4 Comments

1. 

   N.viswanatha on 27 July, 2012 at 7:45 AM

   Shabdhadodane badukabahudu-mounadodane jasthi kala sadhyavilla

   Loading...
2. 

   D.Ravi varma on 27 July, 2012 at 9:51 AM

   ಕೆಲವನ್ನು ಹೇಳಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ,
   ಕೆಲವನ್ನು ಹೇಳುವುದು ಬೇಕಿಲ್ಲ
   ಬಿಡು ಸುಮ್ಮನೆ ನನ್ನನು
   ನನ್ನ ಮೌನದೊಡನೆ,
   ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವುದು
   ಅದೆಷ್ಟೊಂದು ಬಾಕಿ ಉಳಿದಿದೆ.
   madam, ii saalugalu tumbaa apyayamanavaagive.
   hiriyaru helida haage “maatu belli, mouna bangaara” halavomme
   ondu mouna nammannu bere lokakke kondyyuttade.
   nimma baraha nanage tumbaa kushi koduttade.
   sravanada shubhashayagalu
   Ravi varma hosapete

   Loading...
3. 

   N.viswanatha on 27 July, 2012 at 2:32 PM

   Nanna anisikeyalli manushya dukkadalliddagalanthoo maunavannu muriyalebeku.Illadiddalli dukka jasthiyaguttale hoguttade

   Loading...
4. 

   -ರವಿ ಮುರ್ನಾಡು, on 27 July, 2012 at 4:40 PM

   ಮೌನ ಎಲ್ಲವೂ ಆಗಬಹುದು. ಮುಚ್ಚಿದರೂ ತೆರೆದಂತೆ , ತೆರೆದರೂ ಮುಚ್ಚಿದಂತೆ. ಈ ಕವಿತೆಯಲ್ಲಿ ಬರುವ ಸಾಲುಗಳು ಕಲವೊಮ್ಮೆ ಮೌನದ ಆವೇಷದ೦ತೆ,ಸೌಮ್ಯತೆಯ೦ತೆ ,ಹೇಳಲಾಗದ್ದನ್ನು ಮುಚ್ಚು ಮರೆಯಿಲ್ಲದೆ ಹೇಳಿದಂತೆ ಗೆಜ್ಜೆ ಕಟಕಟಾಯಿಸಿದೆ. ಕೆಲವು ಭಾವಗಳನ್ನು ಗಂಡು ಹೆಣ್ಣಿನಂತೆ , ಅದೇ ರೀತಿ ಹೆಣ್ಣು ಗ೦ಡಿನಂತೆಯು ತೆರೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಇದು ಅವರವರ ದಾಟಿಯಲ್ಲಿ ಆಪ್ತವಾಗುವುದು. ಕೆಲವರು ಕೇಳಿದಂತೆ ಮೌನ ಏಕೆ ಮಾತಾಡುವುದಿಲ್ಲ, ಏಕೆ ಮಾತಾಡುತ್ತದೆ? ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ಮಾತಾಡುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಕೇಳುವವರಿಗೆ ಕೇಳಿಸುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಬರುವ ಭಾವಗಳು ಆಳವಾಗಿ ಮಾತಾಡುತ್ತದೆ. ಓದುವಾಗ ಪದಗಳನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿ ಭಾವಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದಿಡಬೇಕೆನಿಸಿತು.ಇನ್ನಷ್ಟು ಮೌನ ಮಾತಾಡಿದರೆ ಇದು ಉತ್ತಮ ಕವಿತೆಯ ಸಾಲಿಗೆ ಸೇರುವುದು.

   Loading...