ಗುಬ್ಬಿ ವೀರಣ್ಣ ಶತಮಾನೋತ್ಸವ. ರವೀಂದ್ರ ಕಲಾಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ. ಉದ್ಘಾಟನೆ ರಾಜಕುಮಾರ್ . ಕಾಂಪೇರಿಂಗ್ ನಾನು!

ಸಂಭ್ರಮದಲ್ಲಿ ನಡುಗುತ್ತಾ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ವೇದಿಕೆಗೆ ಆಹ್ವಾನಿಸಿದೆ.

ಮೊದಲಿಗೇ ಸ್ವಾಗತ ಭಾಷಣ ಅನೌನ್ಸ್ ಮಾಡಿದೆ.

ರಾಜಕುಮಾರ್ ಅವರು ಎದ್ದು ಬಂದು ಅತೀ ಮೃದುವಾಗಿ ” ಅದಕ್ಕೆ ಮೊದಲು ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಬೇಡವೇ? ” ಅಂದು ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಮುಂದಿನ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಸಿದ್ದರಾಗಿ ಕೂತಿದ್ದ ಲೆಗ್ ಹಾರ್ಮೋನಿಯಂ ಅವರ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ ತಮ್ಮ ಶ್ರುತಿ ಹೇಳಿ ಗುಬ್ಬಿ ಕಂಪನಿಯ ಪ್ರಾರ್ಥನಾ ಗೀತೆ ಸುಶ್ರಾವ್ಯವಾಗಿ ಹಾಡಿದರು.

ನಾನು ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಉಸಿರಾಡೋದನ್ನೂ ಮರೆತು ನೋಡಿ ಕೇಳಿ ತಣಿದೆ. ಮುಗಿದಾಗ ಇಡೀ ಸಭಾಂಗಣ ಚಪ್ಪಾಳೆ ಸಿಳ್ಳೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿಹೋಯಿತು

ಬಿ ಯು ಗೀತಾ 

ನನ್ನ ಅಕ್ಕನ ಮಗನ ಉಪನಯನಕ್ಕೆ ಮುನ್ನ, ೨೦-೨೨ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ತಿರುಪತಿ ಗೆ ನಾವೆಲ್ಲಾ ಹೋಗಿದೆವು. ದರ್ಶನ ಆಗಿ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಒಳಾಂಗಣದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡಿದೆವು.

ನೋಡು ನೋಡುತ್ತಿರುವಂತೆಯೇ ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆ ಡಾ|| ರಾಜಕುಮಾರ ಆವರು ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದರು., ಅದೂ ಒಂಟಿಯಾಗಿ.

ದೇವಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಮಾತಾಡಿಸಬಾರದು ಎಂದು ಸುಮ್ಮನೆ ಕುಳಿತೆವು. ನಮ್ಮ ಅರಿವಿಗೆ ಬರುವ ಮುನ್ನವೇ ನಮ್ಮ ಸೋದರತ್ತೆ ಗುಡು ಗುಡು ಅಣ್ಣಾವರ ಬಳಿ ಹೋಗಿ, ಕೈಮುಗಿದು ಮಾತನಾಡಿಸಲಾರಂಭಿಸಿದರು. ನಮ್ಮತ್ತ ಬೇರೆ ಕೈತೋರಿಸಿದರು.

ಅವರು ನಮ್ಮತ್ತ ತಿರುಗಿ ಮುಗುಳ್ನಕ್ಕರು. ಸರಿ. ನಾವೆಲ್ಲಾ ಅವರ ಬಳಿ ಓಡಿದೆವು.

ನಮ್ಮ ಸೋದರತ್ತೆ ನಮ್ಮ ಕುಟುಂಬದ ಇಡೀ ಪುರಾಣ , ನಾವು ಬಂದ ಉದ್ದೇಶ ಇತ್ಯಾದಿ ಇತ್ಯಾದಿ ಹೇಳಿದರೂ ನಗುತ್ತಾ ಅತ್ಯಂತ ಆಸಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೇಳಿಸಿಕೊಂಡ ಸಹೃದಯೀ ರಾಜ್ ಅವರನ್ನು ಅಭಿಮಾನಿಸದೆ ಇರಲಾಗುತ್ತದಯೇ?

ಸುಂದರ ರೂಪು , ಉತ್ತಮ ಅಭಿನಯ ಅಷ್ಟೇ ಅವರನ್ನು ಈ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಏರಿಸಲಿಲ್ಲ. ಅವರ ಸಾಟಿಯಿಲ್ಲದ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ಅವರ ಅಪಾರ ಜನಪ್ರಿಯತೆ ಗೆ ಕಾರಣ.

