ಅಂತಃಕರಣದ ಗೆಳತಿಗೆ

ಆರನಕಟ್ಟೆ ರಂಗನಾಥ

೧
ಎದೆಯ ಅಚ್ಚಿನಲ್ಲಿ
ರಕ್ತ ರಹಿತ ಪದಗಳ ಮುದ್ರಿಸಿಕೊಂಡು
ದಿಬ್ಬಣದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಕಾದಿರುವ ಕಣ್ಣೀರ
ನಿರಾಕರಿಸಿ ಬಲಿತಿರುವ ನೋವಿಗೆ
ಮರು ಮಾತು ಆಡದಿರುವ ಗಳಿಗೆ
ನಿನ್ನ ದಯೆಯಿಂದ
ನೋವು ಕೂಡ ಕಾವ್ಯದ ಪಟ್ಟ ಹೊತ್ತಿದೆ

 
೨
ಜೀವವು ಚೇತನದ ಸುಳಿವಿರದೆ
ಪರಾವಲಂಬಿಯಾಗಿ ಜೋತು ಬಿದ್ದಿದೆ
ಕರುಳು ಕಡಿಯದ ಕಂದನ ಹಾಗೆ

೩
ಅನುಗಾಲವು ಆತುಕೊಂಡಿರುವ ಮೌನವೆ
ಕೊರಳ ದನಿಯೆಂದು ಹಾಡಿರಲು
ಆಣೆಗಳ ಆಣತಿಯಲ್ಲಿ ಉಸಿರಿಡಿದು
ತುಟಿ ತುಂಬಿ ನಿಂತಿರುವ ಸೊಲ್ಲಿಗೆ
ಒಂದಾದರು ಮಾತು ಕೊಡು
ಊರಿಕೊಳ್ಳಲಿ ಎದೆಯೊಳಗೆ

೪
ಮೈನೆರೆದ ಸಂತಾಪವೆ ಕೇಳು
ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ಹುಲುಸಾಗದಿರು
ಹಸಿ ಮನಸ್ಸಿದು
ಸಂತೈಯಿಸಲು ಬಿಡುವಿಲ್ಲ
ಪ್ರೀತಿಗೆ ಋಣದ ಹಂಗಿಲ್ಲ
ಅಂತಃಕರಣದವಳೆ  ನಿನ್ನ ದಯೆಯಿಂದ
ಕಾವು ಕೂಡ ಕಾವ್ಯದ ಪಟ್ಟ ಹೊತ್ತಿದೆ