ಆರ್.ಬಿ. ಗುರುಬಸವರಾಜ ಅವರು ವಿಜಯನಗರ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಹಗರಿಬೊಮ್ಮನಹಳ್ಳಿ ತಾಲೂಕಿನ ಬಸರಕೋಡು ಸರಕಾರಿ ಪ್ರೌಢಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಆಂಗ್ಲ ಭಾಷಾ ಶಿಕ್ಷಕರಾಗಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಎಂ.ಎ. ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಮತ್ತು ಪತ್ರಿಕೋಧ್ಯಮ ಹಾಗೂ ಬಿ.ಇಡಿ ಪದವೀಧರರು. ಬೋಧನೆಯ ಜೊತೆಗೆ ಸಾಹಿತ್ಯ ಮತ್ತು ವಿಜ್ಞಾನ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ತಮ್ಮನ್ನು ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಇವರು ೨೦ಕ್ಕೂ ಅಧಿಕ ಕೃತಿಗಳನ್ನು ರಚಿಸಿದ್ದಾರೆ. ರಾಜ್ಯ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಸಂಪನ್ಮೂಲ ವ್ಯಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಅಂಕಣಕಾರ.

ಕೃತಕ ಬುದ್ಧಿಮತ್ತೆಯು ಮನುಷ್ಯನ ಆಲೋಚನೆ ಮತ್ತು ಸೃಜನಶೀಲತೆಯ ಮೇಲಿನ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿಡುವ ಇವರ ‘ಮ್ಯೂಸ್: ಅಂತಿಮ ಅಧ್ಯಾಯ’ ಕಾದಂಬರಿ ಇದೀಗ ಧೈನಿಕ ಧಾರಾವಾಹಿಯಾಗಿ ಪ್ರಕಟಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆ.

ಭಾಗ – ೧೧

ಬೆಳಗಿನ ಬೆಳಕು ಕಿಟಕಿಯ ಪರದೆಯ ಸೀಳಿನಿಂದ ಕೋಣೆಯೊಳಗೆ ಹರಿದುಬರುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಈಶಾನ್‌ನ ಗಮನ ಮೊಬೈಲ್ ಪರದೆಯ ಮೇಲಿದ್ದ ಇಮೇಲ್‌ನಿಂದ ಸರಿಯಲಿಲ್ಲ.

“ನೀವು ಮ್ಯೂಸ್ ಅನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದ್ದೀರಿ ಎಂದುಕೊ೦ಡಿದ್ದೀರಿ. ಆದರೆ ಅನಿರುದ್ಧನನ್ನು ನೀವು ಕೊನೆಯದಾಗಿ ಭೇಟಿಯಾದ ದಿನದ ದಾಖಲೆ ಇನ್ನೂ ನಿಮ್ಮ ಹಳೆಯ ಕಡತದಲ್ಲಿದೆ. ಅದನ್ನು ತೆರೆಯಿರಿಆದರೆ ಈ ಬಾರಿ, ಕೊನೆಯಪುಟವನ್ನುಮಾತ್ರ ಓದಬೇಡಿ.”ಆ ಸಂದೇಶದ ಕೊನೆಯ ಸಾಲು ಅವನನ್ನು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ತನ್ನ ಹಳೆಯ ಕಡತಗಳಲ್ಲಿ ಏನಿದೆ ಎಂಬುದು ತನಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ನೆನಪಿಲ್ಲ. ಹಾಗಿರುವಾಗ ಅಪರಿಚಿತನೊಬ್ಬನಿಗೆ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಗೆ ತಿಳಿದಿತ್ತು? ಅದು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಯಾರಾದರೂ ಕಳುಹಿಸಿದ ಸಂದೇಶವೇ, ಅಥವಾ ಮ್ಯೂಸ್‌ನಿಂದ ಬಂದ ಮತ್ತೊಂದು ಅಧಿಸೂಚನೆಯೇ?
ಅವನು ಇಮೇಲ್‌ನ ತಾಂತ್ರಿಕ ವಿವರಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿದ. ಕಳುಹಿಸಿದವರ ವಿಳಾಸ ತಾತ್ಕಾಲಿಕವಾಗಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ವಿಳಾಸದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಸಂದೇಶದ ಮೂಲವನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು ಬೇಕಾದ ಕೆಲವು ವಿವರಗಳು ಲಭ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಇಮೇಲ್ ಅವನ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಖಾತೆಗೆ ತಲುಪಿತ್ತು.

ಅವನಿಗೆ ಎರಡು ಸಾಧ್ಯತೆಗಳು ಕಂಡವು. ಯಾರಾದರೂ ಅವನ ಇಮೇಲ್ ಖಾತೆಗೆ ಪ್ರವೇಶ ಹೊಂದಿರಬಹುದು. ಅಥವಾ ಮ್ಯೂಸ್ ಸ್ಥಾಪನೆಯಾದಾಗ ಅವನ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್‌ನಲ್ಲಿದ್ದ ಮಾಹಿತಿಗೆ ಪ್ರವೇಶ ಪಡೆದಿರಬಹುದು.ಯಾವುದೇ ಸಾಧ್ಯತೆಯೂ ಸಮಾಧಾನಕರವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವನು ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತನಿಗೆ ಸಂದೇಶ ಕಳುಹಿಸಿ, ಇಮೇಲ್‌ನ ವಿವರಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸುವಂತೆ ಕೇಳಿದ. ನಂತರ ಹಳೆಯ ಲ್ಯಾಪ್‌ಟಾಪ್ ಆನ್ ಮಾಡಿದ. ಈ ಬಾರಿ ಆತುರಪಡಲಿಲ್ಲ.ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಪತ್ರ, ಅನಿರುದ್ಧನ ತಾಯಿಯ ಪತ್ರ ಮತ್ತು ಹಳೆಯ ಛಾಯಾಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಮೇಜಿನ ಮೇಲೆ ಜೋಡಿಸಿದ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವಸ್ತುವಿನಲ್ಲಿಯೂ ಒಂದು ತುಣುಕು ಮಾಹಿತಿ ಇತ್ತು. ಆದರೆ ಅವುಗಳನ್ನು ಒಂದೇ ಕಥೆಯಾಗಿ ಜೋಡಿಸುವ ಮೊದಲು, ಯಾವುದು ಖಚಿತವಾದ ಸಂಗತಿ ಮತ್ತು ಯಾವುದು ತನ್ನ ಊಹೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸಬೇಕೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ.

