDHA ಎಂದು ಇತ್ತು.ಅದರೊಂದಿಗೆ ಸಂಪರ್ಕ ಹೊಂದಿದ್ದ ಮೂರು ಪದಗಳು ಅವನ ಗಮನ ಸೆಳೆದವು.TRUST. GUILT. FORGETTING.
ಈಶಾನ್‌ನ ಎದೆ ಭಾರವಾದಂತೆ ಅನಿಸಿತು.“ಇದು ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಯಾರೋ ಬಹಳ ಹಿಂದಿನಿAದಲೇ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆಯೇ?” ಎಂದ ಅನುಮಾನದಿಂದ.

ವಿನಯ್ ತಕ್ಷಣ ಉತ್ತರಿಸಲಿಲ್ಲ.“ಇದು ನಿನ್ನ ಹೆಸರಿನೊಂದಿಗೆ ಸಂಬ೦ಧಿಸಿದ ಒಂದು ವಿಶ್ಲೇಷಣಾ ಕಡತ ಎಂಬುದನ್ನು ಮಾತ್ರ ನಾವು ಈಗ ಹೇಳಬಹುದು. ಇದನ್ನು ಯಾರು ರಚಿಸಿದರು, ಇದರಲ್ಲಿರುವ ಮಾಹಿತಿ ಯಾವ ಮೂಲದಿಂದ ಬಂತು, ಇದು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ನಿನ್ನನ್ನು ಗುರಿಯಾಗಿಸಿಕೊಂಡಿದೆಯೇ ಎಂಬುದನ್ನು ಇನ್ನೂ ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕು.”

ಸಾರಾ ಕಡತದ ಚಿತ್ರವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಳು. ಅವಳ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಆತಂಕವಿದ್ದರೂ, ಅವಳು ತನ್ನ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿಕೊAಡಿದ್ದಳು.“ಈ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಅವನ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್‌ನಿ೦ದಲೇ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ್ದಾರೆಯೇ?” ಎಂದು ಕೇಳಿದಳು.

“ಕೆಲವು ಭಾಗಗಳು ಅವನ ಬರವಣಿಗೆಯ ಕಡತಗಳಿಂದ ಬಂದಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಈ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿರುವ ಕೆಲವು ಪದಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯ ಪಠ್ಯ ಕಡತಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಬೇರೆ ಮೂಲವಿರಬಹುದು. ಹಳೆಯ ಸಂಶೋಧನಾ ದಾಖಲೆಗಳು, ಹಿಂದಿನ ಸಾಧನಗಳು, ಅಥವಾ ಯಾರಾದರೂ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಯಾವುದನ್ನೂ ಈಗ ತಳ್ಳಿಹಾಕಲುಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ” ಎಂದ ವಿನಯ್.

ಈಶಾನ್‌ಗೆ ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಹಳೆಯ ಪತ್ರ ನೆನಪಾಯಿತು.ನೀನು ಅನಿರುದ್ಧನ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಲು ಆರಂಭಿಸಿದರೆ, ಮೊದಲು ಅವನ ತಾಯಿಯ ಪತ್ರವನ್ನು ಹುಡುಕು.ತಂದೆಗೆ ಈ ಯೋಜನೆಯ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿದಿತ್ತೇ? ಈ ನಕ್ಷೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಅವರಿಗೆ ಗೊತ್ತಿತ್ತೇ? ಅನಿರುದ್ಧನ ನೆನಪು ತನ್ನಿಂದ ಏಕೆ ದೂರವಾಗಿತ್ತು?ಅವನ ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತೆ ಬಾಲ್ಯದತ್ತ ಹೋಯಿತು.ಆದರೆ ನೆನಪುಗಳು ಇನ್ನೂ ಮಸುಕಾಗಿದ್ದವು.

