ಬೆಂಕಿಯ ಒಡಲು

ಸುಚಿತ್ರಾ ದೇವಾಡಿಗ

ಧಗ ಧಗನೆ ಉರಿಯುತಿದೆ ನೋಡಾ…
ಧರೆಯ ಸುಟ್ಟು…
ತನಗೆಯೇ ಎಲ್ಲ ಎಂದೆನುತ ಬಾಚಿ
ಸ್ವಚ್ಛಗೊಳಿಸಿ…..
ಇನ್ನು ಬೇಕೆಂದು ಧಾವಿಸಿ ಧಾವಿಸಿ
ಹರಡುತಿಹಳು…
ಒಂದು ಕಿಡಿಯು ಸಾಕೆನಗೆ
ಇಡೀ ಧರೆಯ ಸುಡುವೆನು..
ಅದು ಮಂದಿರ… ಇದು ಮಸೀದಿ…
ಅವ ನೀಚ… ಇವ ಉತ್ತಮ…
ಅವ ಹಿಂದು.. ಇವ ಮುಸ್ಲಿಮ- ಕ್ರೈಸ್ತನೆಂದು
ಭೇದವಿಲ್ಲೆನಗೆ ಎಲ್ಲರೂ ಒಂದೆಂದು…
ನನ್ನೊಡಲ ಕೆಣಕದಿರಿ ನೀವು
ಸಹಿಸಿದೆನು ನಿಮ್ಮಯ ಹಿಂಸೆ
ನಾಳೆಯ ದಿನದ ಕನಸ ಬೆಸೆದು
ಆದರೂ ಮಿತಿಮೀರಿದ ಆಟ
ಕೆಣಕಿತು ನನ್ನ, ನಿಮ್ಮದೇ ನೋಟ
ಅರಿಯಿರಿ ನೀವು ನನ್ನ ಕ್ರೋಧ
ನನ್ನೊಡಲು ತಂಪೆನಿಸಿ…
ತೀರಿದ ಮೇಲೆ
ನಾನೇ ಶಾಂತಳೆಂದು…