‘ಮದ್ಯಸಾರ’ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಮನವನ್ನು ಸೂರೆಗೊಂಡಿತ್ತು . ಹೃದಯವನ್ನೂ ಒಂದಷ್ಟು ಒದ್ದೆ ಮಾಡಿತ್ತು. ಆದರೆ ಏಕೋ ಅಪಾರ ಇನ್ನು ನಾನು ಮದ್ಯಸಾರದ ಜೊತೆಗಿಲ್ಲ ಎಂಬಂತೆ ಎದ್ದು ಹೋಗಿಬಿಟ್ಟರು. ಒಂದು ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಹೊರ ಬೀಳುವ ವೇಳೆಗೆ ಈಗ ‘ಶಪಿತನ ಹಾಡಿ’ನೊಂದಿಗೆ ವಾಪಸಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಕವಿತೆಯನ್ನು ಯಾರೂ ಬೇಕಾದರೂ ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗಬಹುದು ಆದರೆ ಕವಿತೆ ಬಿಡಬೇಕಲ್ಲ. ‘ಸಂಸ್ಕಾರ’ದ ನಾರಣಪ್ಪನಂತೆ..ಅಪಾರ ವೆಲ್ ಕಮ್ ..

1
ದಣಿವಾಯಿತೆಂದು ಕೂತಿರುವೆ
ಈ ಊರು ನಂದಲ್ಲ
ಸ್ವಂತ ಊರು ಸ್ವಂತ ಮನೆ
ಸೋತವನಿಗೆ ಹೊಂದಲ್ಲ

2
ಮೂರು ದಾರಿ ಕೂಡುವಲಿ ಯಾರೊ
ನನ್ನ ಸರ್ವಸ್ವವನೂ ಕದ್ದರು
ಗೆಳೆಯಾ, ಆಗಲೂ ಈ ಜಗದಲಿ
ಮುಕ್ಕೋಟಿ ದೇವರುಗಳು ಇದ್ದರು

4
ಮಾಡದ ತಪ್ಪಿಗೆ ಕಲ್ಲಾಗಿ ಹೋಗಿರುವೆ
ಗಂಧರ್ವನಲ್ಲ ಸಾಧಾರಣ ಶಪಿತ
ಕಲ್ಲಾದುದಕೆ ಉಳಿದಿರುವೆ ಇಲ್ಲಾದರುಂಟೆ
ವಿಮೋಚನೆ ಬೇಡ ಇದೇ ನನಗೆ ಬಲುಹಿತ

7
ಸೋಲೇ ನನ್ನ ಹಣೆಬರಹವೇನಲ್ಲ
ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ನಾನೂ ಗೆಲ್ಲುವುದುಂಟು
ಇವತ್ತು ಮತ್ತೆ ಪಿಕ್ ಪಾಕೆಟ್‌ ಆಯ್ತು ಬಸ್ಸಲ್ಲಿ
ಒಂದು ಬಿಡಿಗಾಸೂ ಇರಲಿಲ್ಲ ಪರ್ಸಲ್ಲಿ