“ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಎರಡು ದೇಶದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಆಕಾಶದಂತೆ ನಮ್ಮ ನಡುವೆ ಪ್ರೀತಿ ಹಬ್ಬಿದೆ ನೋಡು; ಅದು ನಂಬಿಕೆ” ಅವನಂದ.

ಉಹುಂ.. ಅವಳು ಒಪ್ಪಲಿಲ್ಲ.

“ಯಾವತ್ತಿಗೂ ನಾವು ಒಂದಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಅನ್ನೋ ಸತ್ಯ ಗೊತ್ತಿದ್ದರೂ ಇಬ್ಬರೂ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದೇವಲ್ಲ; ಅದು ನಂಬಿಕೆ” ಅವನಂದ.

ಉಹುಂ.. ಅವಳು ಒಪ್ಪಲಿಲ್ಲ.

“ಸುಳಿಮಿಂಚಿನಂಥ ನನ್ನ ನಿಭಾಯಿಸಲಾಗದೆ ಎಲ್ಲರೂ ಸೋತ ಮೇಲೂ ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ನನ್ನ ನಿಭಾಯಿಸಿ ಗೆಲ್ಲುವ ಭರವಸೆಯಿದೆ ನೋಡು ಅದು ನಂಬಿಕೆ” ಅವನಂದ.

ಉಹುಂ.. ಅವಳು ಒಪ್ಪಲಿಲ್ಲ.

ಅವನಿಗೂ ಸಾಕಾಯ್ತು.

“ಹೋಗ್ಲಿ ಬಿಡು, ನೀನೇ ಹೇಳು… ನಂಬಿಕೆ ಅಂದರೇನೇ ಮತ್ತೆ?” ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದ್ದ.

“ನಂಬಿಕೆ ಅಂದರೆ ನೀನು” ಸಮುದ್ರದಂಥ ಕಣ್ಣಿನ ಹುಡುಗಿ ತಣ್ಣಗೆ ಹೇಳಿದಳು.

ಅವನು ಮಳೆಯಾದ
ಅವಳು ಇಳೆಯಾದಳು