ನಗುವ ಕಡಲು!

ಚೇತನ್ ಸೊಲಗಿ

ತಟಸ್ಥನಾಗಿ ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತೇನೆ ಒಮ್ಮೆ
ಏಕಾಂತ ಭಾವದ ಮುಂಗುರುಳ ಮೀರಿ
ಚೆಲುವ ಗನ್ನಡಿಯ ನಗುವ ಹೀರಿ
ಅರ್ಥವರಿಯೆನು ನಾನು
ಭಾವದಾ ಹಸುಗೂಸೆ
ಹಸಿ ಹಸಿ ಒಲವುಗಳ ತೆರೆದಿಟ್ಟರೆ
ಬಚ್ವಿಡಲಿ ಹೇಗೆ
ಬಿಸಿಯುಸಿರ ಆಸೆಗಳ
ಬಳಿಬಂದು ನೀನಕ್ಕು ಬರಸೆಳೆದರೆ

ಎದೆ ಚಿತ್ತ ಅತ್ತಿತ್ತ
ಕತ್ತೆತ್ತಿ ಕುಣಿವುದು
ಕಾಲ್ಗೆಜ್ಜೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಡೊ ಕವಿತೆಯೊಳಗೆ
ಮುದ ಮದದ ಕಾವ್ಯವದು
ಹೊರ ಹೊಮ್ಮಿ ಬರುವುದು
ಹಾರಿ ಬರೋ ನಯನಗಳ ನೋಟದೊಳಗೆ

ಕಣ್ ರೆಪ್ಪೆ ಕುಣಿಸುವ
ನಗುಮೊಗದ ಹೂ ನೀನು
ನವಿರೇಳೊ ಕನಸುಗಳ ಜನನಿಯಂತೆ
ಮಗುವಾಗಿ ಮಲಗುವೆ
ಆ ಮೊಗದ ಚೆಲುವಲಿ
ಎನ್ನ ಆಂತರ್ಯವದು ಸುಖಿಸುವಂತೆ

ಚಿತ್ತಾರ ಹಾದಿಯೊಳು
ಬಿತ್ತರಿಸೊ ಭಾವವ
ಬಳಿ ಬಂದು ಅರ್ಥೈಸು ಅರಿಯುವಂತೆ
ನಾಚಿ ದೂರಾಗದಿರು
ನಲ್ಮೆಯ ನವಿಲೆ
ಎನಗೇ ನೀ ನಗುವ ಕಡಲಿದ್ದಂತೆ…!