ವಿನಯ್ ಪರಿಶೀಲನೆಯನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿದಾಗ, ಇನ್ನೊಂದು ಕಡತ ಪತ್ತೆಯಾಯಿತು.ಅದರ ಹೆಸರು SUBJECT RESPONSE LOGಎಂದಿತ್ತು. ಅದರಲ್ಲಿ ಈಶಾನ್‌ನ ಬರವಣಿಗೆಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಬAಧಿಸಿದ ಕೆಲವು ದಾಖಲೆಗಳು ಇದ್ದವು. ಆದರೆ ಅವುಗಳ ದಿನಾಂಕಗಳು ಅವನಿಗೆ ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿ ಕಂಡವು. ಕೆಲವು ದಿನಾಂಕಗಳು ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದಿನವು. ಇನ್ನೂ ಕೆಲವು ಸುಮಾರು ಹದಿನೈದು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದಿನವು.

“ಇದು ಸಾಧ್ಯವೇ? ಮ್ಯೂಸ್ ಈಗಷ್ಟೇ ನನ್ನ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್‌ನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪನೆಯಾಗಿದೆ.”ಎಂದು ಈಶಾನ್ ಕೇಳಿದ.
“ಈ ಕಡತಗಳು ಈಗಿನ ಮ್ಯೂಸ್‌ನಿಂದಲೇ ರಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ ಎಂದು ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಅವು ಹಳೆಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಿಂದ ಆಮದು ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿರಬಹುದು. ಅಥವಾ ಇವುಗಳ ದಿನಾಂಕಗಳನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿರಬಹುದು. ಕಡತದ ಒಳಗಿನ ರಚನೆಯನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕು.” ಎನ್ನುತ್ತಾ ವಿನಯ್ ಒಂದು ಸಾಲನ್ನು ತೆರೆದ.TRIAL 03 — SUBJECT RESPONSE: INCOMPLETE.ಅದರ ಕೆಳಗೆ ಹೀಗೆ ಬರೆಯಲಾಗಿತ್ತು:“ವಿಷಯವು ಘಟನೆಗೆ ಸಂಬAಧಿಸಿದ ನೆನಪನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ವಿವರಿಸಲು ವಿಫಲವಾಗಿದೆ. ಪರ್ಯಾಯ ನಿರೂಪಣೆಯ ಮೂಲಕ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಪಡೆಯುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮುಂದುವರಿಸಬೇಕು.”
ಈಶಾನ್ ತನ್ನ ಕುರ್ಚಿಯಲ್ಲಿ ನೇರವಾಗಿ ಕುಳಿತ.“ಪರ್ಯಾಯ ನಿರೂಪಣೆ ಅಂದರೆ ಏನು?” ಕೇಳಿದ.

ವಿನಯ್ ಆ ಸಾಲನ್ನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಓದಿ “ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಯಾವುದಾದರೂ ಘಟನೆಯನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ನೆನಪಿಸಲು ಕೇಳುವುದಕ್ಕಿಂತ, ಅದನ್ನು ಕಥೆಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ನಿರೂಪಿಸಲು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುವ ವಿಧಾನವಾಗಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಈ ಸಾಲಿನಿಂದ ಮಾತ್ರ ಪ್ರಯೋಗದ ನಿಜವಾದ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.” ಎಂದು ವಿವರಿಸಿದ.

ಈಶಾನ್‌ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹಳೆಯ ದೃಶ್ಯ ಮಿಂಚಿತು.ಧಾರವಾಡದ ವಾಚನಾಲಯ. ಹಳೆಯ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್. ಮೇಜಿನ ಮೇಲೆ ತೆರೆದಿದ್ದ ನೋಟ್ಬುಕ್. ಅನಿರುದ್ಧನ ಮುಖ. ಅವನು ಏನೋ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ. ಆದರೆ ಆ ಮಾತುಗಳು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಲಿಲ್ಲ.ಈಶಾನ್ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡ.ಅನಿರುದ್ಧ ತನ್ನನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದನೇ? ಅಥವಾ ಇಬ್ಬರೂ ಯಾವುದೋ ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದರೇ? ಆ ಆಟವೇ ನಂತರ ಅಪಾಯಕಾರಿ ಪ್ರಯೋಗವಾಗಿ ಬದಲಾಗಿತ್ತೇ? ಅವನ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಒಂದು ವಾಕ್ಯ ಉಳಿದಿತ್ತು.“ಕಥೆಯನ್ನು ಬದಲಿಸಿದರೆ, ನಡೆದದ್ದೂ ಬದಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ.”ಅದು ಅನಿರುದ್ಧ ಹೇಳಿದ ಮಾತೇ ಎಂಬುದೂ ಅವನಿಗೆ ಖಚಿತವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.

“ಈಶಾನ್?” ಸಾರಾಳ ಧ್ವನಿ ಅವನನ್ನು ವಾಸ್ತವಕ್ಕೆ ಕರೆತಂದಿತು.ಅವನು ಕಣ್ಣು ತೆರೆದ.
“ನೀನು ಚೆನ್ನಾಗಿದ್ದೀಯಾ?” ಕೇಳಿದಳು.
“ನನಗೆ ಒಂದು ಮಾತು ನೆನಪಾಗುತ್ತಿದೆ. ಆದರೆ ಅದು ನಿಜವಾದ ನೆನಪೋ, ಈಗ ನಾನು ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವುದೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.” ಎಂದ ಈಶಾನ್.
ಸಾರಾ ಅವನ ಕೈ ಹಿಡಿದು “ನೆನಪನ್ನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ಹೊರತೆಗೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಬೇಡ. ನಮಗೆ ಸಿಗುವ ದಾಖಲೆಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸೋಣ. ನೀನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸಂಗತಿಯೂ ನಿಜವಾಗಿಯೇ ನಡೆದಿರಬೇಕು ಎಂಬ ಒತ್ತಡ ಬೇಡ. ಹಾಗೆಯೇ, ನಿನಗೆ ನೆನಪಿಲ್ಲದಿರುವುದರಿಂದ ಅದು ನಡೆದಿಲ್ಲ ಎಂದೂ ಅರ್ಥವಲ್ಲ.” ಎಂದಳು.

ಅವಳ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಈಶಾನ್‌ಗೆ ಸಮಾಧಾನ ಸಿಕ್ಕಿತು. ತನ್ನ ನೆನಪುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ತಾನೇ ಅನುಮಾನಪಡುವುದು ಒಂದು ರೀತಿಯ ಬಂಧನವಾಗಿತ್ತು. ಈಗ ಅವನು ಕನಿಷ್ಠ ಆ ಬಂಧನದಿAದ ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರ ಸರಿಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಬೇಕಿತ್ತು. ವಿನಯ್‌ನ ಪರಿಶೀಲನೆ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಿದ್ದ೦ತೆ, NEURAL MAP ಕಡತದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಗುಪ್ತ ಉಪಕಡತ ಪತ್ತೆಯಾಯಿತು. ಅದರಲ್ಲಿ ಹೆಸರುಗಳ ಬದಲಿಗೆ ಸಂಖ್ಯೆಗಳಿದ್ದವು.
SUBJECT 01 — A.N.
SUBJECT 02 — E.B.
SUBJECT 03 — R.B.
SUBJECT 04 — UNKNOWN

