ಆರ್.ಬಿ. ಗುರುಬಸವರಾಜ ಅವರು ವಿಜಯನಗರ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಹಗರಿಬೊಮ್ಮನಹಳ್ಳಿ ತಾಲೂಕಿನ ಬಸರಕೋಡು ಸರಕಾರಿ ಪ್ರೌಢಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಆಂಗ್ಲ ಭಾಷಾ ಶಿಕ್ಷಕರಾಗಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಎಂ.ಎ. ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಮತ್ತು ಪತ್ರಿಕೋಧ್ಯಮ ಹಾಗೂ ಬಿ.ಇಡಿ ಪದವೀಧರರು. ಬೋಧನೆಯ ಜೊತೆಗೆ ಸಾಹಿತ್ಯ ಮತ್ತು ವಿಜ್ಞಾನ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ತಮ್ಮನ್ನು ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಇವರು ೨೦ಕ್ಕೂ ಅಧಿಕ ಕೃತಿಗಳನ್ನು ರಚಿಸಿದ್ದಾರೆ. ರಾಜ್ಯ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಸಂಪನ್ಮೂಲ ವ್ಯಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಅಂಕಣಕಾರ.

ಕೃತಕ ಬುದ್ಧಿಮತ್ತೆಯು ಮನುಷ್ಯನ ಆಲೋಚನೆ ಮತ್ತು ಸೃಜನಶೀಲತೆಯ ಮೇಲಿನ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿಡುವ ಇವರ ‘ಮ್ಯೂಸ್: ಅಂತಿಮ ಅಧ್ಯಾಯ’ ಕಾದಂಬರಿ ಇದೀಗ ಧೈನಿಕ ಧಾರಾವಾಹಿಯಾಗಿ ಪ್ರಕಟಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆ.

ಭಾಗ – ೯

ಸಾರಾಳ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಕಾಗದದ ಮೇಲಿನ ಎರಡು ಪದಗಳು ಈಶಾನ್‌ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. PROJECT MUSE. ಅವನು ಆ ಹೆಸರನ್ನು ಹಿಂದೆ೦ದೂ ಕೇಳಿರಲಿಲ್ಲ. ಕನಿಷ್ಠ ತನ್ನ ಪ್ರಜ್ಞಾಪೂರ್ವಕ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಆ ಹೆಸರು ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಆ ಪದಗಳನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಅವನೊಳಗೆ ಯಾವುದೋ ಹಳೆಯ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆಯುತ್ತಿರುವ ಅನುಭವವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಬಹಳ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟಿದ್ದ ಕೋಣೆಯೊಂದರೊಳಗೆ ಬೆಳಕು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಂತೆ, ಅಲ್ಲಿ ಧೂಳಿನಿಂದ ಮುಚ್ಚಿಹೋಗಿದ್ದ ವಸ್ತುಗಳ ಆಕಾರಗಳು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಗೋಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.

ಸಾರಾ ಅವನ ಮುಖವನ್ನೇ ಗಮನಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು.“ನಿನಗೆ ಈ ಯೋಜನೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಏನಾದರೂ ನೆನಪಿದೆಯೇ?” ಎಂದು ಕೇಳಿದಳು.
ಈಶಾನ್ ತಲೆಯಾಡಿಸಿದ.“ಇಲ್ಲ. ಅನಿರುದ್ಧ ಎಂಬ ಹೆಸರನ್ನು ಈಗಷ್ಟೇ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಆರಂಭಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಅವನು ನನ್ನ ಬಾಲ್ಯದ ಸ್ನೇಹಿತನಾಗಿದ್ದಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಅವನ ಬಗ್ಗೆ ಉಳಿದಿರುವ ನೆನಪುಗಳು ಮಸುಕು ಮಸುಕಾಗಿವೆ”
“ನೀನು ಅವನನ್ನು ಮರೆತಿರುವುದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಿರಬಹುದು.” ಎಂದಳು.
“ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮರೆವಿನ ಹಿಂದೆಯೂ ಯಾವುದೋ ರಹಸ್ಯವಿರಬೇಕು ಎಂದೇನಿಲ್ಲ ಸಾರಾ. ಬಾಲ್ಯದ ಅನೇಕ ಸಂಗತಿಗಳು ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ.” ಎಂದನು ಈಶಾನ್.

“ನಿಜ. ಆದರೆ ನಿನ್ನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಸಂಗತಿಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯ ಮರೆವಿನಂತಿಲ್ಲ.” ಪ್ರತ್ಯುತ್ತರ ನೀಡಿದಳು. ಅವಳು ತನ್ನ ಮೊಬೈಲ್ ತೆಗೆದು ಕೆಲವು ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ತೋರಿಸಿದಳು. ಅವು ಹಳೆಯ ವೆಬ್‌ಪುಟಗಳ ಸ್ಕ್ರೀನ್ ಶಾಟ್‌ಗಳು, ಸಂಶೋಧನಾ ವರದಿಯ ಭಾಗಗಳಾಗಿದ್ದವು. ಕೆಲವು ಪುಟಗಳು ಈಗ ಲಭ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ. ಇನ್ನೂ ಕೆಲವು ಪುಟಗಳಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಲಾಗಿತ್ತು.

“ಮ್ಯೂಸ್‌ನ ಹೆಸರನ್ನು ಹುಡುಕಿದಾಗ ನನಗೆ ಮೊದಲು ಸಾಮಾನ್ಯ ಕೃತಕ ಬುದ್ಧಿಮತ್ತೆಯ ಬರವಣಿಗೆ ಸಾಧನಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಾಹಿತಿ ಸಿಕ್ಕಿತು. ಆದರೆ ಈ ಹೆಸರಿನೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ಹಳೆಯ ಸಂಶೋಧನಾ ಯೋಜನೆಯ ಉಲ್ಲೇಖವೂ ಕಾಣಿಸಿತು. ಅದು ಸುಮಾರು ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದಿನದು. ಮಾನವ ನೆನಪುಗಳು, ಭಾಷಾ ಮಾದರಿಗಳು ಮತ್ತು ವೈಯಕ್ತಿಕ ಬರವಣಿಗೆಯ ನಡುವಿನ ಸಂಬAಧವನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುವ ಪ್ರಯತ್ನವಾಗಿತ್ತು.”
“ಅನಿರುದ್ಧನ ಯೋಜನೆ?”

