ಕನಸು ಬಿದ್ದಿರಲಿಲ್ಲ
– ಚೈತ್ರಿಕಾ ಶ್ರೀಧರ್ ಹೆಗಡೆ
ಸ್ವತಃ ಮರವೇ ಮರೆತ
ಎಲೆಯನ್ನು ಹೆಕ್ಕಿ,
ಪುಟದೊಳಗಿಟ್ಟು
ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೇನೆಂದು
ಕನಸು ಬಿದ್ದಿರಲಿಲ್ಲ..
ಮುಗಿಲ ಚುಕ್ಕಿಗಳದ್ದು,
ಮಳೆಬಿಲ್ಲ ಬಣ್ಣಗಳದ್ದು,
ಪೊದೆಯ ಹೂಗಳದ್ದೂ ಕೂಡ..
*
ಹಳೆಯ ನೋವೊಂದು
ಇಂದಿಗೆ ಪುಳಕವಾಗಿ
ದಿನಂಪ್ರತಿ ನನ್ನೊಳಗೆ ಕೊಳೆತು
ಪಳೆಯುಳಿಕೆಯಾಗಿ,
ಯಾವುದೋ ಖಾಲಿ
ದಿನದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ತಾನೇ
ಹುಡುಕಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆಂದು,
ಮತ್ತೆಂದೂ ಇಹದ
ಜೋಪಡಿಗೆ ಬರದೇ
ಸತಾಯಿಸುತ್ತದೆಂದು
ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ..
ಗೋಡೆಯ ಬಿರುಕು,
ಕನ್ನಡಿಯೊಡಕು,
ಹಾದಿಯ ಕವಲಿನ ಬಗ್ಗೆಯೂ…
*
ನನ್ನದಲ್ಲದ, ಯಾರದ್ದೂ ಅಲ್ಲದ
ಕ್ಷಣಗಳು ನಿಜದ ಪುರಾವೆಗಳ
ಬಿಸಾಕಿ ಓಡುವಾಗ,
ಹೀಗೆ ಹಚ್ಚಗೆ ಕುಳಿತು ಜೀವದ
ನಜರು ಹರಿಸಿ ನೋಡುತ್ತೇನೆಂದು
ಬಿದ್ದಿರಲಿಲ್ಲ ಕನಸು…
ಒಂಟಿತನದ ಸಂಗಾತಿಯದ್ದು,
ಮೂಕ ಸಂಭಾಷಣೆಯದ್ದು,
ಇರುಳ ತುದಿಯ ಬೆಳಗಿನದ್ದೂ ಸಹಿತ..
*






very nice poem. wah. liked very much
fine