ಮತ್ತೆ ಮಳೆ ಹೊಯ್ಯುತಿದೆ…
ಜಯಲಕ್ಷ್ಮಿ ಪಾಟೀಲ್
ಮೂಕವಾಗ ಬಯಸಿದಾಗಲೆಲ್ಲ
ಗುದ್ದಿಕೊಂಡು ಬರುವ ಮಾತುಗಳು
ಥೇಟ್ ಮುಚ್ಚಳ ಬಿಗಿದ ಪಾತ್ರೆ
ಯಲ್ಲಿನ ಹಾಲು
ಬುಸ ಬುಸ ಉಕ್ಕಿದಂತೆ….
ಹಾಲೂ, ಕುದಿಯೂ ಎರಡೂ
ನೆಲಕ್ಕೆ ಚೆಲ್ಲಿ ವ್ಯರ್ಥ…..
*
ನನ್ನ ಶವವನ್ನು
ಹೊತ್ತು ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದೇನೆ
ಸವಿಸಬೇಕಾದ ಹಾದಿ
ಅದೆಷ್ಟು ದೂರವೋ
ಶವದ ವಾಸನೆಗೆ ಈಗ
ಹತ್ತಿರದವರೆಲ್ಲ ನಡೆವ
ದಾರಿಗಿಂತ ದೂರ
ಸೋತ ಹೆಗಲು ಉಸುಗುಡುತ್ತಿದೆ
ಈ ಹೆಣ ಬಲು ಭಾರ…
*
ನಿಂತು ನೋಡುತ್ತಿರುವೆ
ನನ್ನ ಶವಯಾತ್ರೆಯನ್ನು
ಮೌನ ಧರಿಸಿ
ಮೆರವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತಿರುವ
ಅವರ ಮನದಲ್ಲಿ
ಮಂಗಳವಾದ್ಯಗಳು !!
ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಭಾಷಾ ಬಳಕೆಯ ಉದಾಹರಣೆ ಇಲ್ಲಿನ ಸಾಲುಗಳು.
ಅಬ್ಬ ಶವ ಸಂಸ್ಕಾರವಾಯಿತು ಈಗ 🙂
ನೋವೆ ಅದ್ಬುತ ಕವನವಾಗುವ ಸೋಜಿಗದೊಂದಿಗೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳು.
ಮತ್ತೆ ಮಳೆ ಹೊಯ್ಯುತಿದೆ… ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೊ ಒಯ್ಯುತಿದೆ…
ಜಯಕ್ಕಾ, ಇಂಥ ಕಾವ್ಯದ ಮಳೆಯನ್ನು ನೀವು ಎಷ್ಟು ಸುರಿಸಿದರೂ ನಮಗೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಬೇಕು…
tumba ishtavaytu!
madam, sixer hodadeeri
fabulous
ಸೋತ ಹೆಗಲು ಉಸುಗುಡುತ್ತಿದೆ
ಈ ಹೆಣ ಬಲು ಭಾರ…
these lines are enough to articulate ur emotions
ಸ್ಫುಟ. ಸ್ಫಟಿಕ. ಸ್ಫೋಟಕ.
ಜೀವನದ ಕೆಲವು ಘಟ್ಟಗಳಲ್ಲೆಮಗೆ ಭಾಸವಾಗುವುದೇ ಹೀಗೆ
ನಮ್ಮ ಜೀವನವೇ ಇಲ್ಲೆಮಗೆ ಭಾರವಾಗಿಬಿಡುತ್ತಿರುವ ಹಾಗೆ
ನಮಗೇನು ಬೇಕು, ಏತಕ್ಕಾಗಿ ನಮ್ಮೀ ಬಾಳು ಅನ್ನುವುದು
ನಮ್ಮ ಅರಿವಿನಿಂದ ದೂರವಾದಾಗ ವಿರಕ್ತ ಭಾವ ಕಾಡುವುದು
ಎಲ್ಲವೂ ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ನಮ್ಮ ಭಾವನೆಯೂ ಅಲ್ಲ ಶಾಶ್ವತವಂತೆ
ಇಂದು ಶವವಾದರೆ ನಾಳೆ ಪುಟಿಯುತ್ತೇವೆ ಹಸುಗರುವಿನಂಥೆ!
Good one!!