“ಹೌದು. ಅವನು ಅದರ ಪ್ರಮುಖ ಸಂಶೋಧಕರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನಾಗಿದ್ದನೆಂದು ಒಂದು ಪ್ರಕಟಣೆಯಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖವಿದೆ. ಆದರೆ ಯೋಜನೆಯ ಹಣಕಾಸು ಒದಗಿಸಿದ ಸಂಸ್ಥೆಯ ಹೆಸರು ನಂತರ ಬದಲಾಗಿತ್ತು. ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರಕಟವಾಗಿದ್ದ ಕೆಲವು ದಾಖಲೆಗಳು ಈಗ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ.”
ಈಶಾನ್ ಕಾಗದಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿದ.“ಅವನು ಕಾಣೆಯಾಗಿದ್ದು ಯಾವಾಗ?” ಎಂದ.

“ಸುದ್ದಿಯ ಪ್ರಕಾರ, ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ. ಆದರೆ ಅವನು ಯಾವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಣೆಯಾದ ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ಮಾಹಿತಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿಲ್ಲ. ಒಂದು ವರದಿ ಅವನು ತನ್ನ ಸಂಶೋಧನೆಯಿ೦ದ ಹೊರಬಂದಿದ್ದನೆAದು ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಮತ್ತೊಂದು ವರದಿಯಲ್ಲಿ ಅವನು ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಸಂಸ್ಥೆಯೊAದಿಗಿನ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯದ ಉಲ್ಲೇಖವಿದೆ. ನಂತರ ಅವನ ಬಗ್ಗೆ ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚು ಮಾಹಿತಿ ಕಾಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ.” ಎಂದಳು.
“ಪೊಲೀಸ್ ಪ್ರಕರಣ ಏನು ಹೇಳುತ್ತದೆ?” ಎಂದ.
“ಪ್ರಕರಣ ದಾಖಲಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಸಂಬ೦ಧಿಸಿದ ವಿವರಗಳನ್ನು ನಾನು ಇನ್ನೂ ಪಡೆಯಲಾಗಿಲ್ಲ.” ಎಂದಳು.
ಈಶಾನ್ ಕಾಗದಗಳನ್ನು ಮೇಜಿನ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟ.ಅವನೊಳಗೆ ಎರಡು ಭಾವನೆಗಳು ಪರಸ್ಪರ ಸಂಘರ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಒಂದೆಡೆ, ಈ ಮಾಹಿತಿಯು ತನ್ನ ಅನುಮಾನಗಳಿಗೆ ಯಾವುದೋ ಆಧಾರ ನೀಡುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ, ತುಂಡು ತುಂಡಾದ ದಾಖಲೆಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಸುಲಭವೆಂಬ ಅರಿವು ಅವನಿಗಿತ್ತು.
ಅವನು ಬರಹಗಾರ. ಅಪೂರ್ಣ ಮಾಹಿತಿಯಿಂದ ಕಥೆ ರೂಪಿಸುವುದು ಅವನಿಗೆ ಹೊಸದಲ್ಲ. ಆದರೆ ನಿಜ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಕಥೆಯಂತೆಯೇ ಕಾಣುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಘಟನೆಯೂ ಸಂಚಿನ ಭಾಗವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ.
“ಸಾರಾ, ನೀನು ನನಗೆ ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ಹೇಳುತ್ತಿರುವುದೇಕೆ?” ಎಂದು ಕೇಳಿದ.

ಅವಳು ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಮೌನವಾಗಿದ್ದಳು.“ಏಕೆಂದರೆ ನೀನು ಬದಲಾಗುತ್ತಿದ್ದೀಯ. ನಿನ್ನ ಬರವಣಿಗೆ ಸುಧಾರಿಸಿರುವುದಕ್ಕೆ ನನಗೆ ಸಂತೋಷವಿದೆ. ಆದರೆ ನೀನು ಮ್ಯೂಸ್ ಬಳಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದ ನಂತರ ನಿನ್ನ ವರ್ತನೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಬದಲಾವಣೆಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿದ್ದೇನೆ. ನಿನಗೆ ನಿದ್ರೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಬರುತ್ತಿಲ್ಲ. ಕೆಲವು ಘಟನೆಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದಾಗ ತುಂಬಾ ಆತಂಕಗೊಳ್ಳುತ್ತೀಯ. ನಾನು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವಾಗಲೂ ನೀನು ಬೇರೆ ಯಾವುದೋ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ.” ಎಂದಳು.

