ವ್ಯಾಮೋಹಿ

ಹರವು ಸ್ಫೂರ್ತಿಗೌಡ

ಕಾಣದ ದೂರ ತೀರ ಕರೆಯುವುದು
ಸುತ್ತು ಸುಳಿಯ ನಡುವೆ ಬಿಗಿದಪ್ಪಲು
ಎದೆ ಆರ್ಭಟದ ಆಸೆ ಮುದ್ದಿಗೇನೋ
ಕಣ್ಣ ಬಯಕೆ ತೃಪ್ತಿ ಇಲ್ಲದ ಮುತ್ತು ಕೊಡಲು
ಒಳಗೊಳಗೆ ಕೊರೆಯುವ ತೀವ್ರ  ಝರಿಯೇ..
 
ಭೂಮಿ ಗರ್ಭ ಮೌನಗಳಿಗೆ
ಕೈಯಿಟ್ಟು ಜುಂ ಎನಿಸಿ
ಕಣ್ಮುಚ್ಚಿ ಮೈತುಂಬಿ ಬೆನ್ನಿಗಬ್ಬಿ
ಎದೆ ಭಾರವ ಎದೆಗೆ ಇಳಿಸಿ
ಹತ್ತಿರವಾದಷ್ಟು ಸೆಳೆತ ನೀಡಿ
ಅರಿವಿಗೆ ಅರಿಯದೇ ಪ್ರೀತಿ ಹೀರಿ
ಮೊಗ್ಗಿನಿಂದ ಹೂವು ಅರಳುವಂತೆ
ತೆರೆದ ತೆರೆಗಳ ತೆರವು ಮನವೇ
 
ಕಾಡಿದಷ್ಟು ಮೋಹಗೊಳಿಸಿ
ಬೇಡಿದಷ್ಟು ಹಣ್ಣಾಗಿಸಿ
ಹರಿವ ಜೀವರಸಗಳ ಗುಪ್ತಗಾಮಿನಿ
ಪ್ರೇಮವೋ ಪ್ರೀತಿಯೋ ಬಂದು ಹೋಗಲಿ
ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಬರೆದಂಗೆ ಬದುಕಲಾರೆ
 
ಸುಳಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿದ ನಾನು
ತಳದಲ್ಲಿ ಮೀನು ಅದರ ಅಸ್ತಿ