ತಂದೆಯ ಪತ್ರದಲ್ಲಿ ಅನಿರುದ್ಧನ ಬಗ್ಗೆ ಉಲ್ಲೇಖವಿತ್ತು.ಅನಿರುದ್ಧನ ತಾಯಿಯ ಪತ್ರದಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರು ಹುಡುಗರು ಬರೆದಿದ್ದ ಕಥೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಆತಂಕವಿತ್ತು. ಹಳೆಯ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್‌ನಲ್ಲಿ “ನಾನು ಬರೆದದ್ದಲ್ಲ” ಎಂಬ ಕಡತವಿತ್ತು.ಮತ್ತು ಈಗ ಅಪರಿಚಿತನೊಬ್ಬ ಆ ಕಡತದ ಕೊನೆಯ ಪುಟವನ್ನು ತೆರೆಯಬಾರದೆಂದು ಎಚ್ಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದ.ಇವೆಲ್ಲವೂ ಪರಸ್ಪರ ಸಂಬ೦ಧ ಹೊಂದಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಆ ಸಂಬ೦ಧವೇನು ಎಂಬುದು ಇನ್ನೂ ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ.
ಈಶಾನ್ ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತನಿಂದ ಉತ್ತರ ಬರುವವರೆಗೆ ಕಾಯದೆ, ಹಳೆಯ ಕಡತವನ್ನು ಮರುಪಡೆಯುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಆರಂಭಿಸಿದ.“ನಾನು ಬರೆದದ್ದಲ್ಲ” ಎಂಬ ಕಡತವನ್ನು ತೆರೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದಾಗ ಅದು ಖಾಲಿಯಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿತ್ತು. ಆದರೆ ಕಡತದ ಗಾತ್ರ ಮತ್ತು ಅದರಲ್ಲಿದ್ದ ಹಳೆಯ ಮಾಹಿತಿಯ ಗುರುತುಗಳು, ಹಿಂದೆ ಅದರಲ್ಲಿ ಪಠ್ಯವಿದ್ದಿರಬಹುದೆಂದು ಸೂಚಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.

ಈಶಾನ್‌ಗೆ ತಾಂತ್ರಿಕ ಪರಿಣತಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಕಡತವನ್ನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ಬದಲಾಯಿಸುವುದು ಅಥವಾ ಅಳಿಸುವುದು ಸರಿಯಲ್ಲವೆಂದು ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿದಿತ್ತು. ಆದ್ದರಿಂದ ಮೊದಲು ಅದರ ನಕಲೊಂದನ್ನು ಬೇರೆ ಸಾಧನಕ್ಕೆ ಉಳಿಸಿದ. ನಂತರ ಮೂಲ ಕಡತವನ್ನು ಮುಟ್ಟದೆ, ನಕಲಿನ ಮೇಲೆ ಪ್ರಯೋಗಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದ.

ಹಳೆಯ ಕಡತವನ್ನು ತೆರೆದಾಗ ಅದರೊಳಗೆ ಕೆಲವು ಅಸ್ಪಷ್ಟ ಗುರುತುಗಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡವು. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ದಿನಾಂಕಗಳು, ಅಕ್ಷರಗಳ ತುಣುಕುಗಳು ಮತ್ತು ಕೆಲವು ವಾಕ್ಯಗಳ ಭಾಗಗಳಿದ್ದವು. ಅವನು ಅವುಗಳನ್ನು ಒಂದೊ೦ದಾಗಿ ಗಮನಿಸಿದ. “ಅನಿರುದ್ಧ-ಮೊದಲ ಕರಡು.”“ಈಶಾನ್-ಎರಡನೇ ಭಾಗ.”“ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಬದಲಿಸಬೇಡ.”

ಈ ಸಾಲುಗಳನ್ನು ಓದಿದಾಗ ಅವನಿಗೆ ಬಾಲ್ಯದ ಗ್ರಂಥಾಲಯದ ನೆನಪು ಮತ್ತೆ ಮೂಡಿತು. ಅನಿರುದ್ಧ ತನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ನೋಟ್ಬುಕ್ ನೋಡಿದ. ಇಬ್ಬರೂ ಸೇರಿ ಕಥೆ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಆ ಕಥೆಯ ವಿಷಯವೇನು?ಅವನು ಕಡತದೊಳಗಿನ ಹಳೆಯ ಪಠ್ಯವನ್ನು ಬೇರ್ಪಡಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ. ಕೆಲವು ಭಾಗಗಳು ಅರ್ಥವಿಲ್ಲದ ಅಕ್ಷರಗಳಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡವು. ಇನ್ನೂ ಕೆಲವು ಭಾಗಗಳು ಓದಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವಷ್ಟು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದ್ದವು.
ಒಂದು ವಾಕ್ಯ ಅವನ ಗಮನ ಸೆಳೆಯಿತು.“ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ನೆನಪನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬದಲಾಯಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಅವನು ಆ ನೆನಪಿಗೆ ನೀಡುವ ಅರ್ಥವನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಬಹುದು.”

ಈಶಾನ್ ದೀರ್ಘವಾಗಿ ಆ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿದ.ಅದು ಬಾಲಕನೊಬ್ಬನ ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಥೆಯ ವಾಕ್ಯದಂತೆ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಮಕ್ಕಳು ದೊಡ್ಡವರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಓದಿ, ತಮ್ಮದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಆಲೋಚನೆಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಬಹುದಿತ್ತು. ಅದರಿಂದ ಮಾತ್ರ ಯಾವುದೇ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸಲಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.

ಅವನು ಮುಂದಿನ ಸಾಲುಗಳನ್ನು ಓದಿದ.“ನಾವು ಇದನ್ನು ಆಟವೆಂದು ಆರಂಭಿಸಿದ್ದೇವೆ. ಆದರೆ ಈಗ ಕಥೆಯಲ್ಲಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ನಮ್ಮನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ನಾವು ಅವರಿಗೆ ಉತ್ತರ ಕೊಡಬೇಕೇ?”ಇದನ್ನು ಓದುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಅವನ ಬೆನ್ನಿನಲ್ಲಿ ಚಳಿ ಹರಿದಂತಾಯಿತು.ಇದು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ತಾನು ಬರೆದದ್ದೇ? ಅಥವಾ ನಂತರ ಯಾರಾದರೂ ಹಳೆಯ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಬಳಸಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಪಠ್ಯವೇ?ಕಡತದಲ್ಲಿದ್ದ ದಿನಾಂಕವು ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದಿನದ್ದಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ದಿನಾಂಕವನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿತ್ತು. ಅದನ್ನು ಮಾತ್ರ ಆಧಾರವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಸತ್ಯವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸಲು ಆಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.