.
“ಇಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಿದ್ದಾರೆ,” ಎಂದ ವಿನಯ್. “A.N. ಬಹುಶಃ ಅನಿರುದ್ಧನಾಗಿರಬಹುದು. E.B.. ನೀನು. R.B. ಎಂದರೆ ರಾಘವೇಂದ್ರ ಭಟ್ ಆಗಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ನಾಲ್ಕನೇ ವ್ಯಕ್ತಿ ಯಾರು ಎಂಬುದು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.” ಈಶಾನ್‌ಗೆ ತಕ್ಷಣ ಹಳೆಯ ಚಿತ್ರದ ನೆನಪಾಯಿತು. ಅದರಲ್ಲಿ ಅವನ ತಂದೆ, ಅನಿರುದ್ಧ ಮತ್ತು ಕಪ್ಪು ಕಡತ ಹಿಡಿದಿದ್ದ ಮಧ್ಯವಯಸ್ಕ ವ್ಯಕ್ತಿ ಇದ್ದರು.ಆದರೆ ನಾಲ್ಕನೇ ವ್ಯಕ್ತಿ ಯಾರು?

ಅವನು ಚಿತ್ರವನ್ನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ನೋಡಬೇಕೆಂದು ವಿನಯ್‌ಗೆ ಹೇಳಿದ. ವಿನಯ್ ತನ್ನ ಮೊಬೈಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಚಿತ್ರದ ಪ್ರತಿಯನ್ನು ತೆರೆದ. ಅವರು ಮೂವರನ್ನೂ ಪರಿಶೀಲಿಸಿದರು. ಹಿನ್ನಲೆಯ ಗೋಡೆಯ ಮೇಲೆ MEMORY-LANGUAGE-MUSE ಎಂಬಫಲಕವಿತ್ತು.
ಚಿತ್ರದ ಎಡಭಾಗದಲ್ಲಿ ಒಂದು ನೆರಳು ಕಾಣಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಅದು ಮನುಷ್ಯನ ಭುಜದಂತೆ ಕಂಡರೂ, ಮುಖ ಅಥವಾ ದೇಹದ ಉಳಿದ ಭಾಗ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.“ಇದು ನಾಲ್ಕನೇ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿರಬಹುದೇ?” ಎಂದು ಈಶಾನ್ ಕೇಳಿದ.

“ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಅದು ಛಾಯಾಚಿತ್ರದ ನೆರಳಾಗಿರಬಹುದು, ಅಥವಾ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಅಲ್ಲಿ ಯಾರಾದರೂ ನಿಂತಿರಬಹುದು. ಮೂಲ ಚಿತ್ರ ಸಿಕ್ಕರೆ ಮಾತ್ರ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಬಹುದು.”
ಆ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದ್ದ ಧಾರವಾಡದ ಯುವಕನಬಳಿ ತನ್ನ ಅಜ್ಜನಹಳೆಯ ದಾಖಲೆಗಳಿದ್ದವು. ಅವನ ಅಜ್ಜ ಆ ಓದುಮನೆಯ ಗ್ರಂಥಪಾಲಕರಾಗಿದ್ದರು ಎಂಬುದು ಈಶಾನ್‌ಗೆ ನೆನಪಾಯಿತು.

