ಅಪ್ಪ, ನಿನ್ನ ಬುಜದೆತ್ತರಕ್ಕೆ ಬೆಳೆಯಬಾರದಿತ್ತು
ಪ್ರವರ ಕುಂ ವೀ
ಮೊನ್ನೆ ಮೊನ್ನೆಯಷ್ಟೇ
ಕೆನ್ನೆ ಮೇಲೆ ನಿನ್ನ ಐದೂ ಬೆರಳುಗಳು
ಮೂಡಿದ್ದುದನ್ನು ಕನ್ನಡಿಯಲಿ
ನೋಡಿಕೊಂಡು ಅತ್ತುಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆ,
ಜೋರಾಗಿ ಬಿಕ್ಕಳಿಸುವಾಗ
ಒತ್ತಾಯವಾಗಿ ನೀರು ಕುಡಿಸಿದ್ದರು..
ಬಳೆ ಸದ್ದು ಕಿವಿಯಲ್ಲಿತ್ತು
ಅಮ್ಮ ಇರಬೇಕು…
ರಾತ್ರಿ ಪಾಪಸ್ ಕಳ್ಳಿಯ ನೆರಳು
ನೋಡಿ ದೆವ್ವವೆಂದು ಹೆದರಿದ್ದೆ
ಉಚ್ಚೆ ಹೊಯ್ಯಿಸಲು ನನ್ನ ಜೊತೆ
ನಿದ್ದೆಗಣ್ಣಲಿ ನೀನಿದ್ದೆ,
ಎದುರು ಮನೆ ಐನಾರಪ್ಪನ
ಹೂಸಿನ ಸದ್ದಿಗೆ
ಇಬ್ಬರೂ ಜೋರಾಗಿ ನಕ್ಕಿದ್ದೆವು
ಓದುವಾಗ ಪುಸ್ತಕದ ಮೇಲೆ
ಹಾಗೆ ಮಲಗಿದ್ದೆ,
ನೀನೆ ಕೈಯ್ಯಲ್ಲಿ ಬಾಚಿಕೊಂಡು
ಮಂಚದ ಮೇಲೆ ಹಾಕಿ
ಹೊಚ್ಚಿದ್ದೆ,
ನಾನೂ ಬೆಚ್ಚಗೆ ಮಲಗಿದ್ದೆ.
ಅಲ್ಪ ಸ್ವಲ್ಪ ಎಚ್ಚರವಿದ್ದೆ
ಮಲಗಿದವನಂತೆ ನಾಟಕವಾಡಿದ್ದೆ ಅಷ್ಟೆ.
ಥೂ ಅದೆಷ್ಟು ಬೇಗ
ಬೆಳೆದುಬಿಟ್ಟೆ,
ಕನ್ನಡಿಯಲ್ಲಿ ಕೆನ್ನೆ ಮುಟ್ಟಿ
ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವ ನನ್ನ ಪ್ರತಿಬಿಂಬ
ಗೊಣಗುತ್ತದೆ ನಿನ್ನ ಕೈಬೆರಳಚ್ಚಿಲ್ಲವೆಂದು,
ನಿನ್ನ ಬುಜದೆತ್ತರಕ್ಕೆ
ನಾನು ಬೆಳೆಯಲೇಬಾರದಿತ್ತು!
ಬೆಳೆದುಬಿಟ್ಟೆ,
ನಿನ್ನ ಹೆಗಲ ಮೇಲಾಡುವ ಆಸೆ
ಇನ್ನೂ ಇದೆ
ಅಮ್ಮ ಬಯ್ಯುತ್ತಾಳೆ
ಕತ್ತೆ ವಯಸ್ಸಾಯ್ತೆಂದು
ಅದಕ್ಕೇ ಸುಮ್ಮನಿದ್ದೇನೆ
ಇಷ್ಟು ಬೇಗ ಬೆಳೆಯಬಾರದಿತ್ತು
ನಾನು
ನಿನ್ನ ಬುಜದೆತ್ತರಕ್ಕೆ
ಇಷ್ಟವಾಯಿತು…
baalya sundara nenapu …idi namma badukina sundara kaayya..ollyea kavana!!!
ತುಂಬಾ ಆಪ್ತವಾದ ಕವಿತೆ…
Chenda ide….ishta aytu Pravara….
Pravara,
Chanda baredeeri…
ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ, ಆತ್ಮ ತಟ್ಟುತ್ತದೆ.