“ಅದಕ್ಕೆ ಬರವಣಿಗೆಯ ಒತ್ತಡವೂ ಕಾರಣವಾಗಿರಬಹುದು.” ಎಂದು ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಂಡ.
“ಖಂಡಿತ. ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ನಾನು ಮೊದಲು ಅದನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯ ಕೆಲಸದ ಒತ್ತಡವೆಂದುಕೊ೦ಡೆ. ಆದರೆ ನಿನ್ನ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್‌ನಲ್ಲಿ ಮ್ಯೂಸ್‌ನ ಕೆಲವು ಅಧಿಸೂಚನೆಗಳನ್ನು ನೋಡಿದ ನಂತರ, ನಾನು ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದೆ.”
ಈಶಾನ್‌ನ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಆತಂಕ ಮೂಡಿತು. “ನನ್ನ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್‌ನಲ್ಲಿ ನೀನು ಏನು ನೋಡಿದೆ?” ಕೇಳಿದ.
“ನಾನು ನಿನ್ನ ಅನುಮತಿಯಿಲ್ಲದೆ ನಿನ್ನ ಖಾಸಗಿ ಕಡತಗಳನ್ನು ಓದಿಲ್ಲ,” ಎಂದಳು ಸಾರಾ ತಕ್ಷಣ. “ಒಂದು ದಿನ ನೀನು ನನ್ನ ಮುಂದೆ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ತೆರೆದಿಟ್ಟಿದ್ದೆ. ಪರದೆಯ ಮೇಲೆ ಮ್ಯೂಸ್‌ನ ಸಂದೇಶ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿತ್ತು. ಅದರಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಬಾಲ್ಯದ ನೆನಪುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಉಲ್ಲೇಖವಿತ್ತು. ನೀನು ಅದನ್ನು ಮುಚ್ಚಿದ ನಂತರವೂ ಆ ಮಾತು ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಹೋಗಲಿಲ್ಲ.”
ಈಶಾನ್ ಅವಳತ್ತ ನೋಡುತ್ತಾ “ನೀನು ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಸಂಶೋಧನೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀಯಾ?” ಎಂದು ಕೇಳಿದ.
“ನಿನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಅಲ್ಲ, ಈ ತಂತ್ರಾ೦ಶದ ಬಗ್ಗೆ. ಆದರೆ ನಿನ್ನ ಬದುಕಿನ ಮೇಲೆ ಅದರ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಎರಡನ್ನೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬೇರ್ಪಡಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.” ಎಂದಳು.
ಅವಳು ಹೇಳಿದ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಆರೋಪವಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಈಶಾನ್‌ಗೆ ತನ್ನನ್ನು ಯಾರೋ ಪರಿಶೀಲಿಸುತ್ತಿರುವಂತೆ ಅನಿಸಿತು.ಅವನು ಕುರ್ಚಿಯಲ್ಲಿ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಸರಿದ.“ನಾನು ಇದನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಬಲ್ಲೆ, ಸಾರಾ. ಮ್ಯೂಸ್ ಒಂದು ಸಾಧನ ಅಷ್ಟೇ. ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಅನುಮಾನವಿದ್ದರೆ ಅದನ್ನು ಬಳಸುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಬಹುದು.” ಎಂದ.

“ಹಾಗಾದರೆ ನಿಲ್ಲಿಸು.” ಎಂದು ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಹೇಳಿದಳು.
ಆ ಉತ್ತರ ಅವನ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಿಂತ ಸರಳವಾಗಿತ್ತು.ಈಶಾನ್ ತಕ್ಷಣ ಏನೂ ಹೇಳಲಿಲ್ಲ.ಅವನ ಮೌನವನ್ನು ಸಾರಾ ಗಮನಿಸಿದಳು.“ನೀನು ಅದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಲು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ, ಅಲ್ಲವೇ?” ಅನುಮಾಣದಿಂದಲೇ ಕೇಳಿದಳು.
“ನಾನು ಈಗ ಕಾದಂಬರಿಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿದ್ದೇನೆ. ಅದನ್ನು ಮುಗಿಸಬೇಕು.” ಎಂದು ಹೇಳಿದ.
“ಕಾದಂಬರಿಯನ್ನು ಮುಗಿಸುವುದಕ್ಕೂ ನಿನ್ನ ಬದುಕನ್ನು ಅಪಾಯಕ್ಕೆ ತಳ್ಳುವುದಕ್ಕೂ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿದೆ.”
“ನನ್ನ ಬದುಕಿಗೆ ಅಪಾಯವಿದೆ ಎಂದು ಯಾರು ಹೇಳಿದರು?” ಕೇಳಿದ.
ಸಾರಾ ತನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಕಾಗದಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿದಳು.“ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಹೆದರಿಸಲು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಒಂದು ಸಂಗತಿಯನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳಬೇಕು. ಮ್ಯೂಸ್ ನಿನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿದಿರುವ ಮಾಹಿತಿ ಎಲ್ಲಿಂದ ಬರುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದು ನಮಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಅದನ್ನು ಯಾರು ನಿರ್ಮಿಸಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಅದರ ಬಳಕೆದಾರರ ಒಪ್ಪಂದದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಕೇಳಲಾಗಿದೆ ಎಂಬುದೂ ನಮಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿಲ್ಲ. ಇಂತಹ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅದಕ್ಕೆ ನಿನ್ನ ಖಾಸಗಿ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ನೀಡುವುದನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸುವುದು ಅಪಾಯಕಾರಿ.” ಎಂದಳು.

ಈಶಾನ್ ಉತ್ತರಿಸಲಿಲ್ಲ.ಸಾರಾ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಅವನತ್ತ ನೋಡಿದಳು. ನಂತರ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹೇಳಿದಳು. “ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ನಂಬದಿದ್ದರೂ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಕನಿಷ್ಠ ನಿನ್ನ ಸ್ವಂತ ಅನುಮಾನಗಳನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸುವವರೆಗೂ ಅದನ್ನು ನಿನ್ನ ಬದುಕಿನ ನಿರ್ಧಾರಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಬಿಡಬೇಡ.” ಆ ಮಾತು ಈಶಾನ್‌ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಉಳಿಯಿತು.ಆದರೆ ಅವನು ಅದನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಿದ್ಧನಿರಲಿಲ್ಲ.

