
ರೇಣುಕಾ ನಿಡಗುಂದಿ
ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣಿನ ಮಿಂಚನ್ನು
ಎಳೆಎಳೆಯಾಗಿ ಹಿಂಜಿ
ಹೊಳಪಿನ ಒಂದು ದುಪ್ಪಟಿಯನ್ನು ನೂತಿದ್ದರೆ ಇವತ್ತಿನ ರಾತ್ರಿ ಅದನ್ನೇ ಹೊದ್ದಿರುತ್ತಿದ್ದೆ….
ದುಂಡಗಿನ ಪುಟ್ಟ
ಕೊಳವೆಬಾವಿಯೊಳಗೆ ಇಳಿಯುವಂತೆ
ಸರಸರನೆ ಜಾರಿ
ಮಿರಮಿರನೇ ಹೊಳೆಯುವ ಪುಟ್ಟಪುಟ್ಟ ಮೀನುಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಬಾಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೆ….
ಆಗಾಗ ನನ್ನ ಕೆನ್ನೆ ಸವರುವ
ನಿನ್ನ ರೆಪ್ಪೆಗಳು ಸಮುದ್ರದ ಅಲೆಗಳಂತೆ
ಬರಸೆಳೆದುಕೊಂಡಾಗೆಲ್ಲ ನಾನೊಂದು
ನೀಲಿ ಮೀನಂತೆ ಆಕಾಶದ ತುಂಬೆಲ್ಲ
ಈಜಾಡುತ್ತಿರುತ್ತಿದ್ದೆ…

ಒಳಗೆ ಸತ್ತು ಹೊರಗೆ
ಮಿರಿಮಿರಿ ಮಿಂಚುತ್ತಿದ್ದೇನೆ
ಸತ್ತ ವಾಸನೆ ಹರಡದಿರಲೆಂದು
ಗ
ರಗರ ಸುತ್ತುತ್ತಿದ್ದೇನೆ
ಪುಪ್ಪುಸದಲ್ಲಿ ಕೊಳೆತಗಾಳಿ
ಕಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಕೀಸರು .,
ಒಳಗೆ ಸತ್ತು ಹೊರಗೆ
ಹೆಬ್ಬಾವಿನಂತೆ ಮೈಚಾಚಿ
ನಗರದ ನಂಜನೆಲ್ಲ ಉಣ್ಣುತ್ತ
ಪಾಚಿಗಟ್ಟಿದ ಹುದಲಿನಲ್ಲಿ
ಹರಿವು ಮರೆತ ಯಮುನೆಯ
ಮೈತುಂಬ ಗಾಯ,,..
ಒಳಗೆ ಸತ್ತು ಹೊರಗೆ
ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ನನ್ನದೆ
ಗೋರಿಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು
ನಿತ್ಯ ಸಂಜೆಯ ಸೂರ್ಯನನ್ನು
ಮತ್ತು ಇರುಳಿನ ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿ
ಕದ್ದು ನೀ ಕಳಿಸುವ
ಮುತ್ತುಗಳನ್ನು…
ಒಳಗೆ ಸತ್ತು ಹೊರಗೆ
ಅಹಲ್ಯೆಯಂತೆ ಕುಟೀರ ಕಟ್ಟಿ
ಯುಗದ ಎವೆಗಳನ್ನು ಮೀಟದೇ
ಹಾದಿ ನೋಡುತ್ತೇನೆ
ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಜೀವ ತುಂಬಲು
ಬಂದೇ ಬರುತ್ತಿಯೆಂಬ ಕನಸಿಗೆ,..





ತುಂಬಾ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ ಕವಿತೆ ಇಷ್ಟವಾಯಿತು
heart touching…