ಅವನು ಪಠ್ಯದ ಇನ್ನಷ್ಟು ಭಾಗಗಳನ್ನು ಮರುಪಡೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ.ಈ ಬಾರಿ ಪರದೆಯ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ಕಥೆಯ ತುಣುಕು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿತು.“ಅವರು ಶಾಲೆಯ ಹಿಂಭಾಗದಲ್ಲಿದ್ದ ಹಳೆಯ ಕೋಣೆಗೆ ಹೋದರು. ಅಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಮೇಜಿನ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಕಡತವಿತ್ತು. ಅದರ ಮೊದಲ ಪುಟದಲ್ಲಿ ಅವರಿಬ್ಬರ ಹೆಸರುಗಳಿದ್ದವು. ಕೊನೆಯ ಪುಟದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಮೂರನೆಯ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಹೆಸರು ಬರೆಯಲಾಗಿತ್ತು.” ಈಶಾನ್‌ನ ಉಸಿರು ಕ್ಷಣಕಾಲ ನಿಂತ೦ತಾಯಿತು.ಮೂರನೆಯ ವ್ಯಕ್ತಿ.ತನ್ನ ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಕಂಡಿದ್ದ ಅಪರಿಚಿತ ಮುಖವೇ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯದ್ದಾಗಿರಬಹುದೇ? ಅಥವಾ ಇದು ಕೇವಲ ಕಥೆಯೊಳಗಿನ ಪಾತ್ರವೇ? ಅವನು ಮುಂದಿನ ಭಾಗವನ್ನು ತೆರೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ. ಆದರೆ ಕಡತದ ಉಳಿದ ಪಠ್ಯ ಮತ್ತೆ ಅರ್ಥವಿಲ್ಲದ ಸಂಕೇತಗಳಾಗಿ ಬದಲಾಗಿತ್ತು.

ಅವನು ಕುರ್ಚಿಯಿಂದ ಎದ್ದು ಕಿಟಕಿಯ ಬಳಿ ನಿಂತ.ತನ್ನ ನೆನಪುಗಳು ಹಿಂತಿರುಗುತ್ತಿವೆ ಎಂದುಕೊAಡಿದ್ದ. ಆದರೆ ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಅವನು ಓದುತ್ತಿದ್ದದ್ದು ಹಳೆಯ ಕಡತದಲ್ಲಿದ್ದ ವಾಕ್ಯಗಳು. ಅವು ಅವನಿಗೆ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತಿದ್ದವೆಯೇ, ಅಥವಾ ಅವನ ನೆನಪುಗಳಿಗೆ ಹೊಸ ಅರ್ಥ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದವೆಯೇ?ಈ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಬಹಳ ಮುಖ್ಯವಾಗಿತ್ತು.ಅವನು ತನ್ನನ್ನೇ ಎಚ್ಚರಿಸಿಕೊಂಡ.ಈ ಕಡತವೇ ಸತ್ಯವಲ್ಲ. ಇದು ಸತ್ಯದ ಒಂದು ಸುಳಿವು ಮಾತ್ರ.
ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ವೇಳೆಗೆ ಈಶಾನ್‌ನ ಸ್ನೇಹಿತನಿಂದ ಕರೆ ಬಂತು.“ನೀನು ಕಳುಹಿಸಿದ ಇಮೇಲ್ ವಿವರಗಳನ್ನು ನೋಡಿದೆ,” ಎಂದನು. “ಕಳುಹಿಸಿದವರ ಗುರುತನ್ನು ಖಚಿತಪಡಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಸ್ವಯಂಚಾಲಿತವಾಗಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಿಂದ ಕಳುಹಿಸಿರುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇದೆ. ಅದರಿಂದ ಅದು ಮ್ಯೂಸ್‌ನಿಂದಲೇ ಬಂದಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲು ಆಗುವುದಿಲ್ಲ.”
“ನನ್ನ ಖಾತೆಗೆ ಯಾರಾದರೂ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ್ದಾರೆಯೇ?”
“ನಿನ್ನ ಖಾತೆಯ ಭದ್ರತಾ ವಿವರಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕು. ಮೊದಲು ಪಾಸ್ವರ್ಡ್ ಬದಲಾಯಿಸು. ಎರಡು ಹಂತದ ದೃಢೀಕರಣವನ್ನು ಸಕ್ರಿಯಗೊಳಿಸು. ಅಪರಿಚಿತ ಸಾಧನಗಳಿಗೆ ಪ್ರವೇಶವಿದ್ದರೆ ತೆಗೆದುಹಾಕು. ನಿನ್ನ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್‌ನಲ್ಲಿರುವ ಮ್ಯೂಸ್‌ನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಅಳಿಸುವ ಮೊದಲು ಅದರ ತಾಂತ್ರಿಕ ವಿವರಗಳನ್ನು ದಾಖಲಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಒಳ್ಳೆಯದು.”ಈಶಾನ್ ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡುವುದಾಗಿ ಹೇಳಿದ.

“ಇನ್ನೊಂದು ವಿಷಯ,” ಎಂದು ಸ್ನೇಹಿತ ಮಾತು ಮುಂದುವರಿಸಿದ. “ನೀನು ಹೇಳಿದ ಹಳೆಯ ಕಡತದ ಬಗ್ಗೆ. ಅದು ಯಾವುದೋ ಹಳೆಯ ಬರವಣಿಗೆಯ ಕಡತವಾಗಿದ್ದರೆ, ಅದರಲ್ಲಿದ್ದ ಕೆಲವು ಪಠ್ಯವನ್ನು ಮರುಪಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಬಹುದು. ಆದರೆ ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಪರಿಣಿತರ ನೆರವು ಬೇಕಾಗಬಹುದು. ಅದನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಬೇಡ.”

