-ಲಡಾಯಿ ಬಸು

೧

ಬೆಳಕಿದ್ದಾಗ ಲೋಕ
ನನ್ನನ್ನಷ್ಟೇಯಲ್ಲ
ನನ್ನ ನೆರಳನ್ನೂ
ಗುರುತಿಸಿತು
ಕತ್ತಲಾಯಿತು ನೋಡಿ
ಲೋಕದ ಕಣ್ಣಿಗೆ
ನನ್ನ ನೆರಳಲ್ಲ
ನಾನೂ ಕಾಣದಾದೆನು
೨
ಹಗಲಿನಲಿ ದಾಟಲಾಗದ
ಗಡಿಗಳನು
ಇರುಳು ದಾಟಿದೆ
ಏನು ಮಾಡಲಿ
ಪ್ರೀತಿ ಇರುವುದು
ಬದನಾಮ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲೇ ..!

೩
ಬೆಳಕಿನ ದಾಸನಾದರೆ
ಕತ್ತಲು ಕಳೆಯುತ್ತದೆಂದರು ;
ಸರ್ವತಾ ನನ್ನಿಂದಾಗದು
ಎಂದು ಹೇಳಿ ಕಳಿಸಿದೆ ….!
೪
ಬೆಳಕು
ಅಹಂಕಾರದ ಪಟ್ಟಕ್ಕೆರಿತು ;
ಕತ್ತಲಾಗಲು
ಬೇರೇನು ಬೇಕಿತ್ತು …?
೫
ಲೋಕದ ಹಾಗೆ
ಹಗಲಿರಳು
ಬೆಳಕಿನದೇ ದ್ಯಾನವಾಗಿ
ಬೆಳಕಿನ ಬೆನ್ನಟ್ಟಿ ಹೊರಟೆ
ದಾರಿ ಮದ್ಯ ಒಂದು ಸಲ
ಹಿಂತಿರುಗಿ ನೋಡಿದೆ
ಕತ್ತಲು ಬೆನ್ನ ಹಿಂದಿತ್ತು
ಆಗಷ್ಟೇ
ನಂಬಿಕೆಗೆ ಅರ್ಹವಾದುದು
ಮುಂದಿರುವುದಲ್ಲ
ಬೆನ್ನ ಹಿಂದೆ ಬರುವುದು
ಎಂದಿತು ವಿವೇಕ …
ಲೋಕವೇ ಏನಾದರೂ
ಅಂದುಕೋ
ವಿವೇಕವನ್ನು ಮೀರಲಾರೆ …!
೬
ಹೀಗೂ ಅಂದರಂತೆ
ಹಿಂದಿನವರು ; ಬೆಳಕು
ಇಲ್ಲದಿರುವುದೇ ಕತ್ತಲೆಯ ಹೆಸರು
ನಾನೂ ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದೇನೆ
ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಕತ್ತಲನ್ನು
ಕಾಣಲೊಲ್ಲದು …!
೭
ಇರುಳಾಯಿತು  ;
ಹೊರಗಿದ್ದ ಬೆಳಕು
ಒಳಮನೆಗೆ ಬಂದಿತು
ಬೀದಿ ಬಾಗಿಲು
ಮುಚ್ಚಿ ಬಿಟ್ಟವು
ಬೆಳಕೂ ಬಂಧಿಯಾಯಿತು …!

೮
ಕತ್ತಲಾಯಿತು ;
ಇರುಳು ಬೆಳಕಿಗೆ
ಮರುಹುಟ್ಟು ಕೊಟ್ಟಿತು
೯
ಈ ಇರುಳಿನಲಿ
ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣು
ಬೆಳಕಿನಂತೆ ಎಂದು
ಹೇಳಲಾರೆ ;
ನಾನೆಷ್ಟೇ
ಸ್ವಾಭಿಮಾನಿ ಎಂದರೂ
ಹರಿದ ಬಟ್ಟೆ
ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ದುಗುಡಗೊಳ್ಳುವದನ್ನು
ನನಗಿನ್ನೂ ಮರೆಯಲಾಗಿಲ್ಲ
೧೦
ಬೆಳಕಿನ ಮಹಿಮೆ
ಹೆಚ್ಚೇನಿಲ್ಲ ;
ಇರುಳು ಕನಸ
ಕಂಡವರನ್ನ
ಫೂಟಪಾತನಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿತು