ಅಂಧ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಬದಲಿ ಬರಹಗಾರರಾಗಿ ಹೋದಾಗಿನ ತಮ್ಮ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ಸುಧಾ ಸುಮಾಕಿರಣ್ ಬರೆದಿದ್ದರು. (ಆ ಲೇಖನ ಇಲ್ಲಿದೆ.)

ಆ ಲೇಖನಕ್ಕೆ ತುಂಬಾ ಒಳ್ಳೆಯ ಸ್ಪಂದನ ಬಂತು. ಈ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಹೇಗೆ ಎದುರಿಸಬಹುದು ಎಂದು ಪಂಡಿತಾರಾಧ್ಯರು ಬರೆದರು.

ಆಮೇಲೆ ನಾಗರಾಜ್ ಎನ್ನುವವರು ತಮ್ಮ ಅಂಧತ್ವಕ್ಕೆ ಸಡ್ಡು ಹೊಡೆದು ನಿಂತ ಬಗೆಯನ್ನು ಬರೆದರು. ಅವರ ಮನೋಭಾವಕ್ಕೆ ನಮ್ಮ ಸಲಾಂ.

ಅವರು ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸಿದ ರೀತಿ ಇನ್ನೂ ಹಲವು ಮನಗಳಲ್ಲಿ ಆ ಮನೋಭಾವವನ್ನು ಬಿತ್ತಬಹುದು ಎಂದು ಅದನ್ನು ಒಂದು ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿ ಪ್ರಕಟಿಸದೆ, ಲೇಖನವಾಗಿ ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ.

ನಿಮ್ಮ ಮೆಚ್ಚುನುಡಿ ಅವರ ಬೆನ್ನು ತಟ್ಟಲಿ.

***

ಇಂತಹ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹದ ಮಾತುಗಳೇ ನಾನು ಸಕಾರಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಚಿಂತಿಸಲು ಪ್ರೇರಣೆಯಾಗಿದೆ