ಈಶಾನ್ ತಕ್ಷಣ ಆ ಯುವಕನಿಗೆ ಸಂದೇಶ ಕಳುಹಿಸಿದ. ಹಳೆಯ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಕೊಠಡಿಯ ದಾಖಲೆಗಳು ಅಥವಾ ಮೂಲ ಚಿತ್ರ ಇನ್ನೂ ಸಿಕ್ಕಿವೆಯೇ ಎಂದು ಕೇಳಿದ.ಉತ್ತರ ಬರಲು ಹೆಚ್ಚು ಸಮಯ ಬೇಕಾಗಲಿಲ್ಲ.“ನನ್ನ ಅಜ್ಜನ ಕೆಲವು ದಾಖಲೆಗಳು ಇನ್ನೂ ಮನೆಯಲ್ಲಿವೆ. ಆದರೆ ಒಂದು ಹಳೆಯ ಕಡತ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ. ಅದರಲ್ಲಿ ಸಂಶೋಧನಾ ಯೋಜನೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಮಾಹಿತಿ ಇತ್ತು ಎಂದು ಅಜ್ಜ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ನೀವು ಬಯಸಿದರೆ ನಾಳೆ ಮತ್ತೆ ಹುಡುಕುತ್ತೇನೆ.”
ಈಶಾನ್ ಧನ್ಯವಾದ ಹೇಳಿ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಮುಚ್ಚಿದ.ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೆ ಮತ್ತೊಂದು ವಿಚಾರ ಹೊಳೆಯಿತು. ರಾಘವೇಂದ್ರನ ಸಾವು, ಹಳೆಯ ಸಂಶೋಧನಾ ಯೋಜನೆ, ಮ್ಯೂಸ್‌ನ ರಹಸ್ಯ ಕಡತಗಳುಇವೆಲ್ಲವೂ ಒಂದೇ ಕಥೆಯಭಾಗಗಳಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದವು. ಆದರೆ ಆ ಸಂಪರ್ಕನಿಜವೇ, ಅಥವಾ ತನ್ನಮನಸ್ಸುಪ್ರತ್ಯೇಕ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ಒಂದಕ್ಕೊ೦ದು ಜೋಡಿಸುತ್ತಿದೆಯೇ ಎಂಬುದುಇನ್ನೂ ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ.ಅವನು ಆ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡ. ಸ೦ಜೆ ವೇಳೆಗೆ ವಿನಯ್ ತನ್ನ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಪರಿಶೀಲನೆಯನ್ನು ಮುಗಿಸಿದ.

“ಈ ಕಡತಗಳನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಆಳವಾಗಿ ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಬೇಕು. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಈ ನಕ್ಷೆಯ ಮೂಲ, ಕಡತಗಳ ದಿನಾಂಕಗಳು ಮತ್ತು ಹೊರಗಿನ ಸಂಪರ್ಕಗಳ ಬಗ್ಗೆ. ನಿನ್ನ ಅನುಮತಿಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಬ೦ಧಿಸಿದ ದಾಖಲೆಗಳನ್ನು ಸೈಬರ್ ಅಪರಾಧ ವಿಭಾಗಕ್ಕೆ ನೀಡಬಹುದು. ಇದು ಕೇವಲ ಬರವಣಿಗೆಯ ತಂತ್ರಾ೦ಶದ ಸಮಸ್ಯೆಯಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ.” ಎಂದ ವಿನಯ್.

ಈಶಾನ್ ಒಪ್ಪಿಗೆ ಸೂಚಿಸಿದ.ವಿನಯ್ ಹೊರಡುವ ಮೊದಲು ಒಂದು ಮುಖ್ಯ ಸಲಹೆ ನೀಡಿದ. ಮ್ಯೂಸ್‌ಗೆ ಸಂಬ೦ಧಿಸಿದ ಯಾವುದೇ ಹೊಸ ಸಂದೇಶ ಅಥವಾ ಅಧಿಸೂಚನೆ ಬಂದರೆ, ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸದೆ ಅದರ ಪ್ರತಿಯನ್ನು ಉಳಿಸಬೇಕು. ಅಪರಿಚಿತ ಲಿಂಕ್‌ಗಳನ್ನು ತೆರೆಯಬಾರದು. ತನ್ನ ಖಾಸಗಿ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಯಾರೊಂದಿಗೂ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಬಾರದು.ಸಾರಾ ಕೂಡ ಆ ಸಲಹೆಯನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸಿದಳು.ಆದರೆ ವಿನಯ್ ಹೋದ ನಂತರ ಈಶಾನ್‌ನ ಗಮನ ಮತ್ತೆ NEURAL MAP ಚಿತ್ರದತ್ತ ಸೆಳೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಅವನು ಅದನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ತನ್ನೊಳಗಿನ ಯಾವುದೋ ಮುಚ್ಚಿದ ಬಾಗಿಲು ನಿಧಾನವಾಗಿ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವಂತೆ ಅನಿಸುತ್ತಿತ್ತು.

