ಜಾರಜ

ಚಂದಿನ

 
ಕ್ಷಣ ಮರೆತು,
ಶಪಿಸದರು
ಬೆಳೆದು ಬಂದ ಹಾದಿ.
ನೀತಿ, ನಿಯಮಗಳಲ್ಲಿ
ಸನಾತನ ಪರಂಪರೆಗಳಲ್ಲಿ
ತಪ್ಪಿಯೂ ಹುಡುಕಬೇಡ ಹುಳುಕು.
ನಾ ಬಲ್ಲೆ,
ಆ ತೊಳಸು ಬಳಸಿನ ಹಾದಿಗಳ ಒಳಮರ್ಮ.
ಆದರೂ ನನಗೆ ಇರಸುಮುರುಸಾಗುವುದು ಒಲ್ಲೆ.
ಒಗ್ಗದ ಅಥವಾ ಒಗ್ಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಆಸಕ್ತಿ ಇಲ್ಲದ
ಹೊಸ ಆಯಾಮಗಳಿಗೆ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳಲು
ನಾನು ಸದ್ಯ ತಯಾರಿಲ್ಲ.
ತಾಳ್ಮೆವಹಿಸು,
ಶತಮಾನಗಳು ಉರುಳಿವೆಯಲ್ಲಾ ನಿರಾಯಾಸವಾಗಿ.
ದೂಷಿಸದಿರು ಮತ್ತೆ,
ಬತ್ತಳಿಕೆಯೊಳಗಿಟ್ಟುರುವೆ ಎಷ್ಟೋ ಮುಖವಾಡಗಳನ್ನು.

ಮರೆತೊ ಇಲ್ಲಾ ಆಲಕ್ಷ್ಯದಿಂದಲೊ
ಅವುಗಳ ಅದಲುಬದಲು
ಅಥವಾ ಮುಖಾಮುಖಿಯಿಂದ
ದ್ವಂದ್ವತೆ, ತಿಕ್ಕಾಟ ಗೋಚರಿಸುವುದು ಸಹಜ.
ಹೀರಿಕೊ ಮರುಭೂಮಿಯಂತೆ,
ಬಿಂಬಿಸದಿರು ದೊಡ್ಡ ತೊಡಕಂತೆ,
ಹೀರಿಕೊ ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ
ಯಾರಿಗೂ ತಿಳಿಯದ ಹಾಗೆ.
ಸದಾ ಇರಲಿ ಮೊಗದಲ್ಲಿ
ಬಾಡದ ಕಿರಿನಗು,
ನಕಲಿಯಾದರೂ ಸರಿಯೆ
ನನ್ನ ಮುಖವಾಡಗಳಂತೆ.
ಸಂಸಾರದ ಗುಟ್ಟಿನ ಮಹತ್ವ
ಹೇಳಿಕೊಡಬೇಕೆ ನಿನಗೆ
ಹೊಸದಾಗಿ.
 
ಏರು,
ಎಲ್ಲಾ ಮಜಲುಗಳ ಏರು,
ಸಹಕರಿಸುವೆ ಸಾವಧಾನದಿಂದ,
ತೊಡಕಾಗದಂತೆ ಎಚ್ಚರವಹಿಸುವೆ.
ಆದರೆ ನೆನಪಿರಲಿ,
ಎತ್ತರ ಎಷ್ಟಾದರೂ ಸರಿಯೆ ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುವೆ,
ಆದರೆ ನನ್ನ ಮೀರದಂತೆ ನೋಡಿಕೊ,
ಪ್ರತಿಷ್ಠೆ, ಘನತೆಗೆ ಧಕ್ಕೆಯಾಗದಂತೆ,
ನಡೆ-ನುಡಿಗಳಲ್ಲಿ ನಿಗಾವಹಿಸು.
ಸಭ್ಯತೆ, ಸೌಮ್ಯತೆ, ವಿನಯಶೀಲತೆ
ಈ ಎಲ್ಲಾ ಒಡವೆಗಳ ತೊಟ್ಟು,
ಕರ್ತವ್ಯನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ,
ಸಾಗಲಿ ಪಯಣ
ಅಲುಗಾಡದೆ.
ಶುಭವಾಗಲಿ.