– ಲಡಾಯಿ ಬಸು

ವಸಂತವೆಂದರೆ ಹೀಗಿರಬಹುದಾ ?

  ಒಡೆದ ತುಟಿಗಳಲಿ ನಗು ಅರಳಿ ಒಸರುವ ರಕ್ತ ನಿಲ್ಲುವುದು… ಭಾರ ಹೆಜ್ಜೆಗಳು ಭಾವ ತುಂಬಿ ನೆಲವ ನರ್ತನ ಮಾಡುವುದು … ಕೊನರಿದ ಕೊರಡಿನ ಚಿಗುರು ಮೈಚಾಚಿ ಕೇ ಕೇ ಹಾಕುವುದು … ಸೆರಗ ಪದರಿಗೆ ಕನಸು ತಾಕಿ ನೀ ಹೆಣ್ಣಾಗುವುದು …   ಕಡಲ ಒಡಲೊಳಗೆ ನದಿ ಸೇರಿ ಅಲೆಗಳ ಅಬ್ಬರ ಹೆಚ್ಚುವುದು ಇದ್ದದ್ದೇ ಬಂದ ಋತುಮಾನ ತಿರುಗುವ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ನಿನ್ನೆದುರು ನಿಂತಿರುವಾಗ ಹುಟ್ಟಿದ ಭಾಷೆ ಇದೊಂದೆ   ಕಾಲದ ಕಳವಳವನು ಕಣ್ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳಬೇಡ ಹೊರಗಡೆಯ ವಸಂತ ಕರಗುವನು ಒಳಗಡೆಯ ವಸಂತ ಬೆಳೆಯುವನು ಕಡೆಗೊಂದು ಮಾತು ಗೆಳತಿ ಕಾಲ ಮೀರುವ ಹರೆಯವಷ್ಟೇ ಕಡೆತನಕ ಉಳಿಯುವುದು  ]]>