ಅವನ ತಂದೆಯ ಹೆಸರು. ಅನಿರುದ್ಧನ ಹೆಸರು. ರಾಘವೇಂದ್ರನ ಹೆಸರು.ಇವರೆಲ್ಲರ ನಡುವಿನ ಸಂಬ೦ಧವೇನು? ಈಶಾನ್ ತನ್ನ ಬಾಲ್ಯದ ನೋಟ್ಬುಕ್‌ಗಳನ್ನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಹುಡುಕಬೇಕೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ. ಹಿಂದಿನ ಬಾರಿ ಅವನು ಕೆಲವು ಪುಟಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ನೋಡಿದ್ದ. ಬಹುಶಃ ಉಳಿದ ಪುಟಗಳಲ್ಲಿ ಅವನು ಮರೆತಿರುವ ಘಟನೆಯ ಸುಳಿವು ಇರಬಹುದು.

ಅವನು ಹಳೆಯ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯನ್ನು ಹೊರತೆಗೆದ. ಅದರೊಳಗೆ ಶಾಲೆಯ ಪುಸ್ತಕಗಳು, ಕೆಲವು ಚಿತ್ರಗಳು, ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಹಳೆಯ ದಿನಚರಿಗಳಿದ್ದವು. ಒಂದೊ೦ದೇ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸುತ್ತಾ ಹೋದ.ಕೊನೆಗೆ ಅವನಿಗೆ ಕಂದು ಬಣ್ಣದ ಸಣ್ಣ ನೋಟ್ಬುಕ್ ಸಿಕ್ಕಿತು.ಅದರ ಮುಖಪುಟದಲ್ಲಿ ಅವನ ಬಾಲ್ಯದ ಕೈಬರಹವಿತ್ತು. “ನಮ್ಮ ಕಥೆ-ಭಾಗ ೩”. ಈಶಾನ್‌ನ ಉಸಿರು ಕ್ಷಣಕಾಲ ನಿಂತಿತು.ಅವನು ಈ ನೋಟ್ಬುಕ್ ಅನ್ನು ಹಿಂದೆ ನೋಡಿದ್ದನೇ ಎಂಬುದೂ ನೆನಪಿರಲಿಲ್ಲ. ಮುಖಪುಟದ ಒಳಭಾಗದಲ್ಲಿ ಎರಡು ಹೆಸರುಗಳಿದ್ದವು.ಈಶಾನ್. ಅನಿರುದ್ಧ.ಅದರ ಕೆಳಗೆ ಮೂರನೆಯ ಹೆಸರನ್ನು ಬರೆದಿದ್ದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಯಾರೋ ಅದನ್ನು ಕಪ್ಪು ಶಾಯಿಯಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅಳಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ್ದರು.

