-ಗಾಯತ್ರೀ ರಾಘವೇಂದ್ರ

ತಾಯಿಯ ನೆನಪಿಗೆ ಮಗಳ ಕಲಾ ಕಾಣಿಕೆ; ದೊಡ್ಡೇರಿ ಬಳಿಯ ತೊಂಗನಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಕಲೆ, ಸಾಹಿತ್ಯ, ಗಮಕ ಮತ್ತು ಆತ್ಮೀಯತೆಯ ಅಪೂರ್ವ ಸಂಗಮ

ಕೆಲವು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು ಮುಗಿದರೂ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಮರೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅವು ನೆನಪುಗಳಾಗಿ ಉಳಿಯುತ್ತವೆ; ಸಂಬಂಧಗಳ ನಡುವೆ ಬೆಚ್ಚಗಿನ ಭಾವವಾಗಿ ಹರಿಯುತ್ತವೆ. ತುಮಕೂರು ಜಿಲ್ಲೆಯ ಗುಬ್ಬಿ ತಾಲ್ಲೂಕಿನ ದೊಡ್ಡೇರಿ ಬಳಿಯ ತೊಂಗನಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದ ‘ಬನದ ಅಮ್ಮ’ ರಂಗಮಂದಿರದ ಲೋಕಾರ್ಪಣೆ ಅಂಥದ್ದೊಂದು ಅಪರೂಪದ ಅನುಭವ ನೀಡಿತು.

ಹೊರಗೆ ಮಳೆ ಧೋ ಎಂದು ಸುರಿಯುತ್ತಿತ್ತು ಒಳಗೆ ಮನೆಯ ಪುಟ್ಟ ಜಗುಲಿಯಲ್ಲಿ ಕಲೆ, ಸಾಹಿತ್ಯ, ರಂಗಭೂಮಿ ಮತ್ತು ಬದುಕಿನ ಪ್ರೀತಿಯ ಮಾತುಗಳು ಅರಳುತ್ತಿದ್ದವು. ಮಳೆಯ ಕಾರಣ ನಿಗದಿತ ವೇದಿಕೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯಬೇಕಿದ್ದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಮನೆಯ ಜಗುಲಿಗೆ ಸ್ಥಳಾಂತರಗೊಂಡಿತ್ತು. ಆದರೆ ಸಂಭ್ರಮಕ್ಕೆ ಯಾವ ಕೊರತೆಯೂ ಆಗಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ದೊಡ್ಡ ಸಭಾಂಗಣಗಳ ಔಪಚಾರಿಕತೆಯ ನಡುವೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಮರೆಯಾಗುವ ಆತ್ಮೀಯತೆ ಇಲ್ಲಿ ತುಂಬಿ ತುಳುಕುತ್ತಿತ್ತು.

ರಂಗಭೂಮಿಯ ಹಿರಿಯರು, ಸಾಹಿತಿಗಳು, ಕಲಾವಿದರು, ಪತ್ರಕರ್ತರು ಮತ್ತು ಗ್ರಾಮಸ್ಥರು ಒಂದೇ ಕುಟುಂಬದವರಂತೆ ಬೆರೆತಿದ್ದರು. ಅಲ್ಲಿ ವೇದಿಕೆಯ ಎತ್ತರಕ್ಕಿಂತ ಮನಸ್ಸುಗಳ ಆತ್ಮೀಯತೆಯೇ ದೊಡ್ಡದಾಗಿತ್ತು. ಈ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಸಂಗಮಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿದ್ದು ಪದ್ಮಶ್ರೀ ಪುರಸ್ಕೃತೆ, ಖ್ಯಾತ ರಂಗಕರ್ಮಿ, ಗಾಯಕಿ, ಚಲನಚಿತ್ರ ಕಲಾವಿದೆ ಹಾಗೂ ಮಾಜಿ ರಾಜ್ಯಸಭಾ ಸದಸ್ಯೆ ಬಿ. ಜಯಶ್ರೀ ಅವರ ಕನಸಿನ ಕೂಸಾದ ‘ಬನದ ಅಮ್ಮ’ ರಂಗಮಂದಿರದ ಲೋಕಾರ್ಪಣೆ.

