ದಾಂಪತ್ಯ
ಜಾನ್ ಸುಂಟಿಕೊಪ್ಪ
ಹೃದಯ ಹೃದಯಗಳ ಸಮ್ಮಿಲನ
ಎರಡು ದೇಹ ಒಂದಾಗಿ
ಮನಸು ಕರಗಿದೆ,
ಇಳೆಯೆಲ್ಲಾ ಇಬ್ಬನಿ ತಬ್ಬಿದ ಅನುಭವ;
ಬಿಸುಪಿನ ಆರೋಹಣ-ಅವರೋಹಣ
ನಗ್ನತೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ,
ಇರುಳಿನ ಕರುಳೊಳಗೆ ತೊಳಲಾಡಿದಾಗಷ್ಟೇ
ಕಾಮಕ್ಕೆ ಕೆಲಸ;
ಕೈಗೊಂದು ಕಾಲಿಗೊಂದು ಅಡರುವ
ಆ ಕಂದಮ್ಮಗಳ ಮುದ್ದು ಮಾಯೆ
ನಾಳಿನ ಅಸಹಾಯಕತೆಯ ಬಂದವಾಳವಷ್ಟೇ;
ಅವನ ಬಿಗಿತವೆಲ್ಲಾ ಕೊಸರಾಟವಾಗಿ
ಅವಳ ಚಂಚಲತೆಯೆಲ್ಲಾ ನಿಟ್ಟುಸಿರಾಗಿ
ದಾಂಪತ್ಯ ಬದಲಾಗುವುದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ;
ಕಾಮದ ಸುಳಿಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಪ್ರೀತಿ
ಮುಳುಗಿ ಏಳಿ ಮುಳುಗಿ ಏಳಿ
ಕಡೆಗೊಮ್ಮೆ ಅನಾಥ ಹೆಣವಾಗುತ್ತದೆ;
ಇತ್ತ ಅಹಮ್ಮಿನ ಬಸಿರು ಕಟ್ಟಿ
ಆ ಬಸಿರು ಬೆಳೆದಂತೆ
ಗೋಡೆಗೋಡೆಗಳೆಲ್ಲಾ ಜೈಲುಕಂಬಗಳಾಗಿ
ತೆರೆದ ಕಿಟಕಿ ಬಾಗಿಲುಗಳು
ಕನಸುಗಳ ಕೈ ಬೀಸಿ ಕರೆಯುತ್ತವೆ;
ಮಾತಿನ ಮುತ್ತು ಮುಳ್ಳಾಗಿ
ಎದೆಯ ತುಂಬಾ ಗೀರಿದ ಗಾಯವಾಗಿ
ಕಣ್ಣೀರು ಕರಗಿ ಇಬ್ಬನಿ ತಬ್ಬಿದ ನೆಲ
ಬರಡು ಬರಡು,,,,..
ನನಗೀಗ ಚಿಂತೆ,
ತೂತುಗೊಂಡಿರುವುದು
ನನ್ನ ಮನೆಯ ದೋಸೆಯೋ
ಕಾವಲಿಯೋ….
ತುಂಬ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬರೆದಿದ್ದೀರಿ.
Chennagide 🙂
very nice poem..
ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ ಜಾನ್.
Thank you ,,