ಭವ್ಯ ಗೌಡ 

ಯಾವ ಚಿಂತೆಗೆ ಸಿಲುಕಿ ನೀ ಮೌನಿಯಾದೆ?
ನಿನ್ನ ಚಿಂತೆಯ ಭಾರವ ನಾ ಕೂಡ ಹೊರಬಹುದೆ?!

ಮಾತಿಲ್ಲದ ಭಾಷೆ ನಮ್ಮದು, ಮೌನದಲೆ ಸ್ಪರ್ಶ;
ಕಳೆದುಕೊಂಡತನಿಸುತಿದೆ ಯಾವುದೋ ಹರುಷ

ಸೋತಮನ ಜಾರುತಿದೆ ಏಕಾಂತದೆಡೆಗೆ;
ಬಂದೆನ್ನ ನಡೆಸು, ನೀ ಹೋಗೋ ಕಡೆಗೆ

ಹರಿಯುತಿದೆ ಮೂಕ-ಭಾವ ದಿಕ್ಕು ಕಾಣದೆಡೆಗೆ
ಇಲ್ಲದ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ, ಉತ್ತರವನುಡುಕುವಾ ಹಾಗೆ

ನಿನ್ನ ಮೌನವಿದು ನನ್ನ ಕೊರಳ ಕಟ್ಟುತಿದೆ;
ತುಸು ಮಾತನಾಡು ಗೆಳೆಯ ತಡಮಾಡದೆ

ನವಿಲು ಗರಿ ಬಿಚ್ಚಿದಂತೆ ಮನದ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದು
ಬರಲಿ ನಿನ್ನ ಮಾತುಗಳು ತೆರೆತೆರೆಯಂತೆ ಹರಿದು, ಎಲ್ಲ ತೆರೆ ಸರಿದು

ತಪ್ಪು ಒಪ್ಪುಗಳು ತಿಳಿದಿಲ್ಲ, ನಿನ್ನ ಸ್ನೇಹದ ಹೊರತು;
ಕಾಡುತಲೇ ಇರುವೆ ಆಲಿಸುವ ತನಕ ನಿನ್ನ ಮನದಾಳದ ಮಾತು

ಸುಖ-ದು:ಖಗಳು ಬಾಳ ಕಣ್ಣುಗಳಂತೆ
ಅದನಾಲಿಸಲು ನಾನಿರುವೆ ಪುಟ್ಟ ಮಗುವಿನಂತೆ

ನೋಯದಿರು ಮನದಿ, ಗುರುತಾಗುವ ಪ್ರತಿ ಹೆಜ್ಜೆಗಳು ನಮ್ಮ ಬರಹ;
ಎಲ್ಲವನು ದಾಟಿ, ಎಲ್ಲರನು ಸೆಳೆದು ಬಂಧಿಸುವುದೇ ಸ್ನೇಹ☺