ತಾಯಿಯ ನೆನಪಿಗೆ ಕಲೆಯ ಕಾಣಿಕೆ

ಕನ್ನಡ ರಂಗಭೂಮಿಯ ದಿಗ್ಗಜ ಗುಬ್ಬಿ ವೀರಣ್ಣನವರ ಮೊಮ್ಮಗಳು ಬಿ. ಜಯಶ್ರೀ. ರಂಗಭೂಮಿಯ ಶ್ರೀಮಂತ ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಬೆಳೆದ ಅವರು, ಕಲೆಯನ್ನು ಕೇವಲ ವೃತ್ತಿಯಾಗಿ ಕಾಣದೆ ಬದುಕಿನ ಉಸಿರಾಗಿಸಿಕೊಂಡವರು. ತಮ್ಮ ತಾಯಿ ಬಿ.ವಿ. ಮಾಲತಮ್ಮ ಅವರ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ತೊಂಗನಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ರಂಗಮಂದಿರ ನಿರ್ಮಿಸಿರುವುದು ಅವರ ತಾಯಿಪ್ರೀತಿಯ ಸಾರ್ಥಕ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ.

ಮಾಲತಮ್ಮನವರ ೧೦೨ನೇ ವರ್ಷದ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬದ ಸಂಭ್ರಮದೊಂದಿಗೆ ರಂಗಮಂದಿರದ ಲೋಕಾರ್ಪಣೆ ಬೆಸೆದುಕೊಂಡಿತ್ತು. ತಾಯಿಯ ನೆನಪನ್ನು ಕೇವಲ ಕುಟುಂಬದ ಸ್ಮೃತಿಯಾಗಿ ಉಳಿಸದೆ, ಕಲೆಯ ಮೂಲಕ ಸಮಾಜದೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಜಯಶ್ರೀ ಅವರ ನಡೆ ವಿಶೇಷವಾದದ್ದು.

ರಂಗಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿನ ಬದ್ಧತೆಯ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ; ಗ್ರಾಮೀಣ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಬದುಕಿಗೆ ಹೊಸ ಅವಕಾಶಗಳನ್ನು ತೆರೆಯುವ ಪ್ರಯತ್ನವಾಗಿತ್ತು.

ತಾಯಿಯ ನೆನಪಿಗಾಗಿ ಸ್ಮಾರಕ ನಿರ್ಮಿಸುವುದು ಒಂದು ಬಗೆಯ ಗೌರವವಾದರೆ, ಅವರ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಕಲೆಗೆ ನೆಲೆ ರೂಪಿಸಿ, ಮುಂದಿನ ತಲೆಮಾರಿನ ಪ್ರತಿಭೆಗಳಿಗೆ ವೇದಿಕೆ ಕಲ್ಪಿಸುವುದು ಮತ್ತಷ್ಟು ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ. ವೈಯಕ್ತಿಕ ನೆನಪನ್ನು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಸಂಪತ್ತಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸಿರುವ ಜಯಶ್ರೀ ಅವರ ಈ ಪ್ರಯತ್ನ ಮನಮುಟ್ಟುವಂಥದ್ದಾಗಿತ್ತು.

ಪ್ರತಿ ತಿಂಗಳ ೨೪ರಂದು ಕಲೆಯ ಹಬ್ಬ!

ಈ ಬಯಲು ರಂಗಮಂದಿರದ ಹಿಂದಿರುವ ಜಯಶ್ರೀ ಅವರ ಕನಸು ಒಂದು ದಿನದ ಉದ್ಘಾಟನಾ ಸಂಭ್ರಮಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತವಾಗಿಲ್ಲ. ಪ್ರತಿ ತಿಂಗಳ ೨೪ರಂದು ಇಂಥದ್ದೊಂದು ಕಲಾ ಸಂಭ್ರಮವನ್ನು ಆಯೋಜಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದು ಅವರ ಆಶಯ. ಕನಸು. ಈಗಾಗಲೇ ಜನವರಿ ತನಕ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಪಟ್ಟಿ ಸಿದ್ದವಾಗಿದೆ.

ಪ್ರತಿತಿಂಗಳೂ ಕಲಾವಿದರು, ಸಾಹಿತಿಗಳು, ಸಂಗೀತಗಾರರು, ಗಮಕಿಗಳು ಮತ್ತು ಕಲಾಸಕ್ತರು ಒಂದೆಡೆ ಸೇರಬೇಕು. ಒಂದೊಂದು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಹೊಸ ಕಲಾಪ್ರಕಾರವನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಬೇಕು; ಹೊಸ ಪ್ರತಿಭೆಗಳಿಗೆ ಅವಕಾಶ ನೀಡಬೇಕು; ಹಿರಿಯರ ಅನುಭವಗಳು ಮುಂದಿನ ತಲೆಮಾರಿಗೆ ತಲುಪಬೇಕು. ಹೀಗೆ ತೊಂಗನಹಳ್ಳಿ ನಿರಂತರ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳ ತಾಣವಾಗಬೇಕು ಎಂಬ ಕನಸು ಇದರ ಹಿಂದಿದೆ.

