ಶರತ್ಕಾಲದ ಒಂದು ದಿನ

-ರಮೇಶ್ ಗೋನಾಳ್

ಅವಳಿಲ್ಲದ ಸಂಜೆ
ಬಲುಬೇಸರ
ಬಲುಭಾರ ಮನದ ತುಮುಲ
ಮಹಾ ಯುದ್ದಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಘನಘೋರ
ಅವಳ ಕಿರು ನಗು
ಪಿಸು ಮಾತಿಗೆ
ಚುಕ್ಕಿ-ತಾರೆಗಳ ದಂತಗಳಿಂದ ಚಿಮ್ಮುವುದು ಒಲವಿನ
ಹೂ ನಗೆಯು

ಆ…! ಶರತ್ಕಾಲ
ಸುತ್ತಲೂ ಕಾರ್ಗತ್ತಲು ಆವರಿಸಿ
ಬಿರುಗಾಳಿ ಬೀಸುತಲಿರಲು
ಸ್ವಪ್ನ ಕಾರ್ಮೋಡವ ಚದುರಿಸಿ
ಮಳೆಹನಿಯಾಗಿ ಬಂದಳು…
ತುಸು ತಂಗಾಳಿ ಸೂಸಿ
ಬಲುದೂರ ಹೋದಳು

ಧವಳ ಕಾಂತಿಯ ಹವಳ ಅವಳು…!
ಕಂಡು ಕಾಣದಂತೆ ಮರಿಚಿಕೆಯಾದಳು
ಆಗಾಗ
ಸ್ಮೃತಿಪಟಲದಲ್ಲಿ ಮಿಂಚಂತೆ ಹೊಳೆವವಳು
ಕಾಮನಬಿಲ್ಲಿನಂತೆ
ಅರೆಕ್ಷಣವೇ ಮರೆಯಾದವಳು

ಹೇ… ಕವಿದ ಕಾರ್ಮೋಡವೇ
ಧರೆಗಿಳಿದು ಬಿಡು ನೀನೊಮ್ಮೆ
ಎದೆಗೆರಗಿ ಹೋದವಳ ನೆನೆದು
ಯಾರಿಗೂ ಕಾಣದಂತೆ
ಅಳಬೇಕಿದೆ ನಾನೊಮ್ಮೆ !