ಪ್ರೇಮ-ಭಾವನೆ-ಸ್ಥಿತಿ
– ರೋಹಿಣಿ ಸತ್ಯ
ಪ್ರೇಮ ಭಾವನೆಗಳ ಬೀಜವು ಹಗುರಾಗಿ
ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ತೂರಿ ನೆಲವನ್ನು ಚುಂಬಿಸಿದಾಗ
ಬೀಜ ಬಿರಿದು ಎರಡು ರೆಕ್ಕೆಗಳಂತೆ
ನಡುವಿನ ಮೊಳಕೆ ಕೊಕ್ಕಿನಂತೆ
ಹಾರಿತು ಹಕ್ಕಿಯು ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಹಗುರಾಗಿ
ಈ ಪ್ರೇಮದ ಹಣೆಯ ಬರಹವೇ ಇಷ್ಟು
ತೂರುವುದು ಹಾರುವುದು ಏರುವುದು
ಒಮ್ಮೆಯೂ ಸೇರುವುದಿಲ್ಲ ತೀರವು
ಆದರೂ… ಅಣುಅಣುವಿನಲ್ಲೂ ಕಣಕಣದಲ್ಲೂ –
ಅಂದಿಗೂ ಇಂದಿಗೂ ಎಂದಿಗೂ ನವನವೀನವು
ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಬದುಕಿನ ಉಸಿರಿನ ತಾನವು
ಇದೆಲ್ಲ ಒತ್ತಟ್ಟಿಗಿರಲೀ…
ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ ಪ್ರೇಮವೆಂದರೇನು…?!
ವೀಣೆ ಸಿತಾರ್ ತಂತಿಯ ಬೆರಳ ತುದಿಯ ನಾದವೇ?!
ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಹಾರಿಬಂದು ಕೆನ್ನೆಯ ಸವರುವ ಗುಲಾಬಿದಳವೇ?!
ಹೀಗೇ ಖೇದವಾದಾಗ ನನಗಾಗಿ ಉದುರುವ ಕಣ್ಣೀರಿನ ಹನಿಯೇ?!
ಹಾಗೇ ತೇಲಿಬಂದು ಮನವನ್ನು ಚುಂಬಿಸುವ ಪಿಸುದನಿಯೇ?!
ವರ್ಣದ್ರವ್ಯಗಳೆಲ್ಲವೂ ಸೋರಿಹೋಗಿ ಮೂಡಿದ ಅಮೂರ್ತ ಚಿತ್ರವೇ?!
ಸುಂದರ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಸವಿಯ ಸವಿದ ಅನುಭವವೇ?!
ಹಗಲು ರಾತ್ರಿಗಳು ಹಾಡುವ ಅನುರಾಗದ ರಾಗವೇ?!
ಹೀಗೇ… ಯೋಚನಾಲಹರಿಯ ಲಹರಿಯಲ್ಲಿ
ವಿಭ್ರಮವಾಗಿ ಬುಗರಿಯಂತೆ ಸುತ್ತುತ್ತಾ
ಕಾಲಬಿಲದೊಳಗೆ ತೂರಿಹೋದಾಗ
ಆದಿಭೌತಿಕಗಳಿಗೆ ನಿಲುಕದ
ಆದಿ-ಮಧ್ಯ-ಅಂತ್ಯವಿರದ, ಅಮೇಯಾನಂದ, ಅಭೌತಿಕ
ಅದ್ವೈತ ಸ್ಥಿತಿಯು ಪ್ರೇಮವೇ?!
Erbeku, ,,hosa vimrashe premada. Bage
Chnda ede
Preetige innondu saatiyihudenu
Preetige preeti sama allavenu
Srishtikartanali preeti iddudara kaarana
Aayitu bhuviyalli manujana janana
Preethiyennuvudu bhaanaatmakavaadudu
Ee bhaavaneyu ellarallu mooduvantahudu
Aadare bhaavanegalannu abhivyaktapadisuvudu
Kavigalige maatra saadhyavaaguvudu
Preetiya Vibhinnateyannu Padagalalli Bannisiruva ee nimma Kavi Hrudayakke naanu vinamralaagi tale baaguttene! Nimma Sneha doretiruvude nanna bhaagyavendu bhaavisuttene! Nimma ee kaavyavennuva nadiyu nirantaravaagi hariyuttirali, nammanta nooraaru kaavya priyara daahavannu tanisuttirali endu naanu preetiya pratiroopavaada nanna necchina bhagavanta Shrikrishnalli praarthisuttene! Premigala Dinaacharaneya Shubhaashayagalu Nimage!
ಪದ್ಯ ಚೆಂದವಾಗಿದೆ.