ಬಿ ವಿ ಭಾರತಿ 

ಹಿಂದೊಮ್ಮೆ ಬರೆದಿದ್ದೆ. ಆದರೂ ಅಣ್ಣಾವ್ರ ಬಗ್ಗೆ ಮತ್ತೆ ಬರೆಯ ಬೇಕೆನ್ನಿಸುತ್ತಿದೆ …

ಗಂಧದಗುಡಿ ಶೂಟಿಂಗ್ ನಮ್ಮ ಕಬಿನಿಯ ಹತ್ತಿರದ ಕಾರಾಪುರದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ಸುದ್ದಿ ಕಿವಿಗೆ ಬಿದ್ದ ದಿನದಿಂದ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿ ಶೂಟಿಂಗ್ ನೋಡಬೇಕೆನ್ನುವ ಮಹದಾಸೆ. ಒಂದು ದಿನ ನಮ್ಮ ಕಾಲೋನಿಯ ಸುನಂದಾ ಆಂಟಿ ನಮ್ಮನ್ನೆಲ್ಲ ಶೂಟಿಂಗ್ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತೀರಾ ಅಂತ ಕೇಳಿದಾಗ ‘ಇದು ಕೇಳೋ ಪ್ರಶ್ನೆಯಾ’ ಅನ್ನುವಂತೆ ಸಿದ್ಧವಾಗಿದ್ದೆವು.

ಕಾರಾಪುರದ ಹತ್ತಿರದ ಮಸಾಲೆಬೆಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಶೂಟಿಂಗ್ ಅಂತ ನಮ್ಮ ಡ್ರೈವರ್ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದ.
ನಾವು ಹೋಗುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ನಡು ಮಧ್ಯಾಹ್ನ. ಮಸಾಲೆಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲಿನ ಭವ್ಯ ಮನೆಯೊಂದನ್ನು ಕಂಡು ನಾವು ಬೆರಗಾಗುತ್ತ ಅತ್ತ ಓಡಿದೆವು. ಸೆಕ್ಯುರಿಟಿ ಮನುಷ್ಯ ನಮ್ಮನ್ನು ಕಂಡು ಗಾಭರಿಯಿಂದ ಅಲ್ಲೇ ತಡೆದ. ನಮ್ಮ ಸುನಂದಾ ಆಂಟಿಗೆ ಸಿಟ್ಟು ಬಂದು ‘ಅದ್ಯಾಕ್ರಿ ನಾವು ಹೋಗಬಾರ್ದು’ ಅಂತ ಜಗಳಕ್ಕೆ ನಿಂತಾಗ ಶೂಟಿಂಗ್ ತಂಡದವರು ಬಂದು ‘ಅದು ರಟ್ಟಿನ ಮನೆ’ ಅಂದಾಗ ಮೂಗಿನ ಮೇಲೆ ಬೆರಳಿಟ್ಟು ಕೊಂಡಿದ್ದೆವು!

‘ರಾಜ್ ಕುಮಾರ್ ಅವರನ್ನು ಕರಿ. ನಾವು ಅವರಿಗೋಸ್ಕರ ಬಂದಿದೀವಿ’ ಅಂತ ಆಂಟಿ ಅಧಿಕಾರಯುತವಾಗಿ ಹೇಳಿದಾಗ ‘ಅವರು ಊಟಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದಾರೆ’ ಅಂದ. ಥು ಬಂದಿರೋ ಘಳಿಗೆಯೇ ಸರಿಯಿಲ್ಲ ಅಂತ ಶಪಿಸಿಕೊಂಡೆವು.

ಸರಿ ಮನೆಯ ಸುತ್ತಲಾದರೂ ಸುತ್ತೋಣ ಅಂತ ಸುತ್ತಿದ್ದಾಯ್ತು. ರಾಜ್ ಕುಮಾರ್ ನ ನೋಡುವ ಭಾಗ್ಯವಿಲ್ಲ ಅಂತ ಬೇಜಾರಿನಿಂದ IB ಗೆ ಊಟಕ್ಕೆ ಹೊರಟೆವು. ನಮ್ಮ PWD ಗೆ ಸೇರಿದ ಐಬಿ ಆದ್ದರಿಂದ ನಮಗೆ ಅಲ್ಲಿ ತುಂಬ ಬಳಕೆಯಿತ್ತು. ಆರಾಮವಾಗಿ ಇಳಿದು ಹೊರಟವರು ಶಾಕ್ ನಿಂದ ನಿಂತು ಬಿಟ್ಟೆವು .. ಎದುರಿಗೆ ರಾ .. ಜ್ … ಕು .. ಮಾ ..ರ್ !!!! ಹುಂ, ಸಾಕ್ಷಾತ್ ರಾಜ್ ಕುಮಾರ್!!!!!!!!!!!

