ಇವತ್ತು ಶುಕ್ರವಾರವೋ
ಶನಿವಾರವೋ
ಹಗಲಿಗೆ ಹೆಸರಿಲ್ಲ.
—
ನಿರಂತರ ಉರಿಯುವ ಸೂರ್ಯನಿಗೆ
ಸವಾಲು
ಡಿಸೆಂಬರ್ ಚಳಿ.
ಬೆಟ್ಟದ ತಪ್ಪಲಲ್ಲಿ
ಅವಳು ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ
ಕಿರುದಾರಿಯ ಉದ್ದಕ್ಕೂ
ಮಂಜು ಮುಂಜಾನೆ.
—
ಹಿಮದಂತೆ ಹೊದ್ದು
ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿದ್ದ
ಅವಳು.
ಅವಳೂ?
ಅವಳೇ?
ಅವಳಾ?
ಅವಳ ನೆನಪಿಗೆ
ಶಿಶಿರದಲ್ಲಿ ಚಾತುರ್ಮಾಸ. ತಲೆ ಬೋಳಿಸಿಕೊಂಡು
ಒಳಸೇರಿದರೆ ನಾಲ್ಕು ತಿಂಗಳು
ದಿವಂಗತ.
ಹೊರಬರುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಸಂಸ್ಕಾರ
ಉತ್ತರಾಯಣ, ಓಂ ಣಮೋ
ಮಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಮದುಮಗಳು.
—
ನಾನು ಸುಮ್ಮನೆ ನೋಡುತ್ತಾ
ಕೂತಿದ್ದೇನೆ.
ಹಳದಿ ಬಣ್ಣದ ಎಲೆಯೊಂದು
ಹಗುರ ನೆಲಕ್ಕಿಳಿಯಿತು.
ನೀಲಿ ಬಣ್ಣದ ಹಕ್ಕಿಯೊಂದು
ಅದನ್ನು ಸುಮ್ಮನೆ ಕುಕ್ಕಿತು.
ತನ್ನ ಅವಿವೇಕಕ್ಕೆ ತಾನೇ ನಕ್ಕು
ಎಲ್ಲಿಗೋ ಹಾರಿಹೋಯಿತು.
—
ಹಾರಲಾರದ, ಮೀರಲಾರದ, ದಾಟಲಾರದ
ನನ್ನ ಮುಂದೆ
ದಾಂಪತ್ಯದ ಹೊಸಿಲು.
ದೂರದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿ
ಬೆಚ್ಚಗೆನಿಸುತ್ತಿದೆ.
ಅವಳು
ಎಳೆಬಿಸಿಲು
ಸೊಗಸಾಗಿದೆ ಮಾಗಿಯ ಹಾಗೆ ಕೊರೆವ ಕವನ
ಎಳೆ ಬಿಸಿಲ ಹಿಡಿವ
ಸಾರ್ಥಕ ಪ್ರಯತ್ನ.
ತುಂಬ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ.
Your poems are always filled wid allusions,
either to mythology or history or other
literary works.
They make us go back, loiter there for a while,
think from there and get lost. iShTa aaythu.
kelavu saalugaLannu matte matte OdikonDe.
kavite chenda ide. kavitheya hage iruvu chitra kooda chenda untu. decemberna cheliyalli padya, padyada thara iruva chitra nodi hai anisithu
tumbaa sundara pratimegalu