“ನಾನು ಈಗಾಗಲೇ ಅದರ ನಕಲನ್ನು ಉಳಿಸಿದ್ದೇನೆ.” ಎಂದ.
“ಒಳ್ಳೆಯದು. ಮೂಲವನ್ನು ಹಾಗೆಯೇ ಬಿಡು.” ಎಂದ ಸ್ನೇಹಿತ.
ಕರೆ ಮುಗಿದ ನಂತರ ಈಶಾನ್‌ಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ನೆಮ್ಮದಿಯಾಯಿತು. ತನ್ನ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ತಾಂತ್ರಿಕವಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿತ್ತು. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವಿಚಿತ್ರ ಘಟನೆಯನ್ನೂ ಅತೀಂದ್ರಿಯವೆ೦ದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.ಆದರೆ ಅನಿರುದ್ಧನ ಬಗ್ಗೆ ಇರುವ ಪ್ರಶ್ನೆ ಇನ್ನೂ ಉತ್ತರಿಸಬೇಕಾಗಿತ್ತು.

ಅವನು ಹಳೆಯ ಪತ್ರವನ್ನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಓದಿದ. ಅನಿರುದ್ಧನ ತಾಯಿ ಬರೆದಿದ್ದ ಪತ್ರದಲ್ಲಿ ಅವರಿಬ್ಬರು ಬರೆದ ಕಥೆಯು ಸಾಮಾನ್ಯ ಆಟದಿಂದ ಆರಂಭವಾಗಿ, ನಂತರ ಯಾವುದೋ ಗಂಭೀರ ಪ್ರಯೋಗವಾಗಿ ಬದಲಾಗಿತ್ತು ಎಂಬ ಸುಳಿವು ಇತ್ತು.ಅವರು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಯಾವುದೋ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಪ್ರಯೋಗದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದರೇ?ಅವರ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅದು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗಿತ್ತು?ಬಹುಶಃ ಅನಿರುದ್ಧನಿಗೆ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿ ಹೆಚ್ಚಿರಬಹುದು. ಶಾಲೆಯ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಪ್ರಯೋಗಾಲಯದಲ್ಲಿ ಅವನು ಕೆಲವು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳನ್ನು ರಚಿಸಿರಬಹುದು. ಈಶಾನ್ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಬರೆದಿರಬಹುದು. ಇಬ್ಬರ ಆಸಕ್ತಿಗಳು ಸೇರಿ ಒಂದು ಸರಳ ಪ್ರಯೋಗವಾಗಿ ಆರಂಭವಾಗಿರಬಹುದು.ಆದರೆ ಆ ಪ್ರಯೋಗದಲ್ಲಿ ಮೂರನೆಯ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಹೆಸರು ಹೇಗೆ ಬಂದಿತ್ತು?ಅದನ್ನು ತಿಳಿಯಬೇಕಾದರೆ ಆ ಕಾಲದ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕಿತ್ತು.

ಈಶಾನ್ ತನ್ನ ತಾಯಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಕರೆ ಮಾಡಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ. ಆದರೆ ಅದಕ್ಕೂ ಮೊದಲು ಅನಿರುದ್ಧನ ಹಳೆಯ ವಿಳಾಸಕ್ಕೆ ಸಂಬAಧಿಸಿದ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಹುಡುಕಬೇಕಿತ್ತು. ಅವನು ಇಂಟರ್‌ನೆಟ್‌ನಲ್ಲಿ ಹುಡುಕಿದ. ಹಳೆಯ ದೂರವಾಣಿ ಡೈರೆಕ್ಟರಿಗಳ ಕೆಲವು ಡಿಜಿಟಲ್ ಪ್ರತಿಗಳು ಸಿಕ್ಕವು. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದರಲ್ಲಿ ಅನಿರುದ್ಧನ ಕುಟುಂಬದ ಹೆಸರಿನಂತೆಯೇ ಕಾಣುವ ಒಂದು ದಾಖಲೆ ಇತ್ತು. ವಿಳಾಸ ಬದಲಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅದು ಅದೇ ಕುಟುಂಬವೆAದು ಖಚಿತಪಡಿಸಲು ಸಾಕಷ್ಟು ಮಾಹಿತಿ ಇರಲಿಲ್ಲ.ಅವನು ಆ ವಿವರಗಳನ್ನು ಬರೆದಿಟ್ಟ.

ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಮೊಬೈಲ್ ರಿಂಗಣಿಸಿತು.ಅಪರಿಚಿತ ಸಂಖ್ಯೆ.ಈಶಾನ್ ಕರೆ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ.“ಹಲೋ?”ಕೆಲವು ಕ್ಷಣ ಮೌನ.ನಂತರ ಪುರುಷನೊಬ್ಬನ ಧ್ವನಿ ಕೇಳಿಸಿತು.“ಈಶಾನ್ ಭಟ್ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದೀರಾ?”“ಹೌದು. ಯಾರು ನೀವು?”“ನಾನು ಅನಿರುದ್ಧನ ಹಳೆಯ ಪರಿಚಯಸ್ಥ.” ಈಶಾನ್‌ನ ಬೆರಳುಗಳು ಮೊಬೈಲ್ ಅನ್ನು ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಹಿಡಿದವು.“ಅನಿರುದ್ಧನ ಬಗ್ಗೆ ನಿಮಗೆ ಏನು ಗೊತ್ತು?” ಎಂದ. ಆ ಕಡೆಯಿಂದ ನಿಧಾನವಾದ ಉಸಿರಾಟ ಕೇಳಿಸಿತು.“ನೀವು ಹಳೆಯ ಕಡತವನ್ನು ತೆರೆದಿದ್ದೀರಾ?” ಧ್ವನಿ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿತು. ಈಶಾನ್ ಬೆಚ್ಚಿಬಿದ್ದ.“ಯಾವ ಕಡತ?” ಕೇಳಿದ. “ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತಿದೆ. ನೀವು ಅದನ್ನು ಮತ್ತೆ ತೆರೆದಿದ್ದೀರಿ.” ಆಶ್ಚರ್ಯಗೊಂಡ. “ನೀವು ಯಾರು? ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ನಿಮಗೆ ಹೇಗೆ ಗೊತ್ತು?”ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ತಕ್ಷಣ ಉತ್ತರಿಸಲಿಲ್ಲ.“ನೀವು ಆ ಕಥೆಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ತೆರೆಯಬಾರದಿತ್ತು,” ಎಂದನು ಕೊನೆಗೆ.ಕರೆ ಕಡಿತಗೊಂಡಿತು.