ನಾಗರಾಜ ಪಿ ವಿ

ಮೊದಲ ಬಾರಿ  scribe ಆಗಿ ಹೋಗಿದ್ದೆ ಎಂಬ ತಲೆಬರಹದಲ್ಲಿ ಸುಮಾ ಸುಧಾಕಿರಣ್ ರವರ ಬರವಣಿಗೆಗೆ ನಾಗರಾಜ ಪಿ ವಿ ಧನ್ಯವಾದ ಸೂಚಿಸಿದ್ದಲ್ಲದೆ ಈಗ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಜೀವನದ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಸುಧಾಕಿರಣ್ ರವರಿಗೆ ಧನ್ಯವಾದವನ್ನೂ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ಮೊದಲು ನಾಗರಾಜೆ ಪಿ ವಿ ಯವರ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ನಂತರ ಅವರ ಕೆಲವು ಕಳೆದ ಘಟನೆಗಳು ನೆನಪುಗಳಿವೆ ಅವಧಿ ಆಪ್ತರಿಗೆ
ಗೌರವಾನ್ವಿತ ಸುಮ ಸುಧಾಕಿರಣ್ರವರೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ತಾವು ಅಂಧರಿಗೆ ಸಹಾಯಕ ಬರಹಗಾರರಾಗಿ ಹೋಗಿ ಅಲ್ಲಿ ತಮಗಾದ ಅನುಭವದ ಕುರಿತು ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಹಂಚಿಕೊಂಡ ವಿಚಾರವನ್ನು ನನ್ನ ಪೂಜ್ಯನೀಯ ಗುರುವರ್ಯರಾದ ಪಂಡಿತಾರಾಧ್ಯರು ನಾನು ಮೈಸೂರಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದಾಗ ತಮ್ಮ ಬರವಣಿಗೆಯನ್ನು ಓದಿ ಹೇಳಿದರು. ಅದನ್ನು ಓದಿಸಿಕೊಂಡಾಗ ತಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಅತೀವ ಗೌರವಯುತವಾದ ಭಾವನೆ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಮೂಡಿದೆ, ಆ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ತಮ್ಮನ್ನು ಗೌರವಾನ್ವಿತರೆಂದು ಸಂಭೋಧಿಸಿರುವೆ. ಹೀಗೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಗೌರವಿಸಲು ಕಾರಣ ದೃಷ್ಟಿ ಚೇತನರ ಕುರಿತಾಗಿ ತಮಗಿರುವ ಕಾಳಜಿ ನಿಜಕ್ಕೂ ಸ್ತುತ್ಯಾರ್ಹ. ಬರೆಯುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ತಾವು ಎದುರಿಸಿದ ಸವಾಲುಗಳು, ಮಾನಸೀಕವೇದನೆಯನ್ನು ನಾನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲೆ. ನಾನು ತಮ್ಮ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯನ್ನು ತುಂಬು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಸ್ವಾಗತಿಸುತ್ತೇನೆ. ತಾವು ಓರ್ವ ಅಂಧನಿಗೆ ಸಹಾಯಕ ಬರಹಗಾರರಾಗಿ ಹೋಗುವುದು ಒಂದು ಸಾರ್ಥಕ ಕಾರ್ಯ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ ಹೋದರೆ ಅಲ್ಲಿ ತಮಗೆ ನಿರಾಶೆಯಾಗಿರುವುದಕ್ಕೆ ವಯಕ್ತಿಕವಾಗಿ ನಾನು ವಿಶಾಧಿಸುತ್ತೇನೆ. ತಮ್ಮ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ನ್ಯಾಯ ದೊರಕಿಸಿಕೊಡುವಲ್ಲಿ ವಿಫಲನಾದೆನಲ್ಲ ಎಂಬುವುದನ್ನು ಕೊನೆಗೆ ಕಣ್ಣೀರು ಹಾಕುವ ಮುಖೇನ ತಾವು ತೀವ್ರವಾದ ಭಾವುಕರೆಂದು ತಿಳಿಯಿತು.
ತಮಗೆ ಶ್ರೀನಿವಾಸ್ರವರು ಅಂದರು ಎದುರಿಸುವ ಸಮಸ್ಯೆ ಹಾಗು ಸವಾಲುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಈಗಾಗಲೇ ಅವರ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ ನನ್ನ ಗುರುಗಳಾದ ಪಂಡಿತಾರಾಧ್ಯರು ಸವಾಲುಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಮೆಟ್ಟಿ ನಿಲ್ಲಬಹುದೆಂಬ ದೃಷ್ಟಾಂತವನ್ನು ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ತಿಳಿಸಿದರೂ ನಾನು ತಮ್ಮ ಮುಂದೆ ಕೆಲವು ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸಬಯಸುತ್ತೇನೆ.
1. ಇಂದಿನ ತಾಂತ್ರಿಕ ಯುಗವು ಅಂಧರು ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಸ್ವಾವಲಂಬಿಯಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಿದೆ. ಅದನ್ನು ಸದ್ಬಳಕೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವಲ್ಲಿ ಅಂಧರು ಮುಂದಾಗಬೇಕು.
2. ತೊಂದರೆ, ಸಮಸ್ಯೆ, ಹಾಗು ಸವಾಲುಗಳು ಯಾರನ್ನು ಬಿಟ್ಟಿವೆ. ಇವುಗಳಿಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯರು ಹಾಗು ವಿಶೇಷ ಚೇತನರು ಎಂಬ ಭೇಧವಿಲ್ಲ. ನನಗೆ ಸಮಸ್ಯೆ ಇದೆ, ನಾನು ಅದನ್ನು ಎದುರಿಸಲಾರೆಎಂಬ ಅಸಹಾಯಕತೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಸವಾಲಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಮೆಟ್ಟಿನಿಲ್ಲುವ ಧೈರ್ಯ ಮಾಡಬೇಕು.
3. ನಮ್ಮ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ಕೊರಗುವುದಾಗಲಿ, ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ದೂರುವುದಾಗಲಿ ಮಾಡದೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸುವುದರತ್ತ ಗಮನಹರಿಸಬೇಕು.
