ವಿಧಾತ್ರಿ ಭಟ್

ಹೇ ಕರ್ಣ ಸುಂದರಿ,

ಊರ ಜಾತ್ರೆಯ ಜಂಗುಳಿಯಲಿ
ನನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಅರಸುವುದು ನಿನ್ನನೇ
ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರದರ್ಶನದಲ್ಲಿ, ಹಬ್ಬದಲ್ಲಿ
ನಾ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಹುಡುಕುವುದೂ ನಿನಗಾಗಿಯೇ

ಫಳಫಳಿಸುವ ಬೆಳಕಿನಡಿ,
ಸಾಲಾಗಿ ಹರವಿ ನಿಂತು,
ಹೊಳೆಯುವ ನಿನಗಾಗಿ;
ಅರಸುವೆ ಪದೇಪದೇ

ಜಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಅಮ್ಮನಲ್ಲಿ ಕೇಳುವುದು
ನಿನ್ನನ್ನೇ; ಆಕೆ ಗದರುತ್ತಾಳೆ,
‘ನಿನಗೇನು ಈ ಓಲೆ, ಜುಮುಕೀಯ ಗಿರ
ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಅಂಗಡಿ ತೆರೆವಷ್ಟಿದೆ…’
ಏನೇ ಇರಲಿ, ನನಗೆ
ನಿನ್ನ ಮೇಲೇ ಒಲವು

ನೀನು ಹೀಗೆಯೇ
ಹುಚ್ಚು ಹಿಡಿಸುವ ಹಾಡಿನಂತೆ
ಜೋಳಿಗೆಗೆ ಬಣ್ಣ – ಬಣ್ಣಗಳಲ್ಲಿ,
ತುಂಬಿಸಿದರೂ ತೃಪ್ತಿಯಿಲ್ಲ
ಪದೇ ಪದೇ ನೀನೇ…