ಈಶಾನ್ ಮೊಬೈಲ್‌ನ್ನು ಕಣ್ಣೆದುರು ತಂದ. ಪರದೆಯ ಮೇಲೆ ಅಪರಿಚಿತ ಸಂಖ್ಯೆಯಿತ್ತು. ಅವನು ತಕ್ಷಣವೇ ಮತ್ತೆ ಕರೆ ಮಾಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ. ಆದರೆ ಸಂಖ್ಯೆ ಸಂಪರ್ಕಕ್ಕೆ ಲಭ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ.ಅವನಿಗೆ ಕೋಪವೂ ಭಯವೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಉಂಟಾದವು.ಇದು ಕೇವಲ ಕಾಕತಾಳೀಯವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಯಾರೋ ಅವನ ಹಳೆಯ ಕಡತಗಳ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿದಿದ್ದರು. ಅವರು ಅನಿರುದ್ಧನನ್ನೂ ತಿಳಿದಿದ್ದರು. ಮತ್ತು ಅವನು ಆ ಕಡತವನ್ನು ತೆರೆಯಬಾರದೆಂದು ಎಚ್ಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.ಆದರೆ ಅವರು ಯಾರು? ಅನಿರುದ್ಧನ ಸ್ನೇಹಿತನೇ? ಹಳೆಯ ಸಂಶೋಧನಾ ಯೋಜನೆಯ ಸದಸ್ಯನೇ? ಅಥವಾ ಮ್ಯೂಸ್‌ನೊಂದಿಗೆ ಸಂಬAಧ ಹೊಂದಿರುವ ಯಾರಾದರೂ ಇರಬಹುದೇ?. ಈಶಾನ್ ತನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಶಾಂತಗೊಳಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ.

ಮೊದಲಿಗೆ ಕರೆ ಬಂದ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ದಾಖಲಿಸಿದ. ನಂತರ ಸಮಯವನ್ನು ಬರೆದಿಟ್ಟ. ಅದಾದ ಮೇಲೆ ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತನಿಗೆ ಕರೆ ಮಾಡಿ, ಈ ಘಟನೆಯನ್ನೂ ತಿಳಿಸಿದ.“ಆ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೋ,” ಎಂದನು ಸ್ನೇಹಿತ. “ಯಾವುದೇ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಮಾಹಿತಿ ಕೊಡಬೇಡ. ಮತ್ತೆ ಕರೆ ಬಂದರೆ ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು ಶಾಂತವಾಗಿ ಮಾತನಾಡು. ಅವರು ನಿನ್ನನ್ನು ಹೆದರಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿರಬಹುದು.”ಈಶಾನ್ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡ. ಆದರೆ ಅವನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಪ್ರಶ್ನೆ ಉಳಿದಿತ್ತು.ತನ್ನ ಹಳೆಯ ಕಡತದಲ್ಲಿ ಏನಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ಹೇಗೆ ತಿಳಿದಿದ್ದ?

ಸಂಜೆ ಆರು ಗಂಟೆಗೆ ಈಶಾನ್ ತನ್ನ ಹಳೆಯ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್‌ನ ಮುಂದೆ ಕುಳಿತಿದ್ದ. ಇಂಟರ್‌ನೆಟ್ ಸಂಪರ್ಕವನ್ನು ಕಡಿತಗೊಳಿಸಿದ್ದ. ಮ್ಯೂಸ್‌ನ್ನು ತೆರೆಯಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತನ ಸಲಹೆಯಂತೆ, ಹಳೆಯ ಕಡತದ ನಕಲನ್ನು ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಅದರಲ್ಲಿದ್ದ ಪಠ್ಯದ ತುಣುಕುಗಳನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ದಾಖಲಿಸುತ್ತಿದ್ದ.ಅವನಿಗೆ ಒಂದು ಹೊಸ ವಿಷಯ ಗಮನಕ್ಕೆ ಬಂತು.ಕಡತದಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಪಠ್ಯಗಳು ಎರಡು ವಿಭಿನ್ನ ರೀತಿಯ ಅಕ್ಷರಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದವು. ಒಂದು ಭಾಗ ಹಳೆಯ ಕನ್ನಡ ಲಿಪಿಯಲ್ಲಿತ್ತು. ಇನ್ನೊಂದು ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಅಕ್ಷರಗಳ ನಡುವೆ ಅನಗತ್ಯ ಅಂತರಗಳು, ಸಂಖ್ಯೆಗಳು ಮತ್ತು ಸಂಕೇತಗಳಿದ್ದವು.ಇದು ಎರಡು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಸಮಯಗಳಲ್ಲಿ ಕಡತವನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸಿರುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತಿತ್ತು.ಅವನು ಆ ಭಾಗಗಳನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸಿದ.

ಮೊದಲ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳ ಕಥೆಯ ತುಣುಕುಗಳಿದ್ದವು. ಎರಡನೆಯ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಟಿಪ್ಪಣಿಗಳಿದ್ದವು. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ದಿನಾಂಕಗಳು, ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ಪದಗಳು ಮತ್ತು ಕೆಲವು ಹೆಸರುಗಳ ಮೊದಲ ಅಕ್ಷರಗಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡವು.ಒ೦ದು ಸಾಲು ಅವನ ಗಮನ ಸೆಳೆಯಿತು.“E.B.-MEMORY TRIAL 03.”

ಅವನ ಹೆಸರು ಮತ್ತು ಒಂದು ಪ್ರಯೋಗದ ಉಲ್ಲೇಖ. ಅದಾದ ಮೇಲೆ ಮತ್ತೊಂದು ಸಾಲು. “A.N.-STOP REQUEST.”ಅನಿರುದ್ಧನು ಪ್ರಯೋಗವನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸುವಂತೆ ಕೇಳಿದ್ದನೇ? ಈಶಾನ್‌ಗೆ ತನ್ನ ತಾಯಿಯ ಪತ್ರ ನೆನಪಾಯಿತು. ಅನಿರುದ್ಧ ಈಗ ಆ ಕಥೆಯನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಲು ಬಯಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಅವಳು ಬರೆದಿದ್ದಳು. ಬಹುಶಃ ಈ ಸಾಲು ಅದಕ್ಕೆ ಸಂಬ೦ಧಿಸಿರಬಹುದು.ಆದರೆ “MEMORY TRIAL 03” ಎಂದರೇನು?ಅವರು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ನೆನಪುಗಳ ಮೇಲೆ ಪ್ರಯೋಗ ನಡೆಸಿದ್ದರೇ? ಅಥವಾ ಇದು ಕಥೆಯೊಳಗಿನ ಹೆಸರು ಮಾತ್ರವೇ?