ಮೊದಲಿಗೆ ಚೇತರಿಸಿಕೊಂಡ ಸುನಂದಾ ಆಂಟಿ ಅಣ್ಣಾವ್ರ ಹತ್ತಿರ ಓಡಿದರು. ನಾವೂ ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದೆವು. ನಾನಾಗ ತುಂಬ ನಾಚಿಕೆಯ ಪ್ರಾಣಿ. ಜೊತೆಗೆ ರಾಜ್ ಕುಮಾರ್ – ಭಾರತಿ ಜೋಡಿ ತುಂಬ ಪಾಪ್ಯುಲರ್ ಆಗಿದ್ದರಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ‘ರಾಜ್ ಕುಮಾರ್’ ಅಂತ ರೇಗಿಸ್ತಿದ್ದರು. ಹಾಗಾಗಿ ಅವರನ್ನು ಕಂಡಾಗ ನಾನು ನಾಚಿಕೊಂಡು ನಿಂತೆ.

ಅಣ್ಣಾವ್ರು ಶೂಟಿಂಗಿಗೆ ಹೊರಟಿದ್ದರು. ಆದರೂ ನಮ್ಮ ಜೊತೆ ಸಮಾಧಾನವಾಗಿ ಒಂದಿಷ್ಟು ಹೊತ್ತು ಮಾತಾಡಿದರು. ನಮ್ಮ ಹೆಸರೆಲ್ಲ ಕೇಳಿಕೊಂಡರು. ನನ್ನ ಹೆಸರು ಕೇಳಿದಾಗ ನಾನು ನುಲಿಯುತ್ತ ‘ಭಾರತಿ’ ಅಂದಿದ್ದೆ! ಅವರು ನನ್ನ ನಾಚಿಕೆ ಕಂಡು ಜೋರಾಗಿ ನಕ್ಕಿದ್ದರು. ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಜೊತೆ ಅದೆಷ್ಟು ಸರಳವಾಗಿ ಬೆರೆತರೆಂದರೆ ನಮಗಂತೂ ಅದು ಕನಸೇನೋ ಅನ್ನಿಸಲು ಶುರುವಾಗಿತ್ತು.

ಆ ನಂತರ ಅವರ ಜೊತೆ ನಿಂತು ಒಂದು ಫೋಟೋ ತೆಗೆಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೆವು. ಈಗ ಅದು ಸುನಂದಾ ಆಂಟಿಯ ಹತ್ತಿರ ಇರಬಹುದೇನೋ…
ಕಲ್ಪನಾ ಕೂಡ ಅಲ್ಲಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಅವರು ನಮ್ಮ ಜೊತೆ ಹೆಚ್ಚು ಮಾತಾಡಲಿಲ್ಲ, ಬೆರೆಯಲೂ ಇಲ್ಲ.
ಅಣ್ಣಾವ್ರು ಮಾತ್ರ ಜನ್ಮದ ಪರಿಚಯವೇನೋ ಅನ್ನುವಂತೆ ನಮ್ಮೊಡನೆ ಮಾತಾಡಿ ಹೊರಟರು.

ಆ ನಂತರ ನಾವೂ ಅವರ ಹಿಂದೆಯೇ ಮತ್ತೆ ಶೂಟಿಂಗ್ ಸ್ಪಾಟಿಗೆ ಹೋದೆವು. ರಟ್ಟಿನ ಮನೆಯೊಳಗೆ ಇಣುಕುವ ಛಾನ್ಸ್ ಕೂಡ ಸಿಕ್ಕಿತು. ಮಲ್ಲಿಗೆ ಹೂವಿನ ಮೇಲೆ ನಡೆದಂತೆ ಮೃದುಲ ಪಾದವೂರಿ ಆ ಮನೆಯೊಳಗೆಲ್ಲ ಓಡಾಡಿದ್ದೆವು. ಅವತ್ತು ‘ಎಲ್ಲೂ ಹೋಗೋಲ್ಲ ಮಾಮ ಎಲ್ಲೂ ಹೋಗಲ್ಲ’ ಹಾಡಿನ ಚಿತ್ರೀಕರಣವಿತ್ತು. ಎಲ್ಲರೂ ಅದನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ನೋಡಿ ಆ ನಂತರ ಹೊರಟವರು

ಆ ನಂತರ ಸಿಕ್ಕಸಿಕ್ಕವರಲ್ಲೆಲ್ಲ ಅದದನ್ನೇ ಕೊರೆದು ಕೊರೆದು ಇಟ್ಟಿದ್ದೆವು.

