ತುತ್ತಿನ ಆಟ
– ಟಿ ಎಸ್ ಗೊರವರ
ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಒಂದೇ ಗಂಗಾಳದಲಿ
ಹಂಚಿ ತಿಂದೆವು ತುತ್ತು ;
ಪ್ರೇಮವನೇ ಹಂಚಿ ತಿಂದಂತೆ
ತುತ್ತಿನಲಿ ಸುಖ, ಮುದ
ಒಮ್ಮೆಗೇ ಮೇಳೈಸಿ
ತುತ್ತಿನ ಲೆಕ್ಕವೇ ಮರೆತು ಹೋಯ್ತು
ಯಾವ ತುತ್ತು ತಿಂದರೂ
ತುಟಿ ಮುತ್ತಿನ ಸವಿ ನೆನಪಾಗಿ
ತಿಂದದ್ದೇ ತಿಂದದ್ದು !
ದುಃಖದ ಲೆಕ್ಕವಿಡಬಹುದು
ಲೆಕ್ಕವಿಲ್ಲ ಸುಖಕ್ಕೆ ;
ಎದೆಗಿಳಿದಂತೆ ತುತ್ತು
ಕರಗಿ ಹೋಯ್ತು ಎದೆಯ ದುಃಖ
lovely
Chennagide sir.
ಸುಂದರ ಕವಿತೆ…!
very nice poem.
Nannadu 89 neya “LIKE”
kavita chand baradeeri