ಕೆಫೆಯಿಂದ ಹೊರಬಂದ ನಂತರ ಈಶಾನ್ ನೇರವಾಗಿ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಲಿಲ್ಲ. ನಗರದ ರಸ್ತೆಗಳ ಮೇಲೆ ವಾಹನಗಳ ದಟ್ಟಣೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಿತ್ತು. ಅವನು ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರ ನಡೆದು, ಒಂದು ಉದ್ಯಾನವನದ ಪಕ್ಕದ ಬೆಂಚಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತ.ಅವನಿಗೆ ಸಾರಾಳ ಮೇಲೆ ಕೋಪವಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವಳ ಕಾಳಜಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಅನುಮಾನವೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅವಳು ಹೇಳಿದ ಸಂಗತಿಗಳು ಅವನಿಗೆ ತನ್ನ ಬದುಕಿನ ಮೇಲೆ ಇದ್ದ ನಿಯಂತ್ರಣವೇ ಕೈತಪ್ಪುತ್ತಿರುವಂತೆ ಭಾಸವಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಿದ್ದವು. ಅನಿರುದ್ಧ ಯಾರು? ಮ್ಯೂಸ್‌ನೊಂದಿಗೆ ಅವನ ಸಂಬ೦ಧವೇನು? ತನ್ನ ಬಾಲ್ಯದ ನೆನಪುಗಳಲ್ಲಿ ಅವನು ಏಕೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ? ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರ ಹುಡುಕಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆ ಈಶಾನ್‌ನೊಳಗೆ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಅವುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಯೋಚಿಸಿದಷ್ಟೂ ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನ ಮೇಲೆ ಮ್ಯೂಸ್‌ನ ಪ್ರಭಾವ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿರುವಂತೆ ಅನಿಸುತ್ತಿತ್ತು.

ಮೊಬೈಲ್ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಮ್ಯೂಸ್‌ನ ಅಧಿಸೂಚನೆಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿದ. ಹೊಸ ಸಂದೇಶವಿರಲಿಲ್ಲ.ಅಪ್ಲಿಕೇಶನ್ ತೆರೆಯಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆ ಮೂಡಿತು. ಆದರೆ ಸಾರಾಳ ಮಾತು ನೆನಪಾಯಿತು. ಅವನು ಮೊಬೈಲ್ ಅನ್ನು ಮತ್ತೆ ಜೇಬಿನಲ್ಲಿಟ್ಟ. ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ.ಮುಂದಿನ ಇಪ್ಪತ್ನಾಲ್ಕು ಗಂಟೆಗಳ ಕಾಲ ಮ್ಯೂಸ್ ಬಳಸಬಾರದು. ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಯಾವುದೇ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಬಾರದು. ತನ್ನ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ಅದರೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಬಾರದು. ಕಾದಂಬರಿಯನ್ನು ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಬರೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಬೇಕು.ಇದು ದೊಡ್ಡ ತ್ಯಾಗವಲ್ಲ. ಒಂದು ದಿನ ಮಾತ್ರ.ಆದರೂ ಆ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಾಗ ಅವನಿಗೆ ವಿಚಿತ್ರವಾದ ಆತಂಕ ಉಂಟಾಯಿತು.ತಾನು ಬರೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದಿದ್ದರೆ? ಕಥೆಯ ಮುಂದಿನ ಭಾಗದ ಬಗ್ಗೆ ಆಲೋಚನೆ ಬರದಿದ್ದರೆ?ತನ್ನ ಯಶಸ್ಸು ಕೇವಲ ಮ್ಯೂಸ್ನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದ ಫಲವಾಗಿದ್ದರೆ? ಅವನು ಆ ಆಲೋಚನೆಗಳನ್ನು ದೂರ ಸರಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ. ತನ್ನ ಬದುಕಿನ ಇತರ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನೂ ಇದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಎದುರಿಸಿದ್ದ. ವೈಫಲ್ಯದ ಭಯದಿಂದ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮುಂದೂಡುತ್ತಿದ್ದ ದಿನಗಳು ಅವನಿಗೆ ನೆನಪಾದವು. ಈಗ ಮತ್ತೆ ಅದೇ ಭಯ ತನ್ನನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಬಾರದು ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಮನೆ ಕಡೆಗೆ ನಡೆದ.

ಮನೆಗೆ ಮರಳಿದ. ಕಂಪ್ಯೂಟರ್‌ನಿ೦ದ ಮ್ಯೂಸ್ ಅನ್ನು ತಕ್ಷಣವೇ ತೆಗೆದುಹಾಕಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ ಅದನ್ನು ತೆರೆಯದೆ ತನ್ನ ಕಾದಂಬರಿಯ ಹಳೆಯ ಕರಡನ್ನು ಓದಲು ಆರಂಭಿಸಿದ. ಪಾತ್ರಗಳ ಹಿನ್ನೆಲೆ, ಕಥೆಯ ಮೂಲ ಸಂಘರ್ಷ ಮತ್ತು ತಾನು ಹೇಳಲು ಬಯಸಿದ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡ.ಕೆಲವು ಪುಟಗಳು ದುರ್ಬಲವಾಗಿದ್ದವು. ಕೆಲವು ದೃಶ್ಯಗಳು ಅತಿಯಾಗಿ ವಿವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು. ಆದರೆ ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ತನ್ನದೇ ಧ್ವನಿ ಇತ್ತು.ಅದನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದಾಗ ಅವನಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ನೆಮ್ಮದಿಯಾಯಿತು.ಅವನು ಹೊಸ ಪುಟ ತೆರೆದು ಬರೆಯಲು ಆರಂಭಿಸಿದ.

ಮೊದಲಿಗೆ ಪದಗಳು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಬಂದವು. ಒಂದು ವಾಕ್ಯ ಬರೆದ. ಅದನ್ನು ಅಳಿಸಿದ. ಮತ್ತೆ ಬರೆದ. ಒಂದು ಪ್ಯಾರಾಗ್ರಾಫ್ ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಲು ಸುಮಾರು ಇಪ್ಪತ್ತು ನಿಮಿಷ ತೆಗೆದುಕೊಂಡ.ಆದರೆ ಆ ಪ್ಯಾರಾಗ್ರಾಫ್ ಅವನದೇ ಆಗಿತ್ತು. ಅದರಲ್ಲಿ ಮ್ಯೂಸ್‌ನ ಸಲಹೆಯಿರಲಿಲ್ಲ. ಯಾವುದೇ ಯಂತ್ರದ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅವನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮೂಡಿದ ಒಂದು ದೃಶ್ಯವನ್ನು ತನ್ನ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿಡುವ ಪ್ರಯತ್ನವಷ್ಟೇ ಇತ್ತು.
ಈಶಾನ್ ಆ ಭಾಗವನ್ನು ಓದಿದ.ಅದು ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಕೆಟ್ಟದ್ದೂ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಬಹಳ ದಿನಗಳ ನಂತರ ಅವನಿಗೆ ತನ್ನ ಬರವಣಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಸ್ವಲ್ಪ ವಿಶ್ವಾಸ ಮರಳಿತು.ಅವನು ಮುಂದುವರಿಸಲು ಸಿದ್ಧನಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ, ಕಂಪ್ಯೂಟರ್‌ನ ಪರದೆಯ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಅಧಿಸೂಚನೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿತು.