ಅವನು ನೋಟ್ಬುಕ್ ತೆರೆಯಲು ಮುಂದಾದ.ಮೊದಲ ಪುಟದಲ್ಲಿ ದಿನಾಂಕವಿತ್ತು. ಅದು ಅವನು ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಓದುತ್ತಿದ್ದ ಕಾಲದದ್ದು.ಎರಡನೆಯ ಪುಟದಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರು ಹುಡುಗರು ಸೇರಿ ಬರೆದ ಕಥೆಯ ಆರಂಭವಿತ್ತು. ಅದು ಮಕ್ಕಳ ಕಲ್ಪನೆಯಂತೆ ಕಂಡರೂ, ಕೆಲವು ಸಾಲುಗಳು ಅಸಹಜವಾಗಿ ಗಂಭೀರವಾಗಿದ್ದವು. ಮೂರನೆಯ ಪುಟದಲ್ಲಿ ಈಶಾನ್‌ನ ಕೈಬರಹದಲ್ಲಿದ್ದ ಒಂದು ವಾಕ್ಯ ಅವನ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಿತ್ತು.“ನಾವು ಅವನಿಗೆ ನಮ್ಮ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪಾತ್ರ ಕೊಟ್ಟೆವು. ಆದರೆ ಅವನು ಪಾತ್ರವಾಗಿರಲು ಒಪ್ಪಲಿಲ್ಲ.”ಅದರ ಕೆಳಗೆ ಅನಿರುದ್ಧನ ಕೈಬರಹದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಂದು ಸಾಲು ಇತ್ತು.“ಅವನು ನಮ್ಮನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೆ, ನಾವು ಅವನ ಮಾತು ಕೇಳಬೇಕು.”ಈಶಾನ್ ಪುಟಗಳನ್ನು ತಿರುಗಿಸಿದ.ಮುಂದಿನ ಪುಟದಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಅಕ್ಷರಗಳಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಬರೆಯಲಾಗಿತ್ತು. “ಮೂರನೆಯವನಿಗೆ ಸತ್ಯ ತಿಳಿದಿದೆ.” ಆ ವಾಕ್ಯದ ಕೆಳಗೆ ಮೂರು ಹೆಸರುಗಳಿಗೆ ಜಾಗ ಬಿಡಲಾಗಿತ್ತು.ಮೊದಲ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಈಶಾನ್‌ನ ಹೆಸರು. ಎರಡನೆಯ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಅನಿರುದ್ಧನ ಹೆಸರು.ಮೂರನೆಯ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಖಾಲಿ ಜಾಗ.ಆದರೆ ಆ ಖಾಲಿ ಜಾಗದ ಕೆಳಗೆ ಸಣ್ಣ ಅಕ್ಷರಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಾಲು ಬರೆಯಲಾಗಿತ್ತು.

“ಅವನು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನಲ್ಲ. ಆದರೂ ಕಥೆ ಅವನಿಂದಲೇ ಆರಂಭವಾಯಿತು.” ಅದನ್ನು ಓದಿ ಈಶಾನ್‌ನ ಕೈಗಳು ನಡುಗತೊಡಗಿದವು.ಅವನು ಮುಂದಿನ ಪುಟವನ್ನು ತೆರೆದ.ಅಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಒಂದು ವಾಕ್ಯವಿತ್ತು.“ಮೂರನೆಯವನನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡರೆ, ಈಶಾನ್ ಮತ್ತೆ ಅದೇ ತಪ್ಪು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ”ಆ ವಾಕ್ಯದ ಕೆಳಗೆ ಬೇರೆ ಯಾರೋ ಕೆಂಪು ಪೆನ್ನಿನಿಂದ ಒಂದು ಟಿಪ್ಪಣಿ ಬರೆದಿದ್ದರು. “ನೆನಪನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆಯುವ ಮೊದಲು, ಅದು ಯಾರಿಗೆ ಸೇರಿದೆ ಎಂದು ಕೇಳು.” ಈಶಾನ್ ಆ ಸಾಲನ್ನು ಬಹಳ ಹೊತ್ತು ನೋಡುತ್ತ ಕುಳಿತ.

ಅವನ ನೆನಪುಗಳು ಅವನದೇ ಆಗಿದ್ದವೆಯೇ? ಅಥವಾ ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಯಾರೋ ಅವನ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ಕಥೆಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬದಲಿಸಿ, ಅವನಿಗೆ ಬೇರೆ ಅರ್ಥವನ್ನು ನಂಬಿಸಿದ್ದರೇ?ಅವನು ನೋಟ್ಬುಕ್ ಮುಚ್ಚಿದ.

ಅದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಅವನ ಮೊಬೈಲ್‌ಗೆ ಹೊಸ ಸಂದೇಶ ಬಂತು. ಅಪರಿಚಿತ ಸಂಖ್ಯೆಯಿAದ ಬಂದಿದ್ದ ಸಂದೇಶದಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಒಂದು ಸಾಲಿತ್ತು.“ನೀವು ನರಗಳ ನಕ್ಷೆಯನ್ನು ನೋಡಿದ್ದೀರಿ. ಈಗ ಮೂರನೆಯವನ ಹೆಸರನ್ನು ಹುಡುಕಬೇಡಿ. ಅವನುನಿಮ್ಮನ್ನು ಈಗಾಗಲೇಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.”