4. ಆ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಲು ನನಗೆ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲವೆಂದಮೇಲೆ ಅನವಷ್ಯಕವಾಗಿ ಆ ಕೆಲಸದತ್ತ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುವುದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಅರ್ಥವಿದೆ. ಒಂದುವೇಳೆ ಅದೃಷ್ಟದಿಂದ ಅದು ಲಭಿಸಿದರೂ ಅದನ್ನು ನಾನು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ನಿರ್ವಹಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವೇ?
5. ಸಮಾಜ, ಶಾಲಾ ಕಾಲೇಜು ಹಾಗು ವಿವಿಯ ಶಿಕ್ಷಕರು, ನಿಮ್ಮಂಥ ಸಹೃದಯಿಗಳು ವಿಶೇಷ ಚೇತನರನ್ನು ಸಮಾಜದ ಮುಖ್ಯವಾಹಿನಿಗೆ ತರಬೇಕು ಎಂದು ಚಿಂತಿಸಿ ಸಹಾಯ ಹಸ್ತವನ್ನು ಚಾಚಿದಾಗ ಅದನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಕೌಶಲವನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.
6. ನಾನು ತೆರದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಹೇಳುವುದಾದರೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ಮಕ್ಕಳಿಗಿಂತ ವಿಶೇಷ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸೌಲಭ್ಯ ಹಾಗು ಸಹಕಾರ ದೊರೆಯುತ್ತಿವೆ. ಆದರೆ ಅದನ್ನು ಅಂಧರು ಸಮರ್ಥವಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವಲ್ಲಿ ವಿಫಲರಾಗಿ ತಮ್ಮ ಅಸಹಾಯಕತೆಯೊಂದಿಗೆ ಉಡಾಫೆಯ ಸಬೂಬುಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ನುಣಿಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
7. ಸುಮಾರವರೆ ತಾವು ನನ್ನ ಗುರುಗಳನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ನಿಮ್ಮಂಥ ಗುರುಗಳಿದ್ದರೆ ಇವರ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ಪರಿಹಾರವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಬಹುದು ಎಂಬರ್ಥದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿರುವಿರಿ. ಇಂತಹ ಗುರುಗಳಾಗಲಿ, ನಿಮ್ಮಂಥ ಸಹೃದಯಿಗಳಾಗಲಿ ಎಲ್ಲೆಡೆಯೂ ಸಿಗುತ್ತಾರೆ. ಅಂತವರ ನೆರವನ್ನು ಸಮರ್ಥವಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಅದಕ್ಕೆ ನಾನೇ ಜ್ವಲಂತ ನಿದರ್ಶನ.
8.ಇದು ನನ್ನಉತ್ಪ್ರೇಕ್ಷೆಯ ಮಾತಲ್ಲ. ನಾನು K. P. S. C. ನಡೆಸಿದ S D A, F D A, ಹಾಗು K A S ನಂತಹ ಸ್ಪರ್ಧಾತ್ಮಕ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ genral merit ನಲ್ಲಿ ಆಯ್ಕೆಯಾಗಲು ನನ್ನ ಗುರುಗಳ ಹಾಗು ವಸುಮಥಿ ಎಂಬ ನಿವೃತ್ತ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಉದ್ಯೋಗಿಯವರು ನಿರಂತರವಾಗಿ ನನಗೆ ಓದಿಕೊಟ್ಟು ಸದಾ ನನ್ನನ್ನು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಿ ನನ್ನ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ಕಾರಣವಾದರು. ಇವರ ನೆರವಿನಿಂದಲೇ ನಾನು U G C ನಡೆಸುವ N E T ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ J R F ನೊಂದಿಗೆ ಉತ್ತೀರ್ಣನಾದೆ.
9. ನಾವು ಯಾವ ಕೆಲಸವನ್ನೇ ಮಾಡಲಿ ಮೊದಲು ಆಸಕ್ತಿ ಇರಬೇಕು, ಆ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಚಿಂತನೆ ಮಾಡಬೇಕು. ನನಗೆ ಶಿಕ್ಷಣ ರಂಗದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿ ಇದ್ದರಿಂದ ಬರವಣಿಗೆಯನ್ನು ನಾನೇ ಬರೆಯುವಂತಾದರೆ ಹೇಗೆ ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿ ಗಣಕದಲ್ಲಿ ಬರೆಯುವುದನ್ನು ರೂಢಿಸಿಕೊಂಡೆ.
10. ಹಾಗೆಂದು ನಾನೇ ಶ್ರೇಷ್ಟ ಎಂಬ ಬಿಗುಮಾನವಲ್ಲ, ನಮ್ಮಿಂದಾಗುವ ಕೆಲಸದ ಕಡೆಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಶ್ರಮವಹಿಸಿ ದುಡಿದರೆ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಯಶಸ್ಸು ಗಳಿಸಬಲ್ಲೆವು ಎಂಬ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ.
ಇದಕ್ಕೆ ತಮ್ಮ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ತಿಳಿಸುವಿರ
ಇಂತಿ ತಮ್ಮ ವಿಶ್ವಾಸಿ
ನಾಗರಾಜ ಪಿ. ವಿ.
ಇನ್ನು ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆಯುವುದಾದರೆ.
My name is Nagraja P V. I was born on 10th October 1986 in a small town Siriguppa, Bellary District of Karnataka State. My father late V. Pampanna Gowda was a farmer working on five acres of land which he owned. My mother Sharadamma is a tailor, working for an N.G.O.
