ದಿನೇಶ್ ಕುಕ್ಕುಜಡ್ಕ
ಅಪ್ಪನ ಮೊಬೈಲು
ಮೂರನೇ ಬಾರಿ
ಬಡಕೊಂಡಿತು.
ಜಗದ ಗೊಡವೆಯ ತೊರೆದ
ಮಹಾ ತಾಪಸಿಯಂತೆ,
ಅಮ್ಮನೆದೆಗೆ ಜೋತು
ತೊಟ್ಟು ಚೀಪುತ್ತಿತ್ತು
ಮಗು.
ಹೊತ್ತು ಜಾರಿತು……
ಒಮ್ಮೆಲೆ,
ದೂರ ಕಪಾಟಲ್ಲಿದ್ದ
ಅಮ್ಮನ ಮೊಬೈಲ ಮೊರೆತ
“ಚಿಣುಕು ಚಿಣ ಚಿಣ ಚಿಣ…..”
ಲೋಕ ಗುಕ್ಕನೆ ನಿಂತಂತೆ………
ಕತ್ತು ಹೊರಳಿಸಿ ತುಸುವೇ,
ಜಿನುಗಿ ಸುರಿವ
ಹಾಲ್ದೊಟ್ಟ ಮೆತ್ತನೆ ಕಚ್ಚಿ
“ಊಂ ಊಂ ಊಂ….”
ಕನಲಿತು ಮಗು.
ಬೆತ್ತಲ ಋಷಿ…!
ಹಾ!
ತಾಯಿಗೇ ವರವೀಯುವ
ಈ
ಸ್ವರ್ಗ ಸಂಭ್ರಮಕೆ
ಕಿಚ್ಚು ಬೀಳುವೆಡೆಯೆಲ್ಲ…..
ಮುಲುಮುಲು ಮುನಿದು
ಮೊಲೆಗೈಯೆತ್ತಿ ಮಿಡುಕುವ
ಅದರ
ದೇವಮುನಿಸಿಗೆ
ಶರಣು!
ದೇವಮುನಿಸಿಗೆ ಶರಣು- ಆಹಾ ಈ ಲೈನು ನನ್ನನ್ನು ಕ್ಯಾಚ್ ಹಾಕ್ಕೊಂಡಿದೆ. ಒಳ್ಳೆ ಪದ್ಯ.