ಕವಿತೆ ಮಗು ಹೆರುವ ಹೊತ್ತು…

ಮೋಹನ್ ವಿ ಕೊಳ್ಳೆಗಾಲ

ಬರೆಯುವ ರೋಗದಿಂದ ಮುಕ್ತಿ ಪಡೆದು

ಚೆಲ್ಲಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿದೆ ವಿಶ್ವಕ್ಕೆ

ಬಗೆದುಕೊಂಡ ಹೃದಯಗಳಿಗೆ ನಲಿವಾಗಿ

ನೊಂದವರಿಗೆ

ಸಾಂತ್ವನವಾಗಿ ನಿಲ್ಲಬೇಕಾಗಿದೆ

.

ಅಕ್ಷರಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿಟ್ಟ ಭಿಕ್ಷುಕರಿಗೆ

ಕೈಚಾಚಿ ನೀಡಬೇಕಾಗಿದೆ

ಹಾದರಕ್ಕೆ ಹುಟ್ಟಿದ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು

ಅಂಗಳಕ್ಕೆ

ತಂದು ಹರಡಬೇಕಾಗಿದೆ

.

ಕವಿತೆಯೊಳಗಿನ ಅನಾಥ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ

ತುತ್ತು ಮಾಡಿ ತಿನ್ನಿಸಿ

ಆಗಸ ದಿಟ್ಟಿಸಿ ಮಂಕಾದ

ಜೀವಗಳ

ತಲೆ ಸವರಬೇಕಾಗಿದೆ

.

ಚೋಮನ ದುಡಿ ಭಾರಿಸಿ

ಮಾಚನೊಡನೆ ನಿಂದು

ಹೋರಾಡಬೇಕಿದೆ

ಗುಂಡಿಗೆದೆ ಕೊಟ್ಟವರ

ಮಡದಿಗೆ ಮಗನಾಗಿ ನಿಲ್ಲಬೇಕಿದೆ

.

ಮೊನ್ನೆ ಮೊನ್ನೆ ಬಡವರ ಬೀದಿಗಳಿಗೆ

ಹೋಗಿದ್ದೆ, ಕವಿತೆ ಹಂಚಲು

ಎಲ್ಲರೂ ಬುಟ್ಟಿಗೆ ಕೈಯಿಟ್ಟು

ಅವರೆಕಾಯಿ ಆದಂತೆ ಅವರವರ

ನೋವ ಆಯ್ದುಹೋದರು

.

ಬರೆದು ಬರೆದು ಎಸೆದ ಹಾಳೆಗಳ

ಮೇಲಿನ ಪದಗಳೊಳಗೆ

ಅವಿತು ಕುಳಿತ ನೋವುಗಳಿಗೆ

ತಂಪೆರೆದು

ನಾನಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ಹೇಳಬೇಕಾಗಿದೆ