ಗೀತಾ ಹೆಗ್ಡೆ

ಕಗ್ಗತ್ತಲೆಯ ಗವಿಯಂತಿದೆ
ನೀ ಅಡಗಿದ ತಾಣ
ಅದಾವ ಗಳಿಗೆಯಲಿ
ಅದುಮಿ ಹಿಡಿದಿರುವೆ
ಅಂಗೈಯ್ಯ ಬೆರಳುಗಳ
ಬಿಗಿತ ಜೋರಾಗೆ ಇದೆ
ನೋಡು ನಾ ಬಂದು
ಬಿಡಿಸಿ ಎದೆಗವಚಿಕೊಳ್ಳಲೆ!
ಮುತ್ತಿನ ಮಳೆಗರೆದು
ಒಮ್ಮೆ ಸಂತೈಸಲೆ
ಏನಾಗಿದೆ ನಿನಗೆ
ಯಾರು ನೀನು?

ಅದಾವ ಕಿರಾತ
ಬೆನ್ನಟ್ಟಿದ್ದ ಹೇಳು
ಅಥವಾ ಒಳಗಡೆ ಸೇರಿ
ನಿನ್ನ ಎಳೆದಾಡುತಿರಬಹುದೆ?
ಕಣ್ಣು ಕಿರಿದಾದಷ್ಟೂ
ಬರಿ ಕಪ್ಪು ಕತ್ತಲು
ಬಾವಲಿಗಳದೆಷ್ಟು ಇವೆಯೊ ಏನೊ!
ಕೈಗೆ ಸಿಗಬೇಕು ನನಗೆ
ಕಿಚಾಯಿಸಿಬಿಡುವಷ್ಟು
ಕೋಪ ನಖಶಿಕಾಂತ
ನೀ ಹೆದರಬೇಡ ಮಗಳೆ
ಇಗೋ ಇರು ನಾ ಬಂದೆ