ಮುಂಗಾರು ಮಳೆ

ಡಾ. ಪ್ರೇಮಲತ ಬಿ.

ಮಾಲೆ ಕಟ್ಟಿದರೆ
ಉರುಳಾಗಿ ಕೊರಳ ಬಿಗಿಯುತ್ತದೆ
ಧೋ ಎಂದು ಸುರಿವ ಮಳೆಗೆ
ತೋಯ್ದು ತಣಿವ ಭಾರಕ್ಕೆ
ನೆನಪುಗಳ ನೇಯ್ಗೆ ಜಗ್ಗುತ್ತದೆ
ಹನಿಗಳ ಬಿರುಸಿನ ರಭಸಕ್ಕೆ
ಪುಟಿದೇಳಿ ತುಂಬಿ ಕಣ್ಣ ಆರ್ದ್ರ
ಮಳೆಹನಿಯೊಡಗೂಡಿ ಜಾರುತ್ತವೆ!!
ಹೀಗೇ…. ಬಂದಿದ್ದೆ ನೀನು
ಒಣಗಿದೆದೆಯಲ್ಲಿ ತಂಪ ಸುರಿಸಿ
ಆರ್ಭಟಿಸಿ ,ಮಿಂಚಿ ಗುಡುಗಿ
ಮನದ ಬಾನನೆಲ್ಲ ನಿನ್ನ ಬೆಚ್ಚಗಿನ ಕೌದಿಯಲ್ಲಿ ಮುಚ್ಚಿ
ಸುರಿದು, ನಿನ್ನದೇ ಲೋಕ ಸೃಷ್ಟಿಸಿ ನಲಿಸಿದ್ದೆ
ಹಾಗೇ ತಟ್ಟನೆ ನಿಂತು ಮಾಯವಾದೆ
ಸುಖದ ಹನಿಗಳು ತಟತಟನೆ ತೊಟ್ಟಿಕ್ಕಿ ಒಣಗಿ
ಕುಳಿರ್ಗಾಳಿಯಲಿ ನಾ ತರತರನೆ ನಡುಗಿದ್ದೆ
ನಿನ್ನೊಲವ ರಭಸಕ್ಕೆ ನಲುಗಿದ್ದೆ!!
ಪ್ರತಿ ಮುಂಗಾರು ನನ್ನೆದೆಯಲ್ಲೀಗ
ಹರಿದ ಹಾದಿಯ ಹಸಿರ ಕಬಳಿಸುತ್ತದೆ
ನೋವ ಪ್ರವಾಹ ಹರಿಸುತ್ತದೆ…… !!






ಸೂಪರ್…. ಶಬ್ದಗಳ ಮಾಲೆ ಒಲವಿನ ರಭಸವನ್ನೂ ಮೀರಿಸಿದೆ.
ಚಂದದ ಕವನ.ಮುಂಗಾರು ಹರಿದ ಹಾದಿಯ ಹಸಿರು ಕಬಳಿಸುತ್ತದೆ . ಅದೆಷ್ಟು ಸುಂದರ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ !!