ಪಾರಿಜಾತ

ಸ್ವರ್ಣ ಎನ್ ಪಿ

ಒಬ್ಬ ರಾಜಗೊಬ್ಬ ಮಗಳು, ವಯಸಿಗೆ ಬಂದಳು.

ಸೂರ್ಯನನ್ನೇ ಪ್ರೇಮಿಸಿದಳು !

ಅವನೂ ಇವಳನ್ನ ಮೋಹಿಸಿದ

ಆದರೆ, ತಂದೆಗೆ ಉರಿವ ಸೂರ್ಯ ಬೇಡವಾದ.

ನಾ ಬೇಕೆಂದಾದರೆ ತಂದೆಯ ಬಿಡೆಂದ ತಮ ವೈರಿ

ಹುಡುಗಿಯ ಮುಂದೆ ಇದ್ದುದೊಂದೇ ದಾರಿ .

ಸೂರ್ಯನೊಡನೆ ಹೊರಟಳು ಕನ್ಯೆ

ಮೂರು ಲೋಕ ಮಾನ್ಯೆ.

ತಂದೆ ತಾಯ ಮರೆಯದಾದಳು.

ಬಂಧು ಬಂಧವ ತೊರೆಯದಾದಳು.

ಸೂರ್ಯ ಕೆಂಪಾಗಿ ಉರಿದ.

ಹುಡುಗಿಯ ಮತ್ತೆ ತವರಿಗಟ್ಟಿದ.

ಬಾಲೆ ಬೆಂದಳು ಅರುಣನುರಿಯಲ್ಲಿ.

ಕಂಬನಿಯು ಆವಿಯಾಗಿತ್ತಲ್ಲಿ ,

ಕೆನ್ನೆಗೆ ಜಾರುವ ಮುಂಚೆ

ಇದು ವಿಧಿಯ ಕ್ರೂರ ಸಂಚೇ ?

ಹುಡುಗಿ ಒಣಗಿ ಪ್ರಾಣ ಬಿಟ್ಟಳು

ಉರಿವ ಸೂರ್ಯನಿಗಾಗಿ ಉರಿದು ಹೋದಳು.

ತಂದೆ ನೆಟ್ಟನೊಂದು ಗಿಡ ಅವಳ ಗೋರಿಯ ಮೇಲೆ

ಅಲ್ಲೊಂದು ಗಿಡ ಚಿಗುರಿತ್ತು, ಇದಾವ ಶಿವ ಲೀಲೆ ?

ನಸುಕಲ್ಲಿ ಹೂವೊಂದು ಅರಳಿತ್ತು

ಸೂರ್ಯನ ಕಂಡೊಡನೆ ಬಾಡಿತ್ತು .

ಲೋಕ ಅದಕಿತ್ತ ಹೆಸರು ಪಾರಿಜಾತ

ಅದು ‘ಅವಳ’ ಸುನೀತ ಪ್ರೇಮ ಗೀತ .

(ಮೈಸೂರಿನ ವಸ್ತು ಪ್ರದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಓದಿದ ‘ ಪಾರಿಜಾತ’ ಜನಪದ ಕಥೆಯನ್ನಾಧಾರಿಸಿ ಬರೆದದ್ದು )