ಗೋಪಾಲ ವಾಜಪೇಯಿ ಕಂಡಂತೆ

ಸುಸಂಸ್ಕೃತ, ಸಂಗೀತ ವಿಶಾರದ, ಸರಸ ಮಾತುಗಾರ, ಅನುಭವ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ಸಹೃದಯಿ. ಅನಿಸಿದ್ದನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಹೇಳಿಬಿಡುತ್ತಿದ್ದ ಖಂಡಿತವಾದಿ.
1971ನೆಯ ಇಸವಿಯಲ್ಲಿ ಪತ್ರಿಕೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾದ ಒಂದು ಫೋಟೋ ನನ್ನ ಕಣ್ಣೆದುರು ಕಟ್ಟಿದಂತಿದೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ಶ್ರೀನಾಥ್, ಗಂಗಾಧರ್, ರಾಜೇಶ್, ‘ಎಡಕಲ್ಲು ಗುಡ್ಡ’ದ ರಂಗ ಜೊತೆ ನಿಂತ ಕೆಎಸ್ಸೆಲ್ ಸ್ವಾಮಿ ಯಾನೆ ರವಿ… ಎಲ್ಲರೂ ಸಮವಯಸ್ಕರೆನಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಸುಂದರಾಂಗರು.

ರವಿಯಣ್ಣ ನಿಲುವಿನಲ್ಲಿ ನಟನೆಯಲ್ಲಿ ಯಾವ ಹೀರೋಗೂ ಕಮ್ಮಿಯಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ, ಅವರು ನಿರ್ದೇಶಶಕರಾಗಿ ಒಳ್ಳೊಳ್ಳೆಯ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ನೀಡಿದರು, ಪ್ರತಿಭಾವಂತರನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಿದರು. ಗಾಯಕರಾಗಿ ಮರೆಯಲಾರದ ಹಾಡುಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟರು. ‘

ಅವರೊಟ್ಟಿಗೆ ಮಾತಾಡುವ ಅವಕಾಶ ಅನೇಕ ಬಾರಿ ನನಗೆ ಸಿಕ್ಕಿತ್ತು. ಪ್ರತಿ ಸಲದ ಭೇಟಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಅವರ ಒಂದೊಂದು ಮುಖದ ಪರಿಚಯ ; ಒಂದೊಂದು ಆಸಕ್ತಿಯ ಅನಾವರಣವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಸಂಸ್ಕೃತವಂತೂ ಸರಿಯೇ ಹಿಂದಿ, ತೆಲುಗು, ತಮಿಳು, ಮಲಯಾಳಂ, ಒರಿಯಾ ಮತ್ತು ಬಂಗಾಳಿ ಭಾಷೆಗಳನ್ನೂ ಅವರು ಬಲ್ಲವರಾಗಿದ್ದರು.

ಮಾತಿಗೆ ಕೂತರೆ ಗಜಲ್, ಹಳೆಯ ಹಿಂದಿ ಚಿತ್ರಗೀತೆಗಳು, ಬೇಂದ್ರೆ ಕವಿತೆಗಳು ಒಂದೇ ಎರಡೇ…
ಕೆಎಸ್ಸೆಲ್ ಸ್ವಾಮಿ ಯಾನೆ ರವಿ ಎಂದರೆ ಅರ್ಧ ಶತಮಾನಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಕನ್ನಡ ‘ಚಿತ್ರರಂಗದ ಅನುಭವಗಳ ಒಂದು ಸಂಪುಟ’.
ಅವರ ಕಣ್ಮರೆಯಿಂದಾಗಿ ಆ ‘ಸಂಪುಟ’ವೀಗ ಕಾಲಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಲೀನವಾದಂತಿದೆ.

ಕೆ.ಎಸ್.ಎಲ್.ಸ್ವಾಮಿ