ನೆನಪು-ನವಿಲುಗರಿ
– ರಘುನಂದನ ಕೆ. ಹೆಗಡೆ
ಅತ್ತಿತ್ತ ಸುತ್ತಮುತ್ತ
ಸುಳಿದಾಡಿ ಈ ಮನಸು
ನೆನಪ ಪುಟ ತಿರುವಲು
ಕಂಡದ್ದು
ಬೆಚ್ಚಗೆ ಮಲಗಿದ್ದ
ನಿನ್ನ ನೆನಪ ನವಿಲುಗರಿ
.
ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕೈ ಬೆಸೆದು
ಬೆರಳ ಎಣಿಸುತ್ತ,
ಮೌನ ಕೊಲ್ಲುತ್ತ
ಸಾಗರ ತೀರದ ಮರಳಲ್ಲಿ
ಮೂಡಿಸಿದ್ದ
ಜೋಡಿಪಾದಗಳ ಗುರುತ
ನುಂಗಿದ್ದು
ಮರಳೋ, ಅಲೆಯೋ
ಇನ್ನೂ ತಿಳಿಯಲಾಗಿಲ್ಲ…!
.
ಮುಳುಗುವ ಸೂರ್ಯನ ನೋಡುತ್ತ
ಬದುಕ ಬೆಸೆವ
ಮಾತಾಡಿದವರಿಗೆ
ಬೆಸೆದ ಕೈ ಬೇರೆಯಾದದ್ದು
ಅರಿವಾಗುವ ಮೊದಲೇ
ಸೂರ್ಯ
ಅಸ್ತಮಿಸಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದ…
.
ಈಗ,
ಮತ್ತದೇ ತೀರದಲ್ಲಿ
ಹಜ್ಜೆ ಹುಡುಕಿದರೆ;
ಗೆಜ್ಜೆ ಕಟ್ಟಿದ ಪಾದ
ಎಲ್ಲೋ ಮಾಯ,
ಎಷ್ಟು ಎಣಿಸಿದರೂ
ಲೆಕ್ಕಕ್ಕೆ ಸಿಗುವುದು
ಐದೇ ಬೆರಳು…!!
.
ನವಿಲು ಮರೆತ ನವಿಲುಗರಿಯ
ನೆನಪ ಹೊತ್ತಿಗೆಯಲ್ಲಿ
ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟು
ಮತ್ತದೇ ಸಾಗರ ತೀರಕ್ಕೆ
ಸಾಗುತ್ತೇನೆ ಸದಾ
ಬೆಸೆಯಲಾರದ ಬೆರಳುಗಳ ಹುಡುಕಿ.
ನವಿಲು ಮರೆತ ನವಿಲುಗರಿ….ಅದ್ಬುತವಾದ ಸಾಲು…..ರಘುನಂದನ್ ಥ್ಯಾಂಕ್ಸ್
ಮಧುರ ಸಾಲುಗಳು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಓದೆನ್ನುತ್ತವೆ… ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ
ಜೋಡಿಪಾದಗಳ ಗುರುತ
ನುಂಗಿದ್ದು
ಮರಳೋ, ಅಲೆಯೋ
ಇನ್ನೂ ತಿಳಿಯಲಾಗಿಲ್ಲ…! …idu tumba ishta aythu 🙂
ಸುಂದರ ಸಾಲುಗಳು
ಇಷ್ಟವಾಯಿತು…ಭಾವ ಬರಹ…
wow!!