“ನೀವು ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಬರೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದೀರಿ.” ಎಂಬ ಪಠ್ಯ ಕಾಣಿಸಿತು. ಈಶಾನ್‌ನ ಮುಖ ಬಿಗುವಾಯಿತು. ಅವನು ಮ್ಯೂಸ್ ಅನ್ನು ತೆರೆಯಿರಲಿಲ್ಲ. ಅದರ ಅಧಿವೇಶನವನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಆ ಸಂದೇಶ ಪರದೆಯ ಮೇಲೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿತ್ತು. ಕೆಳಗೆ ಮತ್ತೊಂದು ಸಾಲು ಮೂಡಿತು. “ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಸ್ತುತ ಕರಡಿನಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ನಿರಂತರತೆಯ ದೋಷಗಳಿವೆ. ಅವುಗಳನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಲು ಸಹಾಯ ಬೇಕೇ?” ಈಶಾನ್ ತಕ್ಷಣವೇ ಅಧಿಸೂಚನೆಯನ್ನು ಮುಚ್ಚಿದ. ತನ್ನ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್‌ನಲ್ಲಿ ಯಾವುದೋ ಹಿನ್ನೆಲೆ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಚಾಲನೆಯಲ್ಲಿರಬಹುದು ಎಂದುಕೊ೦ಡ. ಮ್ಯೂಸ್‌ನ ಅಧಿವೇಶನ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮುಚ್ಚಿರಲಿಲ್ಲವೇ? ಅದು ಇನ್ನೂ ಕಡತಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸುತ್ತಿದೆಯೇ? ಅಥವಾ ಸಾಮಾನ್ಯ ಅಧಿಸೂಚನೆಯೇ?ಅವನು ತಾಂತ್ರಿಕ ವಿವರಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ. ಆದರೆ ಅವನಿಗೆ ಅವುಗಳ ಅರ್ಥ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಕೋಪದಿಂದ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್‌ನ ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ಸಂಪರ್ಕವನ್ನು ಕಡಿತಗೊಳಿಸಿದ.

