ಕಮಲಾಕರ ಕಡವೆ
ಎಲ್ಲ ನಕ್ಷೆಗಳೂ ವಿಕೃತ ಚಿತ್ರಗಳು ಇಲ್ಲಿ
ಎಲ್ಲ ನಡೆಗಳೂ ಭೀಕರ ಭರವಸೆಗಳು
ಎಲ್ಲ ರಸ್ತೆಗಳೂ ತಿರುಗಣಿಯ ತಿರುವುಗಳು
ಹಸಿವು ಆಸೆಗಳು ಅರೆ ತಿಂದ ಹೊತ್ತಿಗೆ
ಹಳದಿ ಹಾಳೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ನಾಗರಿಕತೆಯೇ ಹುಡಿ ಹಿಡಿದಿದೆ
ಗಾಜಿನರಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ದೀಪಗಳ ಜಾಗರಣೆ
ರವಿಕಿರಣಗಳು ಸೋಕದ ಒಳಗು
ಊರ ತೊರೆದು ನಿಂತಿರುವ ಹಠಮಾರಿ ಗಂಡಿಗಾಗಿ
ಮಹಿಳೆ ಲಾರಿಯೊಂದರ ಇಂಜಿನ್ನಿನ ಜತೆಗೆ ವಾದಕ್ಕೆ ಇಳಿದಿದ್ದಾಳೆ
ಈಕೆಯ ಕಣ್ಣೀರು ಸೋಕಿದ ಜಾಗಗಳೆಲ್ಲ ಬರಡು ಇನ್ನು

ಅವಳ ಕನಸುಗಳಲ್ಲಿ ಕಡೆದು ನಿಲ್ಲಿಸಿದ ದೈತ್ಯ ಶಿಲ್ಪ
ಒದ್ದೆ ಮಣ್ಣಿನ ಮೇಲೆ ಅದರ ವಿಕಾರ ನೆರಳು
ಬೇಲಿ ಗೋಡೆಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ರಾಚಿರುವ ಬಣ್ಣ
ಹಳೆಯ ಕಡತಗಳೊಳಗೆ ಚೂರುಪಾರು ಮಾತುಗಳು
ಅಂದಗೆಟ್ಟಿರುವ ಈ ಶಬ್ದಗಳಲ್ಲಿಯೇ
ಕಟ್ಟಬಹುದೇ ಕನಸುಗಳನ್ನು?
ಸಹಜ ದಿನಚರಿಯಲ್ಲಿ ನಿಧಾನ ಸುಡುವ ಕನಸುಗಳು
ಎಲ್ಲಿಯೂ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ ಭಗಭಗನೆ ಉರಿವ ಬೆಂಕಿ
ಆಸೆಗಳೂ ಬದುಕುಳಿಯದ ಅಂಟುಮಣ್ಣಲ್ಲಿ
ಇದೋ ಒಂದೇ ಒಂದು ಕಡುಹಸಿರು ಗರಿಕೆ






How beautifully you have evoked the despair and helplessness just through the tone of the poem!!