ಇಬ್ಬರೂ ಬೆಟ್ಟವನ್ನು ಏರುತ್ತಿದ್ದರು.
ಬೆಟ್ಟದ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಅವರು ಸೇರಬೇಕಾದ ಪುಣ್ಯ ಸ್ಥಳವಿತ್ತು.
ಇವನು ಹೆಗಲಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆಯೊಬ್ಬಳನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡಿದ್ದ. ಆದರೂ ಸರಾಗವಾಗಿ ಬೆಟ್ಟ ಏರುತ್ತಿದ್ದ.
ಅವನೋ ಹೆಗಲಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಬೆಟ್ಟ ಏರುವುದಕ್ಕೆ ಕಷ್ಟಪಡುತ್ತಿದ್ದ.
ಒಂದೆಡೆ ಸುಸ್ತಾಗಿ ಕುಳಿತ ಅವನು ಕೇಳಿದ ‘‘ನಿನ್ನ ಹೆಗಲಲ್ಲಿ ಭಾರವಿದ್ದರೂ ಹೇಗೆ ಅಷ್ಟು ಸರಾಗವಾಗಿ ಬೆಟ್ಟ ಏರುತ್ತಿದ್ದೀಯ?’’
ಇವನು ನಕ್ಕು ಹೇಳಿದ ‘‘ನನ್ನ ಹೆಗಲಲ್ಲಿರುವುದು ಭಾರವಲ್ಲ, ನನ್ನ ತಾಯಿ’’
Ee kathege kaviteya gunavide. Kiridaralle piridannu heluwantahadu ee kathe.
VITHAL DALAWAI
ಸೂಪರ್ ಸಾರ್!