ವೈರುಧ್ಯ
ಮಂಜುಳಾ ಬಬಲಾದಿ
ಠಳ್…
ಹೊಡೆದ ಕಲ್ಲಿನ ರಭಸಕೆ
ಕನ್ನಡಿಯದಾಯ್ತು ಚೂರು-ಚೂರು
ನುಚ್ಚು-ನೂರಾದ ಆ ಚೂರುಗಳಲಿ
ಹೊಸ ಹೊಳಪು ನೂರು-ನೂರು!
ಘಲ್…
ಬೆಳಕ ತುಣುಕುಗಳ
ಆಯ್ವ ಕೈಗಳಲಿ
ಬಳೆಗಳ ನಿನಾದ…
ಮರೆಮಾಚಿತಿದೆ
ಆ ಚೂರುಗಳ ಮೊನಚು
ಅವುಗಳ ಹಿಂದಿನ ವಿಷಾದ!
ಝಲ್…
ಎದೆ ಅನುಭವಿಸಿದ್ದು
ಘನೀಕರಿಸಿದ ನಡುಕವಾ?
ಅಥವಾ?
ಕುಡಿಯೊಡೆಯುತಿರುವ ಪುಳಕವಾ?
ಸರ್ರ್…
ಅರೆಕ್ಷಣವೇ ಸಾಕು
ವಿಷವ ಅಮೃತವಾಗಿಸಲು
ನೋವ ನಲಿವಾಗಿಸಲು!
ದೃಷ್ಟಿ ಬದಲಾದಂತೆ
ಆಗುವವು ಇಲ್ಲಿ
ಎಲ್ಲ ಅದಲು-ಬದಲು!
ಪುರ್ರ್…
ರೆಕ್ಕೆ ಕೊಡವಿ ಹಾರಿದೆ ಹಕ್ಕಿ
ದಿಗಂತದೆಡೆಗೆ
ಗಾಳಿಯ ಗೆಳೆತನದಲ್ಲಿ
ಅಳುಕಿದರೂ, ಬಳುಕಿ
ಬೆಳಗುತಿದೆಯೊಂದು
ದೀವಿಗೆ!
]]>
very nice……
:))
ಠಳ್, ಘಲ್, ಝಲ್, ಸರ್ರ್, ಪುರ್ರ್ ಗಳ ಮೂಲಕ
ನಿಮ್ಮ ಈ ಕವನದಲಡಗಿದೆ ಶಬ್ದ ಚಿತ್ತಾರ ಪುಳಕ
……… ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ.
sogasaada saalugalu.ishtavaadavu…
very nice….
ಸುಂದರ ಝೇಂಕಾರ
ಸ್ವರ್ಣಾ
ತುಂಬಾ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ…
its simply good i envy u
‘ಶಬ್ದ’ ನುಡಿಯತೊಡಗುವುದಿದೆಯಲ್ಲ ಅದೇ ಒಂದು ಅಚ್ಚರಿ. ಅದೇ ಒಂದು ಅನುಭವ…
ನೀವು ಶಬ್ದಗಳನ್ನು ನುಡಿಸಿದ್ದೀರಿ. ಅವುಗಳೊಂದಿಗೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಭಾವಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಡೆಸಿದ್ದೀರಿ.
ಒಂದು ಅಪೂರ್ವ ಕವಿತೆ ನೀಡಿದ್ದೀರಿ ಮಂಜುಳಾ… ಅಭಿನಂದನೆಗಳು.
ಸದ್ದಿನ ಚೊತೆ ಮಿಳಿತವಾದ ಕಾವ್ಯ. ದೃಶ್ಯ ಕಾವ್ಯ. ಭಾವ ತೀವ್ರತೆಯ ಏರಿಳಿತ ಸಮರ್ಥವಾಗಿ ಮೂಡಿಬಂದಿದೆ.
ಒಳ್ಳೆಯ ಕವಿತೆ ಅಕ್ಕ… ಬಳಸಿರುವ ಶಬ್ದಗಳಲ್ಲಿ ಒಳ ಪುಳಕ ಮತ್ತು ಸೆಳೆತವಿದೆ… ಕವಿತೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತೀ ಪಾದ(ಸಾಲು)ವನ್ನೂ ಗಟ್ಟಿಗೊಳಿಸುವುದಲ್ಲದೇ, ಉಪಯೋಗಿಸುವ ಪದ ಪದಗಳ ನಡುವೆ ಸೆಳೆತವಿರುವಂತೆ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಬೇಕು…
ನಿಮ್ಮ ಈ ಹನಿಗವನಗಳು ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾಗಿವೆ.
@Prasad ನಿಮ್ಮ ಮೆಚ್ಚುಗೆಗೆ ವಂದನೆಗಳು.. ಆದರೆ ಇವು ಹನಿಗವನಗಳಲ್ಲ.. ವಿವಿಧ ಭಾವಗಳು ತಳಕು ಹಾಕಿಕೊಂಡಿರೋ ಒಂದೇ ಕವಿತೆ!
nice…beautiful!!
ತಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಅಮೂಲ್ಯ ಅಭಿಪ್ರಾಯಕ್ಕೆ, ಮೆಚ್ಚುಗೆಗೆ ವಂದನೆಗಳು 🙂
ಕವನವೆಂದರೆ ಇದು! ವೈರುಧ್ಯಗಳನ್ನು ಅನುಭವವನ್ನು ಸೊಗಸಾದ ರೂಪಕಗಳಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರಿಸಿದ್ದೀರಿ. ಕೊನೆಯ ಸಾಲಂತೂ ಸುಪರ್. ಅದನ್ನೇ ಕೊಂಚ ಬದಲಾಯಿಸಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಲೆ?:
ಭಾವನೆಗಳ ಸೆಳೆತದಲ್ಲಿ
ಅಳುಕಿದರೂ, ಬಳುಕಿ
ಬೆಳಗುತಿದೆಯೊಂದು
ಕವನ!