ಕಲೆ ನಗರಗಳ ದೊಡ್ಡ ಸಭಾಂಗಣಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತವಲ್ಲ. ಹಳ್ಳಿಯ ಆಲದ ಮರದ ನೆರಳಲ್ಲೂ ನಾಟಕ ಅರಳಬಹುದು; ಪುಟ್ಟ ಜಗುಲಿಯಲ್ಲೂ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಸಂವಾದ ನಡೆಯಬಹುದು; ಮಳೆಯ ಸದ್ದಿನ ನಡುವೆಯೂ ಗಮಕದ ನಾದ ಮೊಳಗಬಹುದು. ಈ ಸಾಧ್ಯತೆಯನ್ನು ‘ಬನದ ಅಮ್ಮ’ ರಂಗಮಂದಿರ ಸಾಕಾರಗೊಳಿಸುವ ಆಶಯ ಹೊಂದಿದೆ.

ಹಿರಿಯರ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ಅನುಭವದ ಬೆಳಕು

ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಈಗಾಗಲೇ ಇಡೀ ನಾಡಿಗೆ ಪರಿಚಿತ ಡಾ. ವಿಜಯಮ್ಮ, ಜಿ.ಎಸ್. ಜಯದೇವ ಮತ್ತು ಹನೂರು ಕೃಷ್ಣಮೂರ್ತಿ ಅವರ ಉಪಸ್ಥಿತಿ ಸಂಭ್ರಮಕ್ಕೆ ವಿಶೇಷ ಮೆರುಗು ನೀಡಿತು. ಹಿರಿಯರು ತಮ್ಮ ಅನುಭವ, ವಿಚಾರಗಳು ಮತ್ತು ಕಲಾ-ಸಾಹಿತ್ಯದೊಂದಿಗಿನ ಸಂಗತಿ, ಸಾಂಗತ್ಯ, ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಮಾಲತಮ್ಮ, ಜಯಶ್ರೀ ಅವರೊಂದಿಗಿನ ಒಡನಾಟ ಪ್ರಸ್ತುತಪಡಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದರು.

ಹಿರಿಯ ಪತ್ರಕರ್ತ ಜಿ.ಎನ್. ಮೋಹನ್ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವನ್ನು ಅಪರೂಪವಾಗಿ ನಡೆಸಿಕೊಟ್ಟರು. ಪ್ರಜಾವಾಣಿಯ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಾಹಕ ಸಂಪಾದಕ ರವೀಂದ್ರ ಭಟ್ ಸ್ವಾಗತಿಸಿದರು. ಮಾತುಗಳ ನಡುವೆ ನೆನಪುಗಳು, ನೆನಪುಗಳ ನಡುವೆ ಸ್ನೇಹ, ಸ್ನೇಹದ ನಡುವೆ ಕಲೆಯ ಮೇಲಿನ ಗೌರವ ಸಹಜವಾಗಿ ಹರಿಯುತ್ತಿತ್ತು.

ಅಲ್ಲಿ ನಡೆದದ್ದು ಕೇವಲ ಉದ್ಘಾಟನಾ ಸಮಾರಂಭವಲ್ಲ; ಹಲವು ತಲೆಮಾರುಗಳ ಕಲಾಬಂಧುಗಳು ಒಂದೆಡೆ ಸೇರಿ ತಮ್ಮ ಒಡನಾಟವನ್ನು ಮರುಕಳಿಸಿಕೊಂಡ ಕ್ಷಣ. ಹಿರಿಯರ ಅನುಭವ ಮತ್ತು ಹೊಸ ತಲೆಮಾರಿನ ಆಸಕ್ತಿಗಳು ಒಂದೇ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಬೆರೆತಿದ್ದವು.

‘ಪಾಶುಪತಾಸ್ತ್ರ’ದ ಗಮಕ; ‘ಲೀಲಾವತಾರ’ದ ಕಲಾತ್ಮಕ ಮೆರುಗು

ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಪ್ರಮುಖ ಆಕರ್ಷಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಜ್ಯೋತಿಶಂಕರ ತಂಡದ ‘ಪಾಶುಪತಾಸ್ತ್ರ’ ಗಮಕ ಪ್ರಸ್ತುತಿ ಗಮನ ಸೆಳೆಯಿತು. ಕನ್ನಡ ಕಾವ್ಯಪರಂಪರೆಯ ಸೊಗಸು, ಪದ್ಯದ ಲಯ ಮತ್ತು ಭಾವಪೂರ್ಣ ಕಥನ ಗಮಕದ ಮೂಲಕ ಕೇಳುಗರನ್ನು ಸೆಳೆಯುವ ವಿಶಿಷ್ಟ ಅನುಭವ ನೀಡಿದವು.