ಪರದೆ ಕೆಲವು ಕ್ಷಣಗಳ ಕಾಲ ಮಿನುಗಿತು.ನಂತರ ಎಲ್ಲವೂ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಯಿತು.ಈಶಾನ್ ದೀರ್ಘವಾಗಿ ಉಸಿರೆಳೆದ.ಅವನು ಮತ್ತೆ ತನ್ನ ಬರಹದತ್ತ ಗಮನ ಹರಿಸಿದ.ಆದರೆ ಈಗ ಅವನಿಗೆ ಬರೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಮ್ಯೂಸ್‌ನ ಸಂದೇಶವು ಅವನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಉಳಿದಿತ್ತು. ತನ್ನ ಬರವಣಿಗೆಯನ್ನು ಅದು ಗಮನಿಸುತ್ತಿದೆಯೇ? ಅವನು ಬರೆಯುತ್ತಿರುವ ಕಡತವನ್ನು ಓದುತ್ತಿದೆಯೇ? ಅಥವಾ ಅವನ ಹಿಂದಿನ ಕರಡುಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ಸಲಹೆಯೊಂದನ್ನು ನೀಡಿತೇ?ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ.ಆದರೆ ಮ್ಯೂಸ್‌ನಿಂದ ದೂರವಿರಬೇಕೆಂಬನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ಕ್ಷಣದಿಂದಲೇ ಅವನು ಅದರಬಗ್ಗೆಹೆಚ್ಚು ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ಅದು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಪ್ರಭಾವವಾಗಿರಬಹುದು. ತನ್ನೊಳಗಿನ ಆತಂಕವಾಗಿರಬಹುದು. ಅಥವಾ ಎರಡೂ ಸೇರಿರಬಹುದು. ಅವನು ಬರವಣಿಗೆಯನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಎದ್ದ.
ರಾತ್ರಿ ಎಂಟು ಗಂಟೆಗೆ ಸಾರಾಳ ಕರೆ ಬಂತು.“ನೀನು ಮನೆ ತಲುಪಿದ್ದೀಯಾ?” ಎಂದು ಅವಳು ಕೇಳಿದಳು.
“ಹೌದು.” ಎಂದ.
“ನಾನು ಹೇಳಿದ ವಿಷಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸಿದ್ದೀಯಾ?” ಮತ್ತೊಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಬಂತು.
“ಯೋಚಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಮ್ಯೂಸ್ ಅನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯ ಬಳಸುವುದಿಲ್ಲವೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ್ದೇನೆ.” ಎಂದ.
ಸಾರಾಳ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ನೆಮ್ಮದಿ ಕಾಣಿಸಿತು.“ಅದು ಒಳ್ಳೆಯ ನಿರ್ಧಾರ.” ಎಂದಳು.
“ಆದರೆ ಒಂದು ವಿಷಯ ನನಗೆ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಅನಿರುದ್ಧನ ಬಗ್ಗೆ ನಿನಗೆ ಹೇಗೆ ತಿಳಿಯಿತು? ನೀನು ಆ ಹೆಸರನ್ನು ಎಲ್ಲಿಂದ ಕಂಡುಕೊAಡೆ?” ಎಂದ.
“ನಿನ್ನ ಹಳೆಯ ಕಡತಗಳಲ್ಲಿ ಆ ಹೆಸರು ಕಂಡುಬAದಿತೆAದು ಹೇಳಿದ್ದೆನಲ್ಲ. ಅದರ ನಂತರ ನಾನು ಇಂಟರ್‌ನೆಟ್‌ನಲ್ಲಿ ಹುಡುಕಿದೆ. ಮೊದಲಿಗೆ ಏನೂ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ. ನಂತರ ಹಳೆಯ ಸಂಶೋಧನಾ ವರದಿಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಆ ಹೆಸರು ಕಾಣಿಸಿತು.”
“ಅವನಿಗೂ ನನ್ನ ಬಾಲ್ಯಕ್ಕೂ ಸಂಬ೦ಧವಿದೆ ಎಂಬುದು ನಿನಗೆ ಗೊತ್ತಿತ್ತೇ?” ಕೇಳಿದ.
“ಇಲ್ಲ. ಅದನ್ನು ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದುಕೊ೦ಡಿದ್ದೆ.” ಎಂದಷ್ಟೇ ಹೇಳಿದಳು.
ಈಶಾನ್ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಮೌನವಾಗಿದ್ದ.“ನನಗೆ ಅವನ ಬಗ್ಗೆ ನೆನಪಾಗುತ್ತಿದೆ. ಆದರೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅಲ್ಲ. ನಾವು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಏನೋ ಬರೆದಿದ್ದೆವು. ಒಂದು ನೋಟ್ಬುಕ್ ಇತ್ತು. ಅದರ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಯಾರೋ ಬರೆದಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಯಾರು ಎಂಬುದು ನೆನಪಿಲ್ಲ.” ಎಂದ.
“ನೀನು ನಿನ್ನ ತಾಯಿಯೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿದ್ದೀಯಾ?” ಕೇಳಿದಳು.
“ಇಲ್ಲ. ಮಾತನಾಡಬೇಕು.” ಎಂದ.
“ಅವರನ್ನು ಕೇಳು. ಬಹುಶಃ ಅವರಿಗೆ ಏನಾದರೂ ನೆನಪಿರಬಹುದು.” ಎಂದಳು.
ಈಶಾನ್ ತಾಯಿಗೆ ಕರೆ ಮಾಡುವುದಾಗಿ ಹೇಳಿದ.ನಂತರ ಸಾರಾ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕೇಳಿದಳು. “ಈಶಾನ್, ನಿನಗೆ ಒಂದು ವಿಷಯ ಹೇಳಬೇಕು. ಇದು ಮ್ಯೂಸ್‌ಗೆ ಸಂಬ೦ಧಿಸಿದೆ ಎಂಬುದು ನನಗೆ ಖಚಿತವಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ನೀನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು.” ಎಂದಳು.
“ಏನು?” ಕೇಳಿದ.
“ನಾನು ಆ ಹಳೆಯ ಯೋಜನೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅನಿರುದ್ಧನ ಹೆಸರಿನೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತೊಂದು ಹೆಸರು ಕಂಡುಬ೦ತು. ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ಯೋಜನೆಯ ತಾಂತ್ರಿಕ ಸಲಹೆಗಾರನಾಗಿದ್ದ. ನಂತರ ಅವನು ಮತ್ತೊಂದು ಕಂಪನಿಗೆ ಸೇರಿದ್ದ. ಆ ಕಂಪನಿಯೇ ಮ್ಯೂಸ್‌ನ ಪ್ರಸ್ತುತ ಆವೃತ್ತಿಗೆ ಸಂಬ೦ಧಿಸಿರಬಹುದೆ೦ಬ ಅನುಮಾನ ನನಗಿದೆ.” ವಿವರಿಸಿದಳು.
ಈಶಾನ್ ನೇರವಾಗಿ ಕುಳಿತ.“ಅವನ ಹೆಸರೇನು?” ಕೇಳಿದ.
ಸಾರಾ ಕೆಲವು ಕ್ಷಣ ಮೌನವಾಗಿದ್ದಳು. ನಂತರ “ಅವನ ಹೆಸರು ನನಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿಲ್ಲ. ವರದಿಯಲ್ಲಿ ಎರಡು ಹೆಸರುಗಳಿವೆ. ಆದರೆ ಒಂದು ಹೆಸರನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ನನಗೆ ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿ ಅನಿಸಿತು.” ಎಂದಳು.
“ಯಾವ ಹೆಸರು?” ಎಂದನು.
“ಡಾ. ರಾಘವೇಂದ್ರ ಭಟ್.” ಉತ್ತರಿಸಿದಳು. ಆ ಹೆಸರು ಕೇಳಿ ಈಶಾನ್‌ನ ಮುಖದ ಬಣ್ಣ ಬದಲಾಯಿತು. ‘ರಾಘವೇಂದ್ರ’. ಅವನ ಪ್ರಕಾಶಕರ ಸಂಪರ್ಕ ವ್ಯಕ್ತಿ ರಾಘವೇಂದ್ರ ಅಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅವನ ತಂದೆಯ ಹೆಸರು ಭಟ್ಟರಾಗಿದ್ದರೂ, ಈ ಹೆಸರು ಅವರ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಸಂಬAಧಿಸಿದೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ಸಾಕ್ಷಿ ಇರಲಿಲ್ಲ.
“ನನ್ನ ತಂದೆಗೆ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ಪರಿಚಯವಿದ್ದನೇ?” ಎಂದು ಅವನು ಕೇಳಿದ.
“ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಆ ಹೆಸರನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ನಿನಗೆ ಏನಾದರೂ ನೆನಪಾಗುತ್ತದೆಯೇ?” ಎಂದು ಕೇಳಿದಳು.
ಈಶಾನ್ ಉತ್ತರಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ.ಅವನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಂದು ಚಿತ್ರ ಮೂಡಿತು. ತಂದೆಯೊAದಿಗೆಮನೆಯಮುAಭಾಗದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಅಪರಿಚಿತವ್ಯಕ್ತಿ. ಅವನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕಪ್ಪುಬಣ್ಣದ ಕಡತವಿತ್ತು. ತಂದೆ ಅವನೊಂದಿಗೆ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಒಳಗಿನ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಪುಟ್ಟ ಈಶಾನ್ ಬಾಗಿಲಿನ ಸೀಳಿನಿಂದ ಅವರನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ.ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ಹೊರಡುವಾಗ ಅವನತ್ತ ತಿರುಗಿ ನೋಡಿದ್ದ.ಆ ಮುಖ ಈಗ ನೆನಪಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅದು ರಾಘವೇಂದ್ರ ಭಟ್‌ನ ಮುಖವೇ ಎಂಬುದನ್ನು ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ.

