ಭ್ರೂಣ ಭಾಷ್ಯ
– ನರೇಶ್ ಮಯ್ಯ
ತುಂಬು ತಿಂಗಳ ಬೆಳಕಲ್ಲಿ
ಆ ರಾತ್ರಿ ಸುಖಿಸಿದ್ದ ಅದೇ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ
ಇನ್ನೂ ಚೆಲ್ಲಿಕೊಂಡಿವೆ ನಮ್ಮೀರ್ವರ ನಗ್ನ ನಾಚಿಕೆಗಳು.
ಆ ಅಹೋರಾತ್ರಿ ಅರೆಬೆಂದ ನನ್ನ ಮನವ
ನಿನ್ನತ್ತ ಬಿಸುಟಿದ್ದೆನಲ್ಲ
ಅದಿನ್ನೂ ನತರ್ಿಸುತ್ತಲೇ ಇದೆ
ನಗುಮೊಗವನ್ನೊತ್ತು
ಅದೇ ಆ ನಸುಗತ್ತಲಲ್ಲಿ.
ಬಿಸಿಯುಸಿರ ಭ್ರಾಂತಿಯೋ
ಭೀಭತ್ಸ್ಯ ಹತ್ಯೆಯೋ
ಅಂತೂ ಕಾರಣವೊಂದಾಯಿತು
ಈ ತಾಯ ಬಸಿರ ಬ್ರೂಣಕ್ಕೆ.
ಸುಖಿಸಿಲ್ಲ
ಅಹಹಾ. . ಸಖೀ. . ಎಂದೆ
ಬೆಂದೂ ಕಾಯಲಿಲ್ಲವೆಂದೆ ಏಕೆಂಬೆ?
ಒಳತಳದ ತುದಿಯೊಳಗೆ
ಇನ್ನೂ ಕಾದುಕೂತಿದೆ
ಕರಿದೊಗಲ ಕ್ರೂರ ಕೆಂಕಾಳಿ
ಮಾಂಕಾಳಿ ಮೂದೇವಿ ಮಾರಿ.
ಬಯಸುತ್ತೀಯಾ ಇನ್ನೂ ?
ಅದೇ ಆ ಸುಖದ
ಸಖನೊಡನೆ ಕಂಡ ಆ ಅದ್ಭುತದ
ಮತ್ತೊಂದು ಮಿಲನ
ಎಚ್ಚರಿಕೆ !
ಅಪ್ಪಂದಿರೆಲ್ಲ
ಅಮ್ಮನ ಅರೆನಗ್ನಗೊಳಿಸಿ
ಹಾಲೆರೆದ ಅವಳದೇ ಆ ಎದೆಯನ್ನು
ಚಪ್ಪರಿಸಿ ತಿನುವನಕ
ನಿನಗಿಲ್ಲ ಆಸೆಗೂ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ.
ಏಕೆಂದರೆ
ನೀನು ಈ ಮಣ್ಣ ಮಗು.
ನಾನೂ.
ಅದಕ್ಕೆ ಈ ತೆರಿಗೆ
ತೆರುತ್ತಲೇ ಇರಬೇಕು
ಜನ್ಮಾಂತರ.
]]>
ಭ್ರೂಣ ಭಾಷ್ಯ – ನರೇಶ್ ಮಯ್ಯ ಕವಿತೆ
ನಿಮಗೆ ಇವೂ ಇಷ್ಟವಾಗಬಹುದು…





Very nice Katu Satyad Matidu,
E Kahi Stay Ariyuvad ellarigu idu Nitya
Ambekar Pramod
ಹೀಗೊಂದು ಗಾಢ ಕವಿತೆ!
oh. NAresh, it is a heart touching poem, wondrfull really.
there is command on both feeling and rythm of peom.
congrats