ಅವನು ಮುಂದಿನ ಸಾಲನ್ನು ಓದಿದ.“SUBJECT RESPONSE: INCOMPLETE.” ಈಶಾನ್‌ನ ಎದೆ ಬಿಗಿದಂತಾಯಿತು.‘Subರಿeಛಿಣ’ ಎಂಬ ಪದ ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಥೆಯ ಭಾಗದಂತೆ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ. ಇದು ಯಾವುದೋ ಪ್ರಯೋಗದ ದಾಖಲೆಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.ಆದರೆ ಕಡತದ ಮೂಲ ಮತ್ತು ಸಂಪಾದನೆಯ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸದೆ ಅದನ್ನು ನಿಜವಾದ ಸಂಶೋಧನಾ ದಾಖಲೆಯೆಂದು ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ. ಯಾರಾದರೂ ನಂತರ ಈ ಪದಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿರಬಹುದು.

ಅವನು ಮುಂದಿನ ಭಾಗವನ್ನು ತೆರೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ.ಪರದೆಯ ಮೇಲೆ ಕೇವಲ ಒಂದು ಸಾಲು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿತು.“ಅವನು ಮರೆತರೆ ಮಾತ್ರ ಪ್ರಯೋಗ ಪೂರ್ಣಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.” ಈಶಾನ್‌ನ ಬೆರಳುಗಳು ಕೀಬೋರ್ಡ್ ಮೇಲೆ ನಿಂತವು.ಅವನು ಮರೆತರೆ ಮಾತ್ರ ಪ್ರಯೋಗ ಪೂರ್ಣಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.ಇದು ಕಥೆಯ ಸಂಭಾಷಣೆಯೇ? ಅಥವಾ ಯಾವುದೋ ಪ್ರಯೋಗದ ಗುರಿಯೇ?

ಅವನಿಗೆ ಈಗ ಒಂದು ವಿಷಯ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿತ್ತು. ಈ ಕಡತವನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅದನ್ನು ಒಬ್ಬನೇ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ. ತಾಂತ್ರಿಕ ನೆರವು ಬೇಕಿತ್ತು. ಅನಿರುದ್ಧನ ಕುಟುಂಬದವರನ್ನು ಹುಡುಕಬೇಕಿತ್ತು. ತನ್ನ ತಾಯಿಯಿಂದ ಇನ್ನಷ್ಟು ಮಾಹಿತಿ ಪಡೆಯಬೇಕಿತ್ತು.
ಅವನು ತನ್ನ ನೋಟ್ಬುಕ್‌ನಲ್ಲಿ ಮೂರು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಬರೆದ.
೧. MEMORY TRIAL 03 ಎಂದರೇನು?
೨. ಅನಿರುದ್ಧನು ಯಾವ ಪ್ರಯೋಗವನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಲು ಬಯಸಿದ್ದ?
೩. ಆ ಪ್ರಯೋಗಕ್ಕೂ ಮ್ಯೂಸ್‌ಗೂ ಸಂಬ೦ಧವಿದೆಯೇ?
ಅವನು ಆ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಓದಿದ.ನಂತರ ಇನ್ನೊಂದು ಸಾಲು ಸೇರಿಸಿದ.“ನಾನು ಏನನ್ನು ಮರೆತಿದ್ದೇನೆ?”ಆ ಪ್ರಶ್ನೆಯ ಮುಂದೆ ಅವನ ಪೆನ್ನು ಬಹಳ ಹೊತ್ತು ನಿಂತಿತ್ತು.
ರಾತ್ರಿ ಒಂಬತ್ತು ಗಂಟೆಗೆ ಸಾರಾ ಮನೆಗೆ ಬಂದಳು. ಈಶಾನ್ ಅವಳಿಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ವಿವರಿಸಿದ. ಹಳೆಯ ಕಡತದ ತುಣುಕುಗಳು, ಅಪರಿಚಿತನ ಕರೆ, “MEMORY TRIAL 03” ಎಂಬ ಸಾಲುಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತೋರಿಸಿದ.ಸಾರಾ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವಿವರವನ್ನು ಗಮನದಿಂದ ಓದಿದಳು.
“ಇವುಗಳನ್ನು ಈಗಲೇ ನಿಜವಾದ ಸಂಶೋಧನಾ ದಾಖಲೆಗಳೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಬಾರದು,” ಎಂದಳು. “ಆದರೆ ಅವುಗಳನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸುವುದೂ ಸರಿಯಲ್ಲ. ಕಡತದ ಮೂಲವನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕು. ನಿನ್ನ ತಂದೆಯ ಪತ್ರದಲ್ಲಿರುವ ಮಾಹಿತಿಯೊಂದಿಗೆ ಹೋಲಿಸಬೇಕು.”
“ನನಗೆ ಒಂದು ವಿಷಯ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ನಾವು ಮಕ್ಕಳಾಗಿದ್ದಾಗಲೇ ಇಂತಹ ಪ್ರಯೋಗದಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿದ್ದರೆ, ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ನನಗೆ ಏಕೆ ನೆನಪಿಲ್ಲ?” ಎಂದನು.
ಸಾರಾ ಅವನತ್ತ ನೋಡಿದಳು.“ಅದಕ್ಕೆ ಹಲವು ಕಾರಣಗಳಿರಬಹುದು. ನೀನು ಆಗ ಚಿಕ್ಕವನಾಗಿದ್ದೆ. ಕೆಲವು ಘಟನೆಗಳನ್ನು ಮರೆತಿರಬಹುದು. ಆ ಅನುಭವ ನಿನಗೆ ಅರ್ಥವಾಗದಿರಬಹುದು. ಅಥವಾ ಈ ಕಡತದಲ್ಲಿರುವ ಮಾಹಿತಿ ನಿನ್ನ ನೆನಪಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುವ೦ತೆ ತೋರುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಅದರ ಕೆಲವು ಭಾಗಗಳು ನಂತರ ಸೇರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರಬಹುದು.” ಎಂದಳು.
“ಹಾಗಾದರೆ ನಾನು ನನ್ನ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ನಂಬಬಾರದೇ?” ಕೇಳಿದ.
“ನಿನ್ನ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಳ್ಳಿಹಾಕಬೇಕೆಂದಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅವುಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸದೆ ಅಂತಿಮ ಸತ್ಯವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಬಾರದು. ನೆನಪುಗಳು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ತಪ್ಪಾಗಬಹುದು. ಹಾಗೆಯೇ ದಾಖಲೆಗಳೂ ತಪ್ಪಾಗಬಹುದು.” ಸಮಾದಾನ ಮಾಡಿದಳು. ಈಶಾನ್ ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಯೋಚಿಸಿದ.
ಸಾರಾ ಮುಂದುವರಿಸಿದಳು.“ನಾವು ಸತ್ಯವನ್ನು ಹುಡುಕಬೇಕಾದರೆ, ನಿನಗೆ ನೆನಪಾಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನೂ, ಕಡತದಲ್ಲಿ ಕಾಣುತ್ತಿರುವುದನ್ನೂ, ಇತರರು ಹೇಳುತ್ತಿರುವುದನ್ನೂ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ದಾಖಲಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ಅವುಗಳನ್ನು ಹೋಲಿಸಬೇಕು. ಮ್ಯೂಸ್ ನೀಡುವ ವಿವರಣೆಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ನಂಬಿ ಮುಂದೆ ಸಾಗಬಾರದು.”