ಮೋಹನ್ ವರ್ಣೇಕರ್ 

ಡಾ.ರಾಜಕುಮಾರ್ ಹೇಳಿದರು – ‘ನಿಮ್ಮ ಈ ಕಲೆ ಜೀವಂತವಾಗಿದೆ!’

ಅಂದು 28-4-1986.

ಗೆಳೆಯನ ತಂಗಿಯ ಮದುವೆಗೆ ಹೋದಾಗ ಬ್ಯಾಗಿನಲ್ಲಿ ಅಂದಷ್ಟೇ ಮುಗಿಸಿದ ಅಣ್ಣಾವ್ರ ಚುಕ್ಕಿಚಿತ್ರ ಇತ್ತು. ನನ್ನ ಸುಯೋಗಕ್ಕೆ ಅಲ್ಲಿ ಅವರೂ ಬಂದಿರಬೇಕೆ!

ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಗೆಳೆಯ ಅವರಿಗೆ ಪರಿಚಯಿಸಿದ. ಚುಕ್ಕಿಚಿತ್ರ ತೋರಿಸಿ ವಿವರಿಸಿದೆ.

ಅಚ್ಚರಿಯಿಂದ ತದೇಕಚಿತ್ತರಾಗಿ ನೋಡಿ ಬಳಿಕ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದ ಮಡದಿಗೆ ತೋರಿಸಿ ‘ನೋಡು ಬರೇ ಚುಕ್ಕಿಗಳಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಚೆನ್ನಾಗಿದೆಯಲ್ವಾ?’ ಎಂದರು. ಪಾರ್ವತಮ್ಮನವರು ಮೆಚ್ಚಿ ತಲೆಯಾಡಿಸಿದರು.’

ಸರ್,ನಿಮ್ಮ ಹಸ್ತಾಕ್ಷರ ಬೇಕು’ ಎಂದೆ. ಸಹಿ ಮಾಡಿ ‘ನನ್ನ ಅನಿಸಿಕೆ ಬರಿಲಾ?’ ಎಂದರು. ಬೇರೆ ಹಾಳೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ‘ಇದರ ಮೇಲೇ ಬರೀರಿ ಸರ್’ ಎಂದೆ.

‘ನಿಮ್ಮ ಈ ಕಲೆ ಜೀವಂತವಾಗಿದೆ’ ಎಂದು ಬರೆದು ನನ್ನ ಕೈಗಿತ್ತರು.

ಅಬ್ಬ, ಎಂತಹ ಸರಳತೆ ಮತ್ತು ಸಜ್ಜನಿಕೆ. ಆಮೇಲೆ ಈ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಖರೀದಿಸಲು ಅನೇಕರು ಅಲ್ಲೇ ಮುಂದೆಬಂದರು.

ಊಹುಂ, ಯಾರಿಗೂ ಕೊಡಲಿಲ್ಲ. ಈಗ ನನಗದು ಅಮೂಲ್ಯ ಸ್ವತ್ತಾಗಿತ್ತು.

ಗೋಪಾಲ ವಾಜಪೇಯಿ 

ಡಾ. ರಾಜ್ ಕುಮಾರ್ !
ಎಲ್ಲರ ಹಾಗೆಯೇ ನನ್ನ ಮನದಲ್ಲಿಯೂ ಮನೆ ಮಾಡಿ ಕೂತ ಮುದದ ಮೂರ್ತಿ. ನಾನಿನ್ನೂ ಪಿ.ಯೂ. ಓದುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ ನಿರ್ದೇಶಕನಾಗುವ ಕನಸು ಹೊತ್ತವ. ಆಗ ನಮಗೆ ಬಸವರಾಜ ಕಟ್ಟೀಮನಿಯವರ ‘ಮಾಡಿ ಮಾಡಿದವರು’ ಪಠ್ಯವಾಗಿತ್ತು.
ನನಗೆ ತಿಳಿದಂತೆ ಮನದಲ್ಲೇ ಅದರ ಚಿತ್ರಕತೆಯನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿಕೊಂಡು ಕೂತಿದ್ದೆ. ಡಾ. ರಾಜ್ ಮತ್ತು ಕಲ್ಪನಾ ಅದರ ನಾಯಕ-ನಾಯಕಿಯರು…
ಹೂಂ, ಹುಚ್ಚು ಖೋಡಿ ಮನಸು…