ಸರೋಜಿನಿ ಪಡಸಲಗಿ

ಅತ್ತ ಇತ್ತ ತೇಲಾಡಿ ಅಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಹಾರಾಡಿ
ದಣಿದ ಯೋಚನೆಯು ನುಸುಳಿತಲ್ಲಿ
ಮನದ ಸಂದಿಯಲಿ ಸಿಕ್ಕಿತೊಂದು ಠಾವೆಂದು
ವಿಶ್ರಮಿಸುತಿದೆ ಬಸವಳಿದು ಬಳಲಿಬೆಂಡಾಗಿ

ತರ ತರದ ರೂಪಗಳ ಆಕಾರ ವಿಕಾರಗಳ ಕಂಡು
ಕಣ್ಬಿಟ್ಟು ನೋಡುತಿಹುದು ಆ ಯೋಚನೆ
ಏನು ಈ ಮನದ ಪಾಡು ಏನಿದರ ಹಾಡು
ಕೇಳುತಿದೆ ಕಿವಿಗೊಟ್ಟು ಅಲ್ಲಿಯೇ ದಿಟ್ಟಿ ನೆಟ್ಟು

ಕಂಡಿತು ಮನ ಹೊರಳುವುದನು ನೊಂದ ಬೆಂದ
ಮೊಗ ದತ್ತ ಕಣ್ಣೀರೊರೆಸಲು ಧಾವಿಸುತ್ತ
ಯಾಕೆ ಈ ನೋವು ಯಾಕೆ ಈ ಗೋಳು
ನಾನಿರುವೆ ಜೊತೆಯಲಿ ನನ್ನದಲ್ಲವೇ ನಿನ್ನ ಅಳಲು

ಅತ್ತ ನೋಡೆ ಅಲ್ಲೊಂದು ಪೆಚ್ಚು ಮುಖ
ಕಣ್ತುಂಬಿ ನಿಂದ ವೇದನೆ ಎದೆತುಂಬಿ ಆಕ್ರಂದನ
ಬಿಟ್ಟು ಅಳುವ ಮೊಗವ ಬೊಗಸೆ ತುಂಬಾ ಹಿಡಿದು
ಪೆಚ್ಚು ಮುಖಕೆ ಹೇಳಿತ್ತು ನಗು ಬೀರು ನೋಡಿತ್ತ

ಆ ಮೊಗವ ಸವರಿ ಈ ಮೊಗವ ಮುದ್ದಿಸೆ
ತಾಕಿ ಹುದು ಅಲ್ಲೊಂದು ಸುಯ್ಯುತಿಹ ಬಿಸಿಯುಸಿರು
ಕಣ್ಣೆತ್ತಿ ನೋಡೆ ಕಂಡಿತೊಂದು ಗರಬಡಿದು
ಗೋಡೆ ಹಿಡಿದು ತಡವರೆಸುತಿಹ ಮೊಗನೊಂದ

ಏನಾಯ್ತು ಹೇಗಾಯ್ತು ನಿಲ್ಲು ಬೀಳಬೇಡ
ಇಲ್ಲಿ ಹುದು ನಿನಗಿಂಬು ಇಹುದೊಂದು ಆಸರೆ
ನಾನಿರುವಾಗ ಯಾಕೆ ಹೇಳು ಈ ವೇದನೆ
ಯಾಕಿರುವೆ ಹೀಗೆ ಮಂಕಾಗಿ ಕಿತ್ತೆಸೆದೇಳು ಎಂದಿತ್ತು

ಅಲ್ಲಿಯೇ ಹಿತವಾದ ಹೂನಗುವ ಬೀರುವ ಮೊಗ
ನೋಡುತ್ತಿತ್ತು ಈ ಎಲ್ಲ ತಾಕಲಾಟದ ನೋಟವ
ಅದು ನೋಡಿ ಮನದ ಅಧರಲಿ ಮೂಡಿತೊಂದು
ಹುಸಿ ನಗುವಿನ ಕಿರಣ ಅದುಮಿಟ್ಟು ನೋವು ಗರ ಪೆಚ್ಚನ

ಮೈಮುರಿದೆದ್ದಿತು ಯೋಚನೆ ಸಾಕಿನ್ನು ವಿಶ್ರಾಂತಿಯೆಂದು
ಒರಗುತ್ತ ಅಡರುತ್ತ ಹೇಳಿತು ಆ ಪುಟ್ಟ ಮನಕೆ
ನಾ ಹೋಗಲಾರೆ ಬಿಟ್ಟು ನಿನ್ನ ಠಾವೆಂದು
ನಸು ನಕ್ಕು ಹೇಳಿತಾ ಮನ ನಾನಿರುವೆನೆ ಇರದೆ ನೀನು
ನೀನಲ್ಲದೆ ನನಗ್ಯಾರಿಹರು ಹೇಳು ಜೊತೆಗೆ