ನಾನು ಹೇಳಹೊರಟಿರುವುದು ರಜೆಗೆಂದು ಲಂಡನ್ ನಿಂದ ಇಂಡಿಯಾಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಹಿಂದಿರುಗಿ ಬರುವ ದಿನ ಆದ ಘಟನೆ . ಕೊನೆ ಗಳಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಗಲಿಬಿಲಿ ಜೊತೆಗೆ ಗಡಿಬಿಡಿ . ಲಂಡನ್ ನಲ್ಲಿ ಔಷದಿಗಳು ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ ಅಪ್ಪಿತಪ್ಪಿ ಏನಾದರು ಹುಷಾರು  ತಪ್ಪಿದರೆ 15 ದಿನ ಬಿಟ್ಟು ಅಪಾಯಿಂಟ್ಮೆಂಟ್ ಸಿಕ್ಕುತ್ತದೆ ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಬಂದಿರುವ ಕಾಯಿಲೆ ಕಡಿಮೆ ಆಗಬೇಕು ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಮನುಷ್ಯ ಮಾಯವಾಗಬೇಕು ಅಷ್ಟೇ . ಅದಕ್ಕೋಸ್ಕರ ಎಮರ್ಜೆನ್ಸಿ ಎಂದು ಜ್ವರ ತಲೆನೋವು ಕೆಮ್ಮಥಂಡಿ ಇಂತವುಗಳಿಗೆಲ್ಲ ಬೇಕಾದ ಕೆಲವೊಂದು ಮಾತ್ರೆ ಸಿರಪ್ ಗಳನ್ನೂ ಭಾರತದಿಂದ ಬರುವಾಗ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ಬರುವವರೆಲ್ಲ ತಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ . 15 ದಿನ ಊರಿನಲ್ಲಿ ತಿರುಗಿ ಹಿಂದಿನ ದಿನ ಬೆಂಗಳೂರು ತಲುಪುವಾಗ ಸಂಜೆಯಾಗಿದ್ದರಿಂದ ಹೊರಡುವ ದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಮುಖ್ಯವಾದವನ್ನೆಲ್ಲ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಸಲುವಾಗಿ ಅಂಗಡಿ ಸುತ್ತ ತೊಡಗಿದೆವು ಅದಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ನನ್ನ ವಿಪರೀತ ಜ್ವರ ಇನ್ನಷ್ಟು ಹೆದರಿಸಿತ್ತು ಗಂಟೆಗಟ್ಟಲೆ ಡಾಕ್ಟರ ಹತ್ತಿರ ಕ್ಯು ನಿಂತು ಕೊನೆಗೂ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಬಂದೆವು . ಅಂತು ಸಂಜೆ 5 ಗಂಟೆಗೆ ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಟದ್ದಾಯಿತು ಕ್ಯಾಬ್ ಹತ್ತಿ ಇನ್ನೇನು ಜಯನಗರ ದಾಟುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಶುರುವಾಯಿತು ನಮ್ಮ ಮಾಮೂಲಿ ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಜಾಮ್ ಮುಂದೆ ನೋಡಿದರೆ ಸಾವಿರಗಟ್ಟಲೆ ವಾಹನಗಳು . ಸುಮಾರು ಒಂದು ತಾಸು ನಿಂತಲ್ಲೇ ನಿಲ್ಲುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನಮ್ಮದೊಂದೇ ಅಲ್ಲ ಎಲ್ಲರದ್ದೂ .  ಸರಿ ಮತ್ತೆ ಹೇಗೋ ಅಲ್ಲಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಸಿಕ್ಕಿತು ಎನ್ನುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಂದು ಸಿಗ್ನಲ್ ಹೀಗೆ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ವಿಮಾನ ಯಾನದ ಹತ್ತಿರ ಬರುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ 8.30.  ಕ್ಯಾಬ್ ಡ್ರೈವರ್ ಗೆ ಒಂದು ಸಲಾಮ್ ಹೊಡೆಯಲೇಬೇಕು ನಮ್ಮ ಗೋಳು ನೋಡಿ ಸಾಧ್ಯ ವಾದ ಕಡೆಗಳಲ್ಲೆಲ್ಲ ನುಸುಳಿಸಿದ .

ಇನ್ನೇನು ಏರ್ಪೋರ್ಟ್ ಸೇರಿ ಆಯಿತು ಇನ್ನೇನು ಸಮಸ್ಯೆ ಇರಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ ಎಂದು ನೋಡಿದರೆ ಅಲ್ಲೂ ಉದ್ದನೆಯ ಕ್ಯೂ  . ಹೇಳಿಕೇಳಿ ಏರ್ಪೋರ್ಟ್ ತಳ್ಳಿಕೊಂಡು ನುಸುಳ ಲಾದೀತೇ? ಕೊನೆಗೆ ಅವರೇ ಅನೌನ್ಸ್ ಮಾಡಿದರು ಬೆಂಗಳೂರಿನಿಂದ ಮುಂಬೈ -ಲಂಡನ್ ಹೋಗುವವರು ತಕ್ಷಣ ಮುಂದೆ ಬನ್ನಿ ಫ್ಲೈಟ್ ಬೋರ್ಡಿಂಗ್ ಆಗಿದೆ ಎಂದು . ಬ್ಯಾಗ್ ಚೆಕ್ ಇನ್ ಆಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಓಡಿದೆವು  . ಅಂತು ಫ್ಲೈಟ್ ಸಿಕ್ಕಿತು ಎಂಬ ಕುಶಿ . ನನಗು ಟ್ರಾವೆಲ್ ಗು ಬಹಳ ದುಷ್ಮನಿ ಅನ್ನಿಸುತ್ತೆ ಯಾವಾಗ್ ಎಲ್ಲಿ ಹೊರಟರೂ  ಏನಾದರೊಂದು ಆಗೇ ಆಗುತ್ತದೆ . ಬಸ್ ಆದರೆ ಪಂಚರ್ ಆಗುವುದು ಬಹಳ 🙂
‘ಅಬ್ಬ ಅಂತು ಸೇಫ್ ಆಗಿ ಸೇರಿದೆವು ಇನ್ನು ಏನು ಸಮಸ್ಯೆ ಇಲ್ಲ ‘ಎಂದರು ನನ್ನವರು . ನಾನು ‘ಏನು ಸೇಫ್ ಇನ್ನು ಇದೆ ಮುಂಬೈ ಗೆ ಹೋಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಫ್ಲೈಟ್ ಚೇಂಜ್ ಮಾಡುವುದು ಒಟ್ಟಾರೆ ನಾವು ಲಂಡನ್ ಹೋಗಿ ಸೇರಿದ ಮೇಲೇನೆ ಸೇಫ್ ಆದೆವು ಅಂದುಕೊಬೇಕು ‘ಅಂತ ಯಾವಾಗಿನ ಹಾಗೆ ಮತ್ತೆ ಕೊರೆತ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದೆ . ಹ್ಮ್ಮ್ ಈಗ ಸುಮ್ಮನಿರು ಫ್ಲೈಟ್ ಹೊರಟಿತು ಅಂದರು . ನಾನು ಹೊರಗೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದ ನಮ್ಮ ಬೆಂಗಳೂರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗಬೇಕಾದ ನೋವಿನಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೀವು ತುಂಬಿಕೊಂಡು ಹೊರ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೆ ಅದಕ್ಕೋಸ್ಕರವೇ ನಾನು ಯಾವಾಗಲು ವಿಂಡೋ ಸೀಟ್ ಅರಿಸಿಕೊಳ್ಳೋದು  . ಊರು ಸೇರುವಾಗ ಆಗುವ ಕುಶಿ ಮತ್ತು ಹೊರಡುವಾಗ ಆಗುವ ಆ ನೋವು ಎರಡನ್ನು ನಾನು ಅನುಭವಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಯಾವಾಗಲು ಇಷ್ಟಪಡುವವಳು . ಜೊತೆಗೆ ಮೇಲೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಬೆಳಗಿನ ಜಾವದಲ್ಲಿ ಆ ಸೂರ್ಯನ ಕೆಂಪು ಎಷ್ಟು ಚಂದವೆಂದರೆ 2 ಕಣ್ಣು ಸಾಲದು ನಾನು ಒಬ್ಬಳೇ ಹೋಗುವಾಗಲೂ  ವಿಂಡೋ ಸರಿಸಿ ಸರಿಸಿ ಪಕ್ಕದವರು ನೋಡಲಿ ಎಂದು ವಾಹ್ ಎಂಬ ಭಾವ ನೀಡುತ್ತೇನೆ 5-6 ಭಾರಿ ಪ್ರಯಾಣಿಸಿದರು ಪಕ್ಕ ಕುಳಿತವರು ಹೊಸಬರಾಗಿರುತ್ತರಲ್ಲ ನೋಡಲಿ ಎಂಬ ಉದ್ದೇಶ ನನ್ನದು .ಅವರು ಪಾಪ ಇವಳು ಇದೇ  ಮೊದಲು ವಿಮಾನ ಹತ್ತಿರಬೇಕು ಎನ್ನುವ ದೃಷ್ಟಿ ಬೀರುತಾರೆ .ಹಾಗೆ ನಮ್ಮ ಬೆಂಗಳೂರು ದೀಪಗಳಿಂದ ಜಗಜಗಿಸುತ್ತಿದ್ದನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಕುಳಿತಿದ್ದೆ .ಇನ್ನೇನು ವಿಮಾನ ಹೊರಟೇ  ಬಿಟ್ಟಿತು ನಮ್ಮ ಬೆಂಗಳೂರು ಕ್ಷಣಮಾತ್ರ ದಲ್ಲಿ ಮಾಯ ಎಂಬ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಮೊದಲೇ ಇದ್ದ ದೊಡ್ಡ ಕಣ್ಣನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಅಗಲಿಸಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೆ ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಡಗ್….  ಡಗ್ … ಡಗ್  ಎಂದು ಇಡಿ  ಫ್ಲೈಟ್ ಅಲ್ಲಾಡುತ್ತಿದೆ ಒಳಗಿರುವವರೆಲ್ಲ ಗಲಿಬಿಲಿಗೊಂಡರು . ನಾನು ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದ ಕಣ್ಣನ್ನು ಒಂದೇ ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಮುಚ್ಚಿಬಿಟ್ಟೆ . ಇನ್ನು ಕಣ್ಣು ತೆರೆಯಲಾರೆ ಅಂತ ಕೂಡ ಒಂದು ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಅನ್ನಿಸಿಬಿಟ್ಟಿತು .