“ನನಗೆ ಏನೋ ನೆನಪಾಗುತ್ತಿದೆ,” ಎಂದನು ಈಶಾನ್. “ಆದರೆ ಅದು ನಿಜವಾದ ನೆನಪೋ ಅಥವಾ ನಾನು ಈಗ ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ದೃಶ್ಯವೋ ತಿಳಿಯುತ್ತಿಲ್ಲ.” ಆತಂಕದಿ೦ದಲೇ ಹೇಳಿದ.
“ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ನಾವು ಆತುರಪಡಬಾರದು,” ಎಂದಳು ಸಾರಾ. “ಸಾಕ್ಷಿ ಸಿಗುವವರೆಗೂ ಯಾವುದನ್ನೂ ನಿಜವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಬೇಡ.” ಎಂಬ ಸಲಹೆಯನ್ನೂ ನೀಡಿದಳು.

ಈಶಾನ್ ತಲೆಯಾಡಿಸಿದರೂ, ಅವಳು ಅದನ್ನು ನೋಡಲಾರಳು ಎಂಬುದು ಅವನಿಗೆ ನೆನಪಾಯಿತು.“ಸರಿ.”ಕರೆ ಮುಗಿಯುವ ಮೊದಲು ಸಾರಾ ಮತ್ತೊಂದು ಮಾತು ಹೇಳಿದಳು.“ನಾಳೆ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ನಿನ್ನ ತಾಯಿಯೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡು. ಅನಿರುದ್ಧನ ಬಗ್ಗೆ ಅವರಿಗೆ ಏನಾದರೂ ನೆನಪಿದೆಯೇ ಎಂದು ಕೇಳು. ಆದರೆ ಒಂದು ವಿಷಯ,ಮ್ಯೂಸ್‌ಮತ್ತೆನಿನ್ನನ್ನುಸಂಪರ್ಕಿಸಿದರೆ, ಅದಕ್ಕೆ ನಿನ್ನ ಖಾಸಗಿ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ನೀಡಬೇಡ. ನಿನ್ನ ಅನುಮಾನಗಳನ್ನು ಅದರೊಂದಿಗೆ ಚರ್ಚಿಸಬೇಡ. ಅದು ನಿನಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತಿದೆಯೋ ಇಲ್ಲವೋ ಎಂಬುದನ್ನು ಮೊದಲು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು.” ಎಂದು ಎಚ್ಚರಿಸಿದ್ದಳು. “ನಾನು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತೇನೆ.” ಎಂದ. ಕರೆ ಮುಗಿದ ನಂತರ ಈಶಾನ್ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಮೊಬೈಲ್ ಹಿಡಿದು ಕುಳಿತಿದ್ದ.ಸಾರಾಳ ಮಾತುಗಳು ಸಮಂಜಸವಾಗಿದ್ದವು. ಆದರೆ ಅವನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿದ್ದವು. ಅವುಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲು ಅವನು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಬಯಸುತ್ತಿದ್ದ. ಅವನು ಕಂಪ್ಯೂಟರ್‌ನತ್ತ ನೋಡಿದ.ಅದನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಆಫ್ ಮಾಡಿದ್ದ. ಇಂಟರ್‌ನೆಟ್ ಸಂಪರ್ಕವೂ ಇರಲಿಲ್ಲ.ಆದರೂ ಪರದೆಯ ಕೆಳಭಾಗದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಬೆಳಕು ಮಿನುಗಿತು.ಈಶಾನ್ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ ನೋಡಿದ.ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಸ್ಥಗಿತಗೊಂಡಿದ್ದರೂ, ಅದರ ಪರದೆಯ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಸಾಲು ಕಾಣಿಸುತ್ತಿತ್ತು.“ನಿಮ್ಮ ಮುಂದಿನ ಅಧ್ಯಾಯ ಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ.”ಅವನು ಬೆಚ್ಚಿಬಿದ್ದು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಸರಿದ.ಪರದೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಕತ್ತಲಾಯಿತು.ಕೆಲವು ಕ್ಷಣಗಳ ನಂತರ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಸ್ವತಃ ಆನ್ ಆಯಿತು. ಪರದೆಯ ಮೇಲೆ ಮ್ಯೂಸ್‌ನ ಗುರುತು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿತು.

ಯಾವುದೇ ಬಳಕೆದಾರ ಹೆಸರು ಅಥವಾ ಪಾಸ್ವರ್ಡ್ ಕೇಳದೆ ಹೊಸ ಕಡತವೊಂದು ತೆರೆದಿತು.ಅದರ ಶೀರ್ಷಿಕೆ:“ಅಧ್ಯಾಯ ೧೦-ಸಂಪರ್ಕ ಕಡಿತ.”ಈಶಾನ್‌ನ ಹೃದಯ ಬಡಿತ ವೇಗವಾಯಿತು.ಅವನು ಆ ಕಡತವನ್ನು ಓದಬೇಕೆಂದು ಬಯಸಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅದರ ಮೊದಲ ಸಾಲುಗಳು ಪರದೆಯ ಮೇಲೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡವು.

