ಚಿತ್ರ: ಸೃಜನ್

ಮದುವೆಯೆಂದರೆ

ಕೆಲವರಿಗೆ ತಮಾಷೆ

ಹಲವರಿಗೆ ಮೋಕ್ಷ.

ಎಲ್ಲೋ ಒಂದಷ್ಟು ಮಂದಿಗೆ

ಭೂಗತ ಸ್ಥಿತಿ, ನೆಮ್ಮದಿ, ನಿರಹಂಕಾರ ಮತ್ತು

ಪುನರುಜ್ಜೀವನ.

–

ಕಿರುಬೆರಳಿಗೆ ಕಿರುಬೆರಳು

ಜೋಡಿಸಿ ಮುತ್ತಿಕ್ಕಿದಾಗ

ಮದುವೆ ಹೀಗಲ್ಲವೆ ಅಂದಳು ಆಕೆ.

ಬೆರಳಿಗೆ ಉಂಗುರ

ತೋಳಿಗೆ ವಂಕಿ, ಸೊಂಟಕ್ಕೆ ಡಾಬು

ಕತ್ತಿಗೊಂದು ಅರಿಶಿನದಾರ

ಅವನಿಗೋ ಜೋಡಿ ಜನಿವಾರ.

–

ಎಲ್ಲಾ ಸಜ್ಜನ ಪ್ರೀತಿಗೂ

ಮದುವೆ ಕೊನೆ ನಿಲ್ದಾಣ.

ಅಲ್ಲಿಂದಾಚೆ ಅವಳದು ಪ್ರತಿಯೊಂದಕ್ಕೂ

ಮಮಃ

ಅವನು ಮಾತ್ರ ನಿರ್ಮಮ!

ಪೂರ್ವಾಶ್ರಮದ ನೆನಪಿನಿಂದಾಚೆ

ಜಾರಿದರೆ

ಬಾಲ್ಯದ ತೊರೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ಈಸಾಡಿದರೆ

ಎಂದೋ ಪ್ರೀತಿಸಿದ ಶೀನ, ಕಿಟ್ಟಿ, ಜನ್ನ, ಕೇಶವ

ಮತ್ತು ಹೆಸರೇ ನೆನಪಿಲ್ಲದ

ಆಳು ಹುಡುಗನ ಹರವಾದ ಎದೆತೋಳು.

ಷ್… ನಿಧಾನ

ಮಗಳು ಎದ್ದಾಳು.

–

ಮದುವೆಯೆಂದರೆ ಕಾಲು

ದಾರಿ.

ಈ ದಡದಿಂದ ಆ ದಡಕ್ಕೆ

ದುಗುಡಕ್ಕೆ ಬಿನ್ನಾಣಕ್ಕೆ

ಯಾರೋ ಇದ್ದಾರೆ ಎಂಬ ಭರವಸೆಗೆ.

ನಂಬಿಕೆ ಸುಳ್ಳಾಗುವ ವಿಷಾದಕ್ಕೆ.

ವಿಷಾದಯೋಗದ

ಅನಿವಾರ್ಯ ಸಂಭ್ರಮಕ್ಕೆ.

ಯಾರೋ ಈಸಾಡಿ ಹೋದ

ದೇಹದ ವ್ಯಾಮೋಹ ತೊರೆಯಬಲ್ಲ

ವಿರಾಗಕ್ಕೆ, ನಿರ್ಮೋಹಕ್ಕೆ.

–

ಎಲ್ಲಿಂದಲೋ ಬೀಸಿಬಂದ

ಬಿಸಿಗಾಳಿಗೆ ಕನ್ನಡಕ

ಮಂಜಾಗುತ್ತಿದೆ.

ಕಣ್ಣಿನ ಪೊರೆ ತೆಗೆಯಬಹುದು

ಕನ್ನಡಕದ್ದು?

–

ಕೆಎಸ್ ನರಸಿಂಹಸ್ವಾಮಿ

ಇನ್ನಿಲ್ಲ