ಶಮ್ಮಿ ಸಂಜೀವ್

ಇಲ್ಲಿ
ಇಂಗುತ್ತದೆ
ರಕ್ತವು
ಕಂಬನಿಯೂ
ಮತ್ತೆ ಇಬ್ಬನಿಯೂ…
 
ಕರಗುತ್ತದೆ
ಉಕ್ಕು ಹೃದಯಗಳು
ಮಂಜು ಹೊದ್ದ ಮನಸುಗಳು
ಮತ್ತು ಕನಸುಗಳು…
 
ಸುತ್ತಿದಲ್ಲೆ ಸುತ್ತಿ ಸುತ್ತಿ
ಸತ್ತ ಸತ್ತೆಯ ನೋಡಿ
ತೆವಳುತ್ತಿದೆ
 
ಬಲಿಷ್ಟ ಹೆಜ್ಜೆಗಳಡಿಯಲ್ಲಿ
ಸಿಲುಕಿದ ಮೂಳೆ ಚಕ್ಕಳ
ಅಂಟಿದ ಚರ್ಮ
ನವೆಯುತ್ತಿದೆ
 
ಮಣ್ಣ ಕಣದಲ್ಲೂ
ಮರೆತ ಇತಿಹಾಸ
ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಮರುಕಳಿಸಿ
ನರಳುತ್ತದೆ
 
ಅದೇ ಪ್ರೇಮ ಅದೇ ಮೋಸ
ಅದೇ ದಾಹ, ಅದೇ ಕೂಗು
 
ಭ್ರಮೆಯೊಂದು ಹಾಳುಬಿದ್ದ
ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವನ್ನಾವರಿಸಿದೆ
 
ಮಗು…
ನನ್ನ ಮನದೊಳಗಿನ ಮಗು
ನಗುತ್ತಿದೆ
ಅಂದು ನೀನು ಹೀಗಿದ್ದೆ..
ಇಂದೂ ಹೀಗೆ….?
ಸಂತೈಸಿಕೋ….!!
ಇದು ವಿಕಾಸವಾದ!!

2
 
ನಿನ್ನ ತಲೆಗೆ ಮುಡಿಸದೆ ಉಳಿದ ಹೊಗಳಿಕೆಯ
ಮುಳ್ಳಿನ ಕಿರೀಟ ಅದು
ಪ್ರೇಮದ ಸ್ಥಾಯಿ ಭಾವ ನನ್ನೊಳಗೆ
ಚೂರು ಉಳಕೊಂಡಿದೆ
ನಿನ್ನ ಒಳಗಿನ ಬರಹಗಳು ಸತ್ತು
ವರುಷಗಳೇ ಕಳೆಯಿತು
ಮತ್ತೆ ಬರೆದದ್ದೆಲ್ಲಾ ಅಕ್ಷರ ಹಾದರ
ಸುತ್ತ ಸಮಾಜದ ಹತ್ತು ಅನಿಷ್ಟಗಳು
ನಿನ್ನ ಪ್ರೇಯಸಿಯ ರೂಪಕದಲ್ಲಿ
ನನ್ನೊಳಗೆ ಉಳಕೊಂಡಿದೆ
ಕಣ್ಣು ತೆರೆದು ನೋಡು
ಅಸಂಬದ್ಧ ಅನ್ನಿಸಿದ ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ
ನನ್ನ ಉರಿದ ಒಡಲ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರದ
ಗಣಿತ
ಮತ್ತೆ ಬಯಲಾದ ನನ್ನ
ನಿನ್ನ ಬರಹಗಳಲ್ಲಿ
ಚಿಂತನೆಯಲ್ಲಿ
ಕೆದಕಿ ಕೆದಕಿ
ಕಟ್ಟುಗಳಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಸದಿರು
ವ್ಯಭಿಚರಿಸದಿರು
ನಾನು ಸಲಿಲ ನೀರ ಸಾಗರ
ನನ್ನ ಮೈಯ ಮಾಂಸವ ಕಿತ್ತು
ನಿನ್ನ ಅತಿರೇಕಗಳಿಗೆ ಕೊಟ್ಟ ಕಾಲ
ಕೊನೆಯಾಯಿತು
ಇನ್ನೂ ಉಳಿದದ್ದು
ನಿನ್ನ ಅರೆಬರೆ ಸುಟ್ಟ
ಆತ್ಮರತಿ,ಖತಿ
ನನ್ನ ಸಮ್ಮಾನ
ಮತ್ತು
ಭುಜಗಳ ಮೇಲೆ ನಿಂತ
ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ!!