ಇಷ್ಟವಾಯಿತು…
ಚನಾಗಿದೆ ಸರ್ ಪ್ರತಿ ಮಕ್ಕಳ ಮಹದಾಸೆ ಇದು. ಪ್ರೀತಿ ಅಂದ್ರೆ ಹೀಗೆ
ಕವಿತೆ ಬೆಳೆದಿದೆ. ಅಪ್ಪನೂ ಹೀಗೆ ತಾನು ಬೆಳೆದ ಬಗ್ಗೆ ಕವಿತೆ ಬರೆಯಬಹುದು. ಬೆಳೆಸುವ ಮತ್ತು ಬೆಳೆದ ಆಟವೇ ಜೀವನ
ಮೂಡಿಸಿದ್ದುದ್ದನ್ನು = ಮೂಡಿಸಿದ್ದನ್ನು ( ಕಾವ್ಯಕ್ಕೆ ಅರ್ಥ ತುಂಡರಿಸದೆ ಪದಗಳು ಕಡಿಮೆಯಾದಷ್ಟು ಒಳ್ಳೆಯದು)
ಬುಜ = ಭುಜ
ಚೆನ್ನಾಗಿ ಪ್ರತಿಮೆ ಬೆಳೆಸಿದ್ದೀರಿ.
ತುಂಬಾ ಚನ್ನಾಗಿದೆ
🙂 ಪ್ರವರ,ಅಪ್ಪನ ಕುರಿತು ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಕವನಗಳು ವಿರಳ. ಖುಷಿಯಾಯ್ತು ಕವನ ಓದಿ. 🙂
ಅಪ್ಪನನ್ನು ಕಂಡಿರದ ನನಗಿಂತ ಅನುಭವವೂ ಇಲ್ಲ, ಅನಿಸಿಕೆಯೂ ಇಲ್ಲ… ಆದರೂ, ಪ್ರವರ ಅಪ್ಪ ಅಂದರೆ ಏನು ಅಂತ ಒಂದು ಚಿತ್ರವಂತೂ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಮೂಡುವಂತೆ ಮಾಡಿದಿ ಹುಡಗಾ…
Chendada kavana Pravara
Wow!!
ರವಿ ಮೂರ್ನಾಡ್ ಅವರೆ,
ಖಂಡಿತಾ ಕವಿತೆ ಬರೆಯುವಾಗ ಪಾಲಿಸುತ್ತೇನೆ, ಸಲಹೆಗೆ ಧನ್ಯವಾಗಳು:)
ನನ್ನ ಬಾಲ್ಯದ ದಿನಗಳ ನೆನೆಸಿತು ನಿಮ್ಮ ಕವಿತೆ..
ಪ್ರವರ ಅಪ್ಪನ ಪ್ರೀತಿಯ ವರ್ಣಿಸಿದ ಬಗೆ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ…
Good one…….kavite chennagide
pravara, ninna kavitheyannu odide, karulalli kattariyaadidantha anubhava, ninna kenne melina nanna berala gurutugalannu upasamharisikolluvantiddare! neenu ninnannu hettavara ettarakkoo meeri beleyabeku, idu ella hettavara aase. gaayagalu kavitheya roopa padedaagale avugala maalakaru hemme paduvudu, allave?
kumvee
ಪ್ರವರನ ಕವಿತೆಯಷ್ಟೇ ನಿಮ್ಮ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯೂ ಸೊಗಸಾಗಿದೆ ಸರ್.
ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೀರಾಡುವಷ್ಟು ಆಪ್ತವೆನಿಸಿತು.
pravara yaako ninna kavithe odi gantalu bigida haagaaythu kano …
HRUDAYA SPARSHI KAVITE PRAVARANNA., ELLA HAREYADA MANAGALA BHAVAVANNU KAVITEYAGI HARAVIDDIRI. SHUBHAVAGALI.
ರಾತ್ರಿ ಪಾಪಸ್ ಕಳ್ಳಿಯ ನೆರಳು
ನೋಡಿ ದೆವ್ವವೆಂದು ಹೆದರಿದ್ದೆ
ಉಚ್ಚೆ ಹೊಯ್ಯಿಸಲು ನನ್ನ ಜೊತೆ
ನಿದ್ದೆಗಣ್ಣಲಿ ನೀನಿದ್ದೆ,
ಎದುರು ಮನೆ ಐನಾರಪ್ಪನ
ಹೂಸಿನ ಸದ್ದಿಗೆ
ಇಬ್ಬರೂ ಜೋರಾಗಿ ನಕ್ಕಿದ್ದೆವು
beauty of the poem
tumbha chennagide nimma kavite, esttavayitu nanage….
ಕವಿತೆ ತುಂಬಾ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ ಸಾರ್
just dreamt ma dada
and his love filled arraogance
….
just loved it pravara…one of ur exellent’s
tumba hidisithu