ಅನಿಶ ಚೆರಿಯನೊಂದಿಗೆ ಮುನಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ. ಅದರೂ ಜಗಮೊಂಡ ಚೆರಿಯ ವಿಚಲಿತನಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ನನಗೂ ಇವರಿಬ್ಬರ ಗಲಾಟೆಯ ಮುಂದುವರಿದ ಭಾಗ ಮೊದಲೇ ಗೊತ್ತಿರುವುದರಿಂದ ಜಗಳ ಬಗೆಹರಿಸದೇ ಕಾರು ಚಲಿಸುವಂತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ಇಬ್ಬರಲ್ಲೂ ಯಾರಾದರೂ ಸೋತು ಗೆಲ್ಲಲು ವಿನಂತಿಸಿಕೊಂಡೆ. ಆದರೆ ಇಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಜಾಗಗಳಿಂದ ಕದಲುವ ಸೂಚನೆಗಳೇನೂ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ. 
ಕೊನೆಗೆ ನಾನು ಕಾರಿನಿಂದ ಕೆಳಗಿಳಿದೆ. ನಿಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಜಗಳ ಬಗೆಹರಿಯದೇ ನಾನು ಕಾರು ಚಲಿಸುವುದಿಲ್ಲವೆಂದು ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಹೇಳಿದೆ. ನನ್ನ ಈ ನಿರ್ಧಾರಕ್ಕೆ ಬೇಸರಗೊಂಡ ಅನಿಶ, ಚೆರಿಯನನ್ನು ಶಪಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ತಕ್ಷಣ ಎಚ್ಚೆತ್ತುಕೊಂಡ ಚೆರಿಯ ನನ್ನನ್ನು ಅವನ ಮಾಮೂಲಿ ಪೂಸಿಯ ಬಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಕರೆಯಲಾರಂಭಿಸಿದ. ನನಗೂ ಅವನ ಒಳಮನಸ್ಸು ಗೊತ್ತಾಯ್ತು. ಏನಪ್ಪಾ ನಿನ್ನ ಸಮಸ್ಯೆ ಎಂದು ವಿಚಾರಿಸುವವನಂತೆ ಅವನ ಬಳಿ ಸಾರಿದೆ. ಚಕ್ಕಂತ ನನ್ನ ಕೈಗಳನ್ನು ಅವನ ಮುಂಗಾಲುಗಳಲ್ಲಿ ಸವರಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದ ಅವನು ನನಗೆ ಕಾರು ಚಲಿಸಲು ಒತ್ತಾಯ ಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸೂಚಿಸಲಾರಂಭಿಸಿದ.
ಒಳಗೊಳಗೇ ನಗುತ್ತಿದ್ದ ನನಗೆ ಚೆರಿಯ ನನ್ನ ಅಂಗೈಯೊಳಗೆ ಅವನ ತಲೆಯಿರಿಸಿ ನಾಲಗೆಯಿಂದ ನೆಕ್ಕಿನೆಕ್ಕಿ ತಪ್ಪಾಯ್ತು ಪ್ಲೀಸ್ಕಾರಲ್ಲಿ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗೆಂದ. ಅನಿಶನ ಕಣ್ಣಲ್ಲೂ ಕಣ್ಣಿರು ಜಿನುಗುತ್ತಿತ್ತು. ಓಕೆ ಓಕೆ ಬಿಡ್ರಪ್ಪಾ ಎಲ್ಲರೂ ಜೊತೆಗೇ ಹೋಗೋಣವೆಂದು ಹೇಳಿ ಕಾರಿನೊಳಗೆ ಸೇರಿಕೊಂಡೆ. ಕೀ ತಿರುಗಿಸಿ ಕಾರ್ಚಾಲೂ ಮಾಡಿದೆ.
ಹಿಂದಿನ ಸೀಟಿನಲ್ಲಿ ಖುಷಿಯ ಅಲೆ ಉಕ್ಕೇರಿತ್ತು. ನನ್ನ ಕಾರಿನ ಸೈಡ್ಮಿರ್ರರಿನಲ್ಲಿ ಅದೇ ಒಂದೇ ಕಿಟಕಿಯಲ್ಲಿ, ಇಬ್ಬರೂ ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಮುಖವೊತ್ತಿಕೊಂಡು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಸಂಭ್ರಮಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಕಂಡು ನನ್ನ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ತಿಳಿನೀರು ಅರಿವಿಲ್ಲದಂತೆ ಜಿನುಗಿತ್ತು. ಕಾರು ಮುಂದೆ ಚಲಿಸಿತ್ತು.
 
(ನಮ್ಮ ಚೆರಿಯನ ಕಾರ್ಸವಾರಿಯ ಗಲಾಟೆಯನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಮುಂದಿಡಲು ನಡೆದ ಘಟನೆಯನ್ನು ಅವನ ಮಾಮೂಲಿ ಸ್ಟೈಲಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರೀಕರಿಸಿದ್ದ ನನ್ನ ಮೊದಲ ಮಗ ನಕ್ಷತ್ರ ನನ್ನ ಹೇಗೆ ಮರೆಯಲಿ… )