ಈಶಾನ್ ತಲೆಯಾಡಿಸಿದ.ಅವಳ ಮಾತು ಸರಿಯಾಗಿತ್ತು. ತನ್ನ ಬದುಕಿನ ಬಗ್ಗೆ ಕಥೆ ಬರೆಯುವಾಗ ಅವನು ಕಲ್ಪನೆ ಮತ್ತು ವಾಸ್ತವವನ್ನು ಬೇರ್ಪಡಿಸಬಲ್ಲವನಾಗಿದ್ದ. ಈಗ ಅದೇ ಶಿಸ್ತನ್ನು ತನ್ನ ತನಿಖೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಪಾಲಿಸಬೇಕಿತ್ತು.ಆದರೆ ಅವನಿಗೆ ಇನ್ನೂ ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಕಾಡುತ್ತಿತ್ತು.“ಸಾರಾ, ಒಂದು ವೇಳೆ ಈ ಪ್ರಯೋಗ ನಿಜವಾಗಿದ್ದರೆ, ಅದರ ಗುರಿ ಏನಾಗಿರಬಹುದು?”
ಅವಳು ತಕ್ಷಣ ಉತ್ತರಿಸಲಿಲ್ಲ.“ಬಹುಶಃ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ದಾಖಲಿಸುವುದು, ಕಥೆಗಳನ್ನು ವಿಶ್ಲೇಷಿಸುವುದು ಅಥವಾ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಬರವಣಿಗೆಯ ಶೈಲಿಯನ್ನು ಅನುಕರಿಸುವುದು. ಇವು ತಾಂತ್ರಿಕವಾಗಿ ಸಾಧ್ಯವಾಗುವ ಉದ್ದೇಶಗಳು. ಆದರೆ ನಿನ್ನ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವುದೇ ಅದರ ಗುರಿಯಾಗಿತ್ತು ಎಂದು ಈಗಲೇ ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.”

“ಆದರೆ ಮ್ಯೂಸ್ ನನ್ನ ಬಾಲ್ಯದ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ತಿಳಿದಿದೆ.” ಎಂದನು.
“ಅದಕ್ಕೆ ನಿನ್ನ ಹಳೆಯ ಬರಹಗಳಿಂದ ಮಾಹಿತಿ ಸಿಕ್ಕಿರಬಹುದು. ಅಥವಾ ನಿನ್ನ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್‌ನಲ್ಲಿರುವ ಕಡತಗಳನ್ನು ಓದಿರಬಹುದು. ಅದು ಹೇಗೆ ನಡೆದಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಯಬೇಕು. ನಾವು ಊಹೆಗಳನ್ನು ಸಾಕ್ಷಿಗಳಂತೆ ಪರಿಗಣಿಸಿದರೆ, ನಮ್ಮನ್ನು ನಾವೇ ತಪ್ಪು ದಾರಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಬಹುದು.”
ಈಶಾನ್ ದೀರ್ಘವಾಗಿ ಉಸಿರೆಳೆದ. ಅವನು ಮ್ಯೂಸ್‌ನಿಂದ ದೂರವಿರಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ್ದ. ಆದರೆ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.ಸಾರಾ ಅವನ ಕೈಯನ್ನು ಹಿಡಿದಳು.“ನೀನು ಇದನ್ನು ಒಬ್ಬನೇ ಎದುರಿಸಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ನಾವು ಆತುರಪಡಬಾರದು. ಮೊದಲು ಅನಿರುದ್ಧನನ್ನು ಹುಡುಕಬೇಕು. ಅವನ ಬಗ್ಗೆ ನೇರವಾಗಿ ತಿಳಿದಿರುವ ಯಾರನ್ನಾದರೂ ಸಂಪರ್ಕಿಸಬೇಕು.” ಎಂದಳು.
“ನನಗೆ ಅವನು ಬದುಕಿದ್ದಾನೆಯೇ ಎಂಬುದೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.” ಅನುಮಾನ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ.

“ಅದನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸೋಣ.” ಧೈರ್ಯ ನೀಡಿದಳು. ಅವಳು ಹೇಳಿದ ಮಾತು ಈಶಾನ್‌ಗೆ ಧೈರ್ಯ ನೀಡಿತು.ಅನಿರುದ್ಧನ ಬಗ್ಗೆ ಮಾಹಿತಿ ನೀಡಲುಮುಂದಾಗಿದ್ದವ್ಯಕ್ತಿ ಈಗಾಗಲೇ ಮತ್ತೊಂದು ಸ೦ದೇಶವನ್ನುಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ್ದ. ಅದು ಅವರಿಬ್ಬರಿಗೂ ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ.
ಸಾರಾ ಹೊರಟ ನಂತರ ಈಶಾನ್ ತನ್ನ ಮೊಬೈಲ್ ಪರಿಶೀಲಿಸಿದ.ಅಪರಿಚಿತ ಸಂಖ್ಯೆಯಿ೦ದ ಮತ್ತೊಂದು ಸಂದೇಶ ಬಂದಿತ್ತು.“ನೀವು ಕಡತದಲ್ಲಿ MEMORY TRIAL 03 ಎಂಬುದನ್ನು ಕಂಡಿದ್ದೀರಿ. ಆದರೆ ಅದು ಮೂರನೆಯ ಪ್ರಯೋಗವಲ್ಲ. ಅದು ಮೂರನೆಯ ವ್ಯಕ್ತಿ.” ಈಶಾನ್‌ನ ಕೈಗಳು ನಡುಗತೊಡಗಿದವು. ಅವನು ಸಂದೇಶವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಓದಿದ. ಮೂರನೆಯ ವ್ಯಕ್ತಿ ಯಾರು? ಎಂದು ಯೋಚಿಸತೊಡಗಿದ.
ಹಳೆಯ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಮೂರನೆಯ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಹೆಸರು ಇತ್ತು. ಕಡತದಲ್ಲಿ “MEMORY TRIAL 03” ಎಂದು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿತ್ತು. ಈಗ ಅಪರಿಚಿತನೊಬ್ಬ ಅದನ್ನು ಮೂರನೆಯ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಬ೦ಧಿಸುತ್ತಿದ್ದ.ಇದು ಕೇವಲ ಪದಗಳ ಆಟವೇ? ಅಥವಾ ಅವನು ಗಮನಿಸದ ಯಾವುದೋ ಸಂಗತಿಯ ಸುಳಿವೇ?ಈಶಾನ್ ತಕ್ಷಣವೇ ಉತ್ತರಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ.. “ನೀವು ಯಾರು? ಮೂರನೆಯ ವ್ಯಕ್ತಿ ಯಾರು?” ಮರುಸಂದೇಶ ಕಳಿಸಿದ. ಆದರೆ ಉತ್ತರ ಬರಲಿಲ್ಲ.ಅವನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಕರೆ ಮಾಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ. ಸಂಖ್ಯೆ ಸಂಪರ್ಕಕ್ಕೆ ಲಭ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ.