Of the five children we siblings are, my younger brother and I are visually impaired. My sisters however, fortunately have no problem with their vision. I was born partially blind with vision less than 50. My mother had me admitted to a regular school Vijay Mary School, Siriguppa , where I completed my Primary education. However by the age of ten I went completely blind. My mother admitted me to a special school, Government. Boys Blind School, Hubli, where I had to start all over again from the first standard.
I completed my seventh standard in 2003 from the same school and secured 89% in the public examination, standing first in my school. For my High School education I joined Arroda Education Society in Hubli, which is an institution run by an N.G.O. I completed my SSLC in 2006 , securing 86.24% and stood First in the division of Hubli, in the Special Schools Category.
As a student I took part in a drama “Manku Buddhigalu” for which I won the best actor award and I deem it an honour that I received the prize from none other than the late Gangu Bai Hangal.
I joined directly the II PUC course as an external student , as I had already lost four years in Primary School. I went on to secure 80%. It was during the same period that I did my bit of social work by helping admit some Blind students to school . This was spotted and highlighted by a local newspaper, which in turn was seen and read by the then Secretary to the Governor of Karnataka, His Excellency T.N. Chaturvedi, in 2007. He  recommended me for the Governor’s award for both my academic excellence as well as my mite to social work. When I received the award , I replied in a short speech which I believe was appreciated , because he came over and told me that if I wanted to shine I must pursue my higher education at Maharaja’s College, Mysore, of which he too was an alumnus.
Heeding his suggestion I joined Maharaja’s College, a constituent college of the University of Mysore. I opted for History, Kannada and Linguistics.
I had a fruitful and enriching experience and took part in extra curricular activities. I picked up many prizes in Kannada Debate Competitions as well as other competitions which were oral in nature. I completed my BA in 2010 securing an aggregate of 70.5% . I won the Javarae Gowda Gold Medal for securing the highest marks in Linguistics, securing 87%. The same year I joined the MA (Kannada) course in the University of Mysore, IKS , and passed with an aggregate of 88.24% . at the same year I got third rank of all the kannada deportments of Mysore university. I must mention that I am the first student in the history of the University of Mysore and in Karnataka State to write my examinations without the aid of a scribe.
Instead, I used technology like NVDA, e speak , JAWS and so on. This enabled my examiners to read what I wrote.
Having completed my Master’s I now started appearing for FDA ,SDA and KAS competitive examinations. I passed both FDA and SDA examinations and cleared the KAS mains too. Currently I am working as a First Division Assistant in Siriguppa Government Hospital.
I cleard for NET as well as J R F examinations to make me eligible to teach in a college. I also intend pursuing my Ph.D, shortly. Topic was “pampana kaavyagalalli prabhutvada parikalpane”
My contact number is 9620169867.
My e mail id is nagrajvarapet@gmail.com
Thank you.
Nagraja P V.