ಯುವ ಯಕ್ಷಗಾನ ಕಲಾವಿದೆ ತುಳಸಿ ಹೆಗಡೆಯವರ ‘ಲೀಲಾವತಾರಂ’ ಯಕ್ಷನೃತ್ಯ ರೂಪಕ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಮತ್ತೊಂದು ಕಲಾತ್ಮಕ ಆಯಾಮವನ್ನು ನೀಡಿತು. ಹಿರಿಯ ಕಲಾವಿದರು ಮತ್ತು ಸಾಹಿತಿಗಳ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ಯುವ ಪ್ರತಿಭೆಯೊಬ್ಬಳು ತನ್ನ ಕಲೆಯನ್ನು ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಸಿದ್ದು, ಪರಂಪರೆ ಮುಂದಿನ ತಲೆಮಾರಿಗೆ ಸಾಗುವ ಸುಂದರ ಸಂಕೇತವಾಗಿತ್ತು.

ಕಲೆಯನ್ನು ಉಳಿಸುವುದೆಂದರೆ ಹಿಂದಿನ ತಲೆಮಾರಿನ ಸಾಧನೆಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ; ಹೊಸ ಪ್ರತಿಭೆಗಳಿಗೆ ಅವಕಾಶ ನೀಡಿ, ಆ ಪರಂಪರೆಯನ್ನು ಜೀವಂತವಾಗಿಡುವುದೂ ಹೌದು. ಈ ಎರಡೂ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳು ಒಂದೇ ಸಂಭ್ರಮದಲ್ಲಿ ಮೇಳೈಸಿದ್ದು ವಿಶೇಷ. ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಗುಬ್ಬಿ ವೀರಣ್ಣ ಅವರ ಪುತ್ಥಳಿ, ಮಾಲತಮ್ಮ ಅವರ ಭಾವಚಿತ್ರ‌, ರವೀಂದ್ರ ಭಟ್ಟ ಅವರು ಹೇಳಿದಂತೆ‌ ಮಾಲತಮ್ಮ ನವರ ನೆಟ್ ವರ್ಕ ಹೆಚ್ಚು ಸಿಗುವ ಈ ನೆಲ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿತ್ತು.

ಮಳೆಯ ನಡುವೆ ಅರಳಿದ ಆತ್ಮೀಯತೆ
ಮನೆಯ ಪುಟ್ಟ ಜಗುಲಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಮಳೆಯೇ ಅಡ್ಡಿಯಾಗಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ಎಲ್ಲರೂ ಹತ್ತಿರಹತ್ತಿರ ಕುಳಿತು ಮಾತುಕತೆ ನಡೆಸಲು, ಅನುಭವಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲು ಮತ್ತು ಹಳೆಯ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಮರುಕಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅವಕಾಶವಾಯಿತು. ಅಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಕೇವಲ ಅತಿಥಿಗಳಾಗಿರಲಿಲ್ಲ; ಎಲ್ಲರೂ ಮನೆಯವರಾಗಿದ್ದರು.

ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಮಳೆಯ ನಡುವೆಯೇ ತೆಗೆಸಿಕೊಂಡ ಸಾಮೂಹಿಕ ಛಾಯಾಚಿತ್ರ ಆ ದಿನದ ಆತ್ಮೀಯತೆಯನ್ನು ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಉಳಿಸಿತು. ಆ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಮುಖಗಳಿರಲಿಲ್ಲ; ಕಲಾಸಾಧನೆ, ಸಾಹಿತ್ಯದ ಒಡನಾಟ, ಸ್ನೇಹದ ಬೆಸುಗೆ ಮತ್ತು ತಾಯಿಯ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಕನಸಿನ ಸಂಭ್ರಮವೂ ಅಡಕವಾಗಿತ್ತು.

ದೊಡ್ಡೇರಿ ಬಳಿಯ ತೊಂಗನಹಳ್ಳಿ ಆ ದಿನ ತನ್ನ ಭೌಗೋಳಿಕ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯನ್ನು ಮೀರಿ, ಕನ್ನಡ ರಂಗಭೂಮಿಯ ವಿಶಾಲ ಕುಟುಂಬದ ಆತ್ಮೀಯ ತಾಣವಾಗಿ ರೂಪುಗೊಂಡಿತ್ತು. ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಜಯಶ್ರೀ ಅವರು ಹಾಡಿದ ರಂಗಗೀತೆ ಇನ್ನೂ ಮನದಲ್ಲಿ ಗುಂಯ್ ಎನ್ನುತ್ತಿದೆ. ಕಲಾವಿದ ರಮೇಶ‌ ಪಂಡಿತರು ಇದ್ದ ವಸ್ತುವಿನಲ್ಲೇ ಹಿನ್ನೆಲೆ ವಾದನ ಮಾಡಿದ್ದೂ ಮರೆಯುವಂತಿಲ್ಲ.