ಈಶಾನ್ ಮೊಬೈಲ್‌ನ್ನು ಮೇಜಿನ ಮೇಲಿಟ್ಟ.ಅವನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಈಗ ಮೂರು ಮುಖಗಳಿದ್ದವು.ತನ್ನ ಬಾಲ್ಯದ ಮುಖ.ಅನಿರುದ್ಧನ ಮುಖ.ಮತ್ತು ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಕಂಡಿದ್ದ ಅಪರಿಚಿತ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಮುಖ. ಮೂರನೆಯ ವ್ಯಕ್ತಿ ಯಾರು?ಅವನು ತನ್ನ ಹಳೆಯ ಛಾಯಾಚಿತ್ರವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಮತ್ತೆ ನೋಡಿದ. ಈ ಬಾರಿ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿದ್ದ ಹುಡುಗರ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಎಣಿಸಿದ. ಈಶಾನ್ ಮತ್ತು ಅನಿರುದ್ಧ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ಅವರ ಹಿಂದೆ ಇನ್ನೂ ಇಬ್ಬರು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಅವರಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಕಂಡ ವ್ಯಕ್ತಿಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.

ಅವನು ಚಿತ್ರವನ್ನು ತಿರುಗಿಸಿದ.ಹಿಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಮಸುಕಾಗಿದ್ದ ಹೆಸರಿನ ಕೆಳಗೆ ಮತ್ತೊಂದು ಅಕ್ಷರದ ಗುರುತು ಕಂಡಿತು. ಹಿಂದೆ ಗಮನಿಸದಿದ್ದ ಆ ಗುರುತು, ಮೂರನೆಯ ಹೆಸರಿನ ಆರಂಭದ ಅಕ್ಷರವಾಗಿರಬಹುದಿತ್ತು. ಅವನು ಬೆಳಕಿನಡಿ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಹಿಡಿದ. ಅಕ್ಷರ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಲಿಲ್ಲ.ಆದರೆ ಅದು “ರಾ…” ಎಂಬ೦ತೆ ಕಾಣಿಸಿತು. ಈಶಾನ್‌ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತಕ್ಷಣವೇ ಒಂದು ಹೆಸರು ಮೂಡಿತು.
ರಾಘವೇಂದ್ರ.
ತನ್ನ ತಂದೆಯ ದಿನಚರಿಯಲ್ಲಿ ಕಂಡಿದ್ದ ಹೆಸರು.ಅಥವಾ ಡಾ. ರಾಘವೇಂದ್ರ ಭಟ್?ಇಬ್ಬರೂ ಒಂದೇ ವ್ಯಕ್ತಿಯೇ? ಅಥವಾ ಕೇವಲ ಒಂದೇ ರೀತಿಯ ಹೆಸರಿನ ಇಬ್ಬರು ವ್ಯಕ್ತಿಗಳೇ?ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ.
ಅವನು ಛಾಯಾಚಿತ್ರವನ್ನು ಮೇಜಿನ ಮೇಲಿಟ್ಟ.ನಂತರ ತನ್ನ ನೋಟ್ಬುಕ್ ತೆರೆದು ಕೊನೆಯ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಬರೆದ.“ಮೂರನೆಯ ವ್ಯಕ್ತಿ ಯಾರು?”ಆ ಪ್ರಶ್ನೆಯ ಕೆಳಗೆ ಇನ್ನೊಂದು ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಸೇರಿಸಿದ. “ಅವನು ನನ್ನ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿದ್ದ ವ್ಯಕ್ತಿಯೇ, ಅಥವಾ ನನ್ನ ನೆನಪುಗಳೊಳಗೆ ನಂತರ ಸೇರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ವ್ಯಕ್ತಿಯೇ?”

ಈಶಾನ್ ಪೆನ್ನು ಕೆಳಗಿಟ್ಟ.ಅವನು ಈಗ ಸತ್ಯದ ಹತ್ತಿರ ಬಂದಿದ್ದಾನೆಯೋ ಅಥವಾ ತನ್ನ ಅನುಮಾನಗಳ ಜಾಲದಲ್ಲಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ಸಿಲುಕುತ್ತಿದ್ದಾನೆಯೋ ಎಂಬುದು ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಮರುದಿನ ಅವನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಿದ್ದ ನಿರ್ಧಾರ ಮಹತ್ವದ್ದಾಗಿತ್ತು. ಅನಿರುದ್ಧನ ಹಳೆಯ ವಿಳಾಸವನ್ನು ಪತ್ತೆಹಚ್ಚಬೇಕು. ಅವನ ಕುಟುಂಬವನ್ನು ಹುಡುಕಬೇಕು.ಮತ್ತು ತನ್ನ ಬಾಲ್ಯದ ಆ ಕೊನೆಯ ದಿನದ ಬಗ್ಗೆ ಯಾರಾದರೂ ನೇರವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವಂತೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಏಕೆಂದರೆ ಹಳೆಯ ಕಡತದೊಳಗೆ ಅಳಿಸಿಹೋದ ಗುರುತುಗಳು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ತನ್ನ ಬದುಕಿನ ಅತ್ಯಂತ ಮುಖ್ಯವಾದ ನೆನಪೂ ಅಡಗಿರಬಹುದಿತ್ತು.