ಅರವಿಂದ ನಾವಡ

ಕೂಸಿನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಐಸ್ ಕ್ಯಾಂಡಿಯಿತ್ತು. ಆ ಕ್ಯಾಂಡಿಗೆ ನೀರಿನ ಹನಿಯಾಗಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಮುತ್ತಿಕ್ಕುವ, ಮುಟ್ಟುವ ಹಂಬಲ. ಈಕೆಯ ನಾಲಗೆಗೋ ತನ್ನೊಳಗೆ ಹೀರಿಕೊಂಡು ಬಿಡಬೇಕೆಂಬ ಸ್ವಾರ್ಥದ ಚಪಲ. ಪ್ರತಿ ಬಾರಿಯೂ ನಾಲಗೆಯೇ ಗೆಲ್ಲುತ್ತಿತ್ತು…ಒಂದೇ ಒಂದು ಬಾರಿ ಗೆಲ್ಲಲು ಹವಣಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಕ್ಯಾಂಡಿ ಸೋಲುತ್ತಲೇ ಇತ್ತು.

ಭೂಮಿಯೂ ಅಷ್ಟೇ, ತನ್ನೊಡಲಿಗೆ ಬೀಳುವ ಹನಿಯ ಧರಿಸಲು ಬಾಯಿ ತೆರೆದೇ ನಿಂತಿತ್ತು. ಕೂಸು ಮಾತ್ರ ಅವಕಾಶ ಕೊಡಲೇ ಇಲ್ಲ !