ಈ ಕನಸಿಗೆ ಆಲದ ಮರವೇ ಸಾಕ್ಷಿ!
ಆಲದ ಮರ ತನ್ನ ಬೇರುಗಳನ್ನು ನೆಲದ ಆಳಕ್ಕೆ ಇಳಿಸಿ, ಕೊಂಬೆಗಳನ್ನು ವಿಶಾಲವಾಗಿ ಹರಡಿ, ಅನೇಕ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಆಶ್ರಯ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಅದರಂತೆಯೇ ಕಲೆಗೂ ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಬೇರುಗಳು ಬೇಕು; ಹೊಸ ತಲೆಮಾರಿನತ್ತ ಚಾಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಕೊಂಬೆಗಳೂ ಬೇಕು.
ತೊಂಗನಹಳ್ಳಿಯ ಆಲದ ಮರದ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ ರೂಪುಗೊಂಡಿರುವ ‘ಬನದ ಅಮ್ಮ’ ರಂಗಮಂದಿರವೂ ಅಂಥದ್ದೊಂದು ಆಶಯವನ್ನು ಹೊತ್ತಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ನಾಟಕಗಳು ನಡೆಯಲಿ, ಗಮಕದ ನಾದ ಮೊಳಗಲಿ, ಸಂಗೀತದ ಸ್ವರಗಳು ಹರಿಯಲಿ, ಸಾಹಿತ್ಯದ ಮಾತುಕತೆಗಳು ಅರಳಲಿ. ಹಿರಿಯರು ಕಿರಿಯರಿಗೆ ದಾರಿದೀಪವಾಗಲಿ; ಈ ನೆಲದ ಪ್ರತಿಭೆಗಳಿಗೆ ಹೊಸ ವೇದಿಕೆ ದೊರೆಯಲಿ.

ತಾಯಿಯ ನೆನಪಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ರಂಗಮಂದಿರ, ಪ್ರತಿ ತಿಂಗಳ ೨೪ರಂದು ಅರಳಲಿರುವ ಕಲಾ ಸಂಭ್ರಮ, ಆಲದ ಮರದ ನೆರಳಲ್ಲಿ ಬೆಸೆಯಲಿರುವ ಕಲಾಬಂಧುತ್ವ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಬಿ. ಜಯಶ್ರೀ ಅವರ ಕನಸಿನ ಸುಂದರ ರೂಪಗಳು.

ಈ ಕನಸಿಗೆ, ಈ ಕನಸಿನ ನನಸಿಗೆ ಆಲದ ಮರವೇ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಲಿ. ಅದರ ನೆರಳಲ್ಲಿ ಕಲೆ ಅರಳಲಿ, ಹೊಸ ಪ್ರತಿಭೆಗಳು ಬೆಳಗಲಿ, ಹಿರಿಯರ ಅನುಭವ ಮುಂದಿನ ತಲೆಮಾರಿಗೆ ಹರಿಯಲಿ. ಮಳೆ ಬಂದು ಹೋದರೂ, ಋತುಗಳು ಬದಲಾದರೂ, ತೊಂಗನಹಳ್ಳಿಯ ಆಲದ ಮರದ ಕೆಳಗೆ ಕಲೆಯ ದೀಪ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಉರಿಯುತ್ತಿರಲಿ.

ಏಕೆಂದರೆ ಕೆಲವು ಮರಗಳು ನೆರಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ; ಅವು ನೆನಪುಗಳನ್ನೂ ಬೆಳೆಸುತ್ತವೆ, ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನೂ ಬೆಸೆಯುತ್ತವೆ. ತೊಂಗನಹಳ್ಳಿಯ ಆಲದ ಮರ ಈಗ ಅಂಥದ್ದೊಂದು ನೆನಪಿನ ಮರ—‘ಬನದ ಅಮ್ಮ’ನ ಪ್ರೀತಿಗೆ, ಜಯಶ್ರೀ ಅವರ ಕನಸಿಗೆ ಮತ್ತು ಕನ್ನಡ ರಂಗಭೂಮಿಯ ನಾಳೆಗಳಿಗೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ಬೆಳಗಲಿ, ಕಲಾ ಬದುಕು ಬಾಳಲಿ.