ಪ್ರವರ ಕೊಟ್ಟೂರ್
ಮರಳ ಮೇಲೆ
ಕೊರೆದ ಚಿತ್ರಗಳೆಲ್ಲಾ
ಅಲೆಗಳಿಗೆ ಅಳಿಸಿದವು,
ಬಿಡಿ ಬಿಡಿಯಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸಿದ್ದು,
ಯಾರ ಯಾರದ್ದೋ
ನೆನಪುಗಳ ಅಚ್ಚಂತಿದ್ದವು,
ಮನಸ್ಸೊಳಗೆ ಬಯ್ದುಕೊಳ್ಳದೇ
ಬೇರೆ ವಿಧಿಯಿಲ್ಲ!
ಪಾಪ,
ಅಲೆಗಳದೇನು ತಪ್ಪು
ಅದಕ್ಕೂ ಸಿಟ್ಟಿರಬಹುದು
ತನ್ನೊಳಗೆ ಕಹಿ-ಸಿಹಿಗಳೆಲ್ಲಾ
ಕರಗಿ ಹೋಗಿ
ಕಾಲಗಳೇ ಗತಿಸಿದರೂ
ಅದನ್ನು ಕೇಳುವವರಿಲ್ಲ.
ತನಗಿರದ ಆ ಸಾಂಗತ್ಯ
ಮರಳ ದಂಡೆಗೇಕೆ?
ಅಕ್ಕಪಕ್ಕ ಇದ್ದರೂ
ಇಬ್ಬರದೂ ಏಕಾಂತವೇ,
ದಂಡೆ ಯಾರದೋ ನೆನಪಲ್ಲಿ
ಮುದ್ದೆಯಾಗಿ ಕೂತಿದ್ದರೆ,
ಅಲೆ ವಿರಹಕ್ಕೆ
ಆಗಾಗ ದಂಡೆಯತ್ತ
ನುಲಿಯುತ್ತ ಸುಳಿಯುತ್ತದೇ
ಚುಂಬಿಸುತ್ತದೆ
ಆಗಲೂ ಅಲುಗಾಡದೇ ಸುಮ್ಮನೇ ಕೂರುವ
ದಂಡೆಗೆ ಅರಸಿಕ ಎನ್ನಬೇಕೋ
ಏಕಾಂಗಿ ಎನ್ನಬೇಕೊ
Good one!!
Virahada thapa dandeyali
Chenagi chithrisidira shubhavagali
ಅದ್ಬುತ ಚಿತ್ರಣ.ಪದಗಳು ರಮಿಸುವಂತಿದ್ದರು ಕಾಡುವ ಸಬ್ಜೆಕ್ಟ್…..