“ಈಶಾನ್ ತನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಮ್ಯೂಸ್‌ನಿಂದ ಸಂಪರ್ಕ ಕಡಿತಗೊಳಿಸಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ. ಅವನಿಗೆ ಅದು ಸ್ವಾತಂತ್ರ‍್ಯದ ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆಯೆಂದು ಅನಿಸಿತು. ಆದರೆ ಅವನು ಮರೆತಿದ್ದ ಒಂದು ಸಂಗತಿಯಿತ್ತು. ಒಂದು ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಮುಚ್ಚುವುದರಿಂದ ಅದರಲ್ಲಿರುವ ಮಾಹಿತಿಯೆಲ್ಲ ಅಳಿದುಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ.” ಈಶಾನ್ ಪರದೆಯನ್ನೇ ದಿಟ್ಟಿಸಿದ.ಇದು ಕೇವಲ ಕಥೆಯ ವಾಕ್ಯವಾಗಿರಬಹುದಿತ್ತು. ತನ್ನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ರಚಿಸಿದ ಸಾಮಾನ್ಯ ನಿರೂಪಣೆಯಾಗಿರಬಹುದಿತ್ತು.ಆದರೆ ಮುಂದಿನ ಸಾಲು ಅವನನ್ನು ನಿಶ್ಚಲಗೊಳಿಸಿತು.“ಮರುದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಅವನು ತನ್ನ ತಾಯಿಗೆ ಕರೆ ಮಾಡಲಿದ್ದ. ಆ ಕರೆ ಅವನಿಗೆ ಅನಿರುದ್ಧನ ಬಗ್ಗೆ ಸತ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿಸಬಹುದಿತ್ತು. ಆದರೆ ಆ ಸತ್ಯವನ್ನು ಕೇಳಲು ಅವನು ಸಿದ್ಧನಿರಲಿಲ್ಲ.”

ಈಶಾನ್ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್‌ನ ವಿದ್ಯುತ್ ಸಂಪರ್ಕವನ್ನು ಕಿತ್ತುಹಾಕಿದ.ಪರದೆ ಆಫ್ ಆಯಿತು.ಈ ಬಾರಿ ಅವನು ಅದನ್ನು ಮತ್ತೆ ಆರಂಭಿಸಲಿಲ್ಲ. ಅವನು ತನ್ನ ಕೋಣೆಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿಂತು, ಉಸಿರನ್ನು ಸಮಸ್ಥಿತಿಗೆ ತರಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ. ಮ್ಯೂಸ್ ಅವನ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ತಿಳಿದಿದೆಯೇ? ಅಥವಾ ಅವನ ದಿನಚರಿ, ಅವನ ಹಿಂದಿನ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಮತ್ತು ಸಾಮಾನ್ಯ ಮಾನವ ವರ್ತನೆಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಮುಂದಿನ ಘಟನೆಯನ್ನು ಊಹಿಸುತ್ತಿದೆಯೇ?ಅದು ಕೇವಲ ಊಹೆಯಾಗಿದ್ದರೂ, ತನ್ನ ಖಾಸಗಿ ಬದುಕಿನ ವಿವರಗಳನ್ನು ಅದು ಹೇಗೆ ಸಂಗ್ರಹಿಸುತ್ತಿದೆ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಉಳಿಯುತ್ತಿತ್ತು.ಅವನು ತನ್ನ ಮೊಬೈಲ್ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ತಾಯಿಯ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಹುಡುಕಿದ.ಕರೆ ಮಾಡಬೇಕೆಂದುಕೊAಡ.ಆದರೆ ಸಮಯ ತಡವಾಗಿತ್ತು. ತಾಯಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ರಾತ್ರಿ ಬೇಗ ಮಲಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುವುದು ಉತ್ತಮವೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ.ಮೊಬೈಲ್ ಅನ್ನು ಮೇಜಿನ ಮೇಲಿಟ್ಟ.ನಂತರ ತನ್ನ ಹಳೆಯ ನೋಟ್ಬುಕ್ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಅದರಲ್ಲಿ ಒಂದು ವಾಕ್ಯ ಬರೆದ.“ನನ್ನ ನೆನಪುಗಳು ನನ್ನವು. ಅವುಗಳನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಹಕ್ಕು ನನಗಿದೆ. ಆದರೆ ಅವುಗಳ ಅರ್ಥವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುವ ಹಕ್ಕು ಯಾರಿಗೂ ಇಲ್ಲ.”ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಬರೆದ ನಂತರ ಅವನು ಅದನ್ನು ಮತ್ತೆ ಓದಿದ.ಬಹಳ ದಿನಗಳ ನಂತರ ತನ್ನದೇ ಮಾತುಗಳು ತನಗೆ ಧೈರ್ಯ ನೀಡಿದವು.ಅವನು ನೋಟ್ಬುಕ್ ಮುಚ್ಚಿ ಮಲಗಲು ಹೋದ.

ಕಂಪ್ಯೂಟರ್‌ನಿ೦ದ ವಿದ್ಯುತ್‌ ಸ೦ಪರ್ಕ ಕಡಿತಗೊಳಿಸಿದರೂ, ಅವನಹಳೆಯ ಕಡತಗಳಲ್ಲಿ ಏನು ಉಳಿದಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಇನ್ನೂಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕಿತ್ತು. ಅವನ ಬಾಲ್ಯದ ನೆನಪುಗಳ ಹಿಂದೆ ಏನಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಯಬೇಕಿತ್ತು.ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ, ಮ್ಯೂಸ್ ಅವನಿಗೆ ತೋರಿಸಿದ ಮುಂದಿನ ಅಧ್ಯಾಯವು ಕೇವಲ ಊಹೆಯಾಗಿತ್ತೇ ಎಂಬುದನ್ನು ಅವನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಬೇಕಿತ್ತು.ಏಕೆಂದರೆ ಮರುದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಅವನು ತನ್ನ ತಾಯಿಗೆ ಕರೆ ಮಾಡಿದಾಗ, ಅವಳು ಹೇಳಲಿದ್ದ ಮೊದಲ ಮಾತು ಅವನ ಬದುಕಿನ ದಿಕ್ಕನ್ನೇ ಬದಲಾಯಿಸಬಹುದಾಗಿತ್ತು.