ವಿರಹ

-ಜೋಗಿ

ವಿರಹಕ್ಕೆ ರೂಪಕ

ಚಾತಕ ಪಕ್ಷಿ

ಸುಡುವ ಬೆಳದಿಂಗಳು

ಸರಿಯದ ಕಾಲ

ಚಳಿಗಾಲದ ಸುದೀರ್ಘ ರಾತ್ರಿ

ಚಂದನದ ಮರಗಳ ಕಾಡಿಂದ ಬೀಸುವ

ತಂಗಾಳಿ

ಅವನ ತೋಳಮೇಲೆ ಪವಡಿಸಿದ

ಇರುಳಿನ ನೆನಪು

ಮಿಲನಕ್ಕೆ ರೂಪಕಗಳೇ ಇಲ್ಲ.

ಅಲ್ಲಿ ಕಾಲದೇಶ

ನೆಲೆಕಳಕೊಂಡು

ಕಣ್ರೆಪ್ಪೆ ತಾನೇ ತಾನಾಗಿ ಮುಚ್ಚಿ

ಎದೆ ಸೆಟೆದು ಇಡಿದೇಹ

ಹಿಡಿಯಾಗಿ

ಹಿಡಿಯಾಗಿದ್ದದ್ದುಬಿಡಿಬಿಡಿಯಾಗಿ

ನಿನ್ನೆನಾಳೆಗಳ ಅಕಾಲ ಅವಸಾನ.

ಸುರತದ ಕಂಪುಹೊತ್ತಲ್ಲಿ

ಮನಸುಗಳ ಕಲಸುಮೇಲೋಗರ

ಕ್ಯಾನ್ವಾಸಿನ ತುಂಬ

ಅವರ್ಣನೀಯ ವರ್ಣವೈಭವ,

ಮನೆಯ ಮಾಳಿಗೆ ಸೋರಿ

ಗುಡ್ಡ ಗವಿಯನ್ನು ನುಂಗಿ

ಸಿರಿಗೆರೆಯ ನೀರಲ್ಲಿ

ಉಂಗುರದ ಪುಳಕ.

ಕವಿ ಕವಿಯಲ್ಲ.

ಭವಿ ಭವಿಯಲ್ಲ.

ದೀಪೋತ್ಸವದ ರಾತ್ರಿ

ಕತ್ತಲೆಬೆಳಕಿನ ನಡುವೆ

ದಾಟಲಾಗದ ಹೊಸಿಲು.

ಅಂಗಾಗಕ್ಕೆ ಆಗಷ್ಟೇ ಮೂಡಿದ

ಮತ್ತೊಂದು ಟಿಸಿಲು.

ಓಂ ಸಹನಾವವತುಃ

ಸಹನೌಭುನಕ್ತು.