ಈಶಾನ್ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಸಾರಾಳಿಗೆ ತೋರಿಸಿದ.ಅವಳು ತಕ್ಷಣ ಆ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಸ್ಕ್ರೀನ್ ಶಾಟ್ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಅದನ್ನು ಉಳಿಸಲು ಹೇಳಿದಳು. ನಂತರ ಅವನತ್ತ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ನೋಡಿದಳು.“ಈಗ ನಾವು ಊಹೆಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಮುಂದುವರಿಯಬಾರದು. ಈ ವ್ಯಕ್ತಿ ಯಾರು ಎಂಬುದನ್ನು ಪತ್ತೆಹಚ್ಚಲು ಅಧಿಕೃತ ಸಹಾಯ ಬೇಕು.” ಎಂದಳು.

ಈಶಾನ್ ತಲೆಯಾಡಿಸಿದ. ಆದರೆ ಅವನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇನ್ನೊಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಕಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಮೂರನೆಯವನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯೇ? ಅಥವಾ ಮ್ಯೂಸ್‌ನ ದಾಖಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ನಾಲ್ಕನೇ ಗುರುತು, ಬಾಲ್ಯದ ನೋಟ್ಬುಕ್‌ನಲ್ಲಿ ಅಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಹೆಸರು ಮತ್ತು ತನ್ನ ನೆನಪಿನಿಂದ ಮಾಯವಾಗಿರುವ ಘಟನೆ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಒಂದೇ ರಹಸ್ಯದ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಮುಖಗಳೇ?
ಆ ರಾತ್ರಿ ಈಶಾನ್ ನೋಟ್ಬುಕ್ ಅನ್ನು ತನ್ನ ಮೇಜಿನ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟು ಮಲಗಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ.ನಿದ್ರೆ ಬರುವ ಮೊದಲು ಅವನ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕೊನೆಯ ಪುಟದಲ್ಲಿದ್ದ ಮತ್ತೊಂದು ಸಣ್ಣ ಟಿಪ್ಪಣಿ ಬಿತ್ತು. ಅದನ್ನು ಅವನು ಮೊದಲ ಬಾರಿ ಓದುವಾಗ ಗಮನಿಸಿರಲಿಲ್ಲ.ಅದು ಅನಿರುದ್ಧನ ಕೈಬರಹದಲ್ಲಿತ್ತು. “ಈಶಾನ್‌ಗೆ ಸತ್ಯ ತಿಳಿದಾಗ, ಅವನು ನನ್ನನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅವನು ಮರೆತಿರುವುದೇ ಅವನನ್ನು ಬದುಕಿಸಿತು.”

ಈಶಾನ್‌ನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಆ ಸಾಲಿನ ಮೇಲೆ ನಿಂತವು. ಅನಿರುದ್ಧ ಅವನಿಂದ ಏನನ್ನು ಮರೆಮಾಚಿದ್ದ? ಅಥವಾ ಈಶಾನ್ ತಾನೇ ಅನಿರುದ್ಧನಿಂದ ಏನನ್ನೋ ಮರೆಮಾಚಿದ್ದನೇ? ಉತ್ತರ ಇನ್ನೂ ದೂರದಲ್ಲಿತ್ತು. ಆದರೆ ಈ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಮರೆತು ಹೋಗಿರುವುದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಹೆಸರು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ ಎಂಬ ವಿಷಯ ಖಚಿತವಾಗಿತ್ತು. ಅದು ಇಬ್ಬರು ಹುಡುಗರ ಬದುಕನ್ನು ಬದಲಿಸಿದ ನಿರ್